Rainy Blue Café

ซาหวาดดีคร้าบบบ กลับมาแย้ววว กลับมาจากไหนนะรึ โรว์ไปทะเลมาคร้าบบ แค่ 1 วัน 1 คืนเท่านั้นแหละ ก็ไปมาเมื่อวานเช้า กลับวันนี้บ่าย มีโอกาสได้ไปคอสริคไคมา สนุกดี แต่วันนี้ ลืมเอากล้องมาลงรูป เพราะเล่นอยู่บ้านพี่ชาย ขี้เกียจเดินกลับไปเอาก็เลย ขอแปะไว้พุ่งนี้เน้อออ

ไม่ได้เขียนมาหลายวัน วันนี้ก็เลยมีอารายเล็กๆน้อยๆมาเล่าให้ฟัง อาจจะไม่เยอะ แต่ก็ให้รู้กันว่าเป็นไงกันบ้าง อ้าวว ไม่อยากรู้เหรอ งั้นปิดวินโดว์นี้ไปเลยนะ XP


มาๆ มาพูดกันต่อ อย่าไปใส่ใจคนบ้าข้างบนนั้นเลย มารำลึกความหลังกันหน่อย เมื่อวัน... พุธก่อนมั๊ง เราก็มีนัดตามปกติ(?) เรื่องนัดก็ไม่มีอารายมาก ที่อยากจาเล่าคือ ก่อนออกจากบ้าน เรากะลังจาวิ่งขึ้นไปชั้นบนเอาของ ก็ไม่รู้ว่าทามมาย แต่วิ่งไปได้ครึ่งนึงแล้ว ก็รู้สึกตัวว่า ว๊ากกก เหยียบพลาด ผลคือ หล่นลงมากอง ประมาณ 3-4 ขั้น โชคดีที่พยามจับไว้ ทำให้มีแค่ศอกเท่านั้นที่ลงไปไถกะพื้น เจ็บมากเลยง่ะ จะบอกให้ กลายเป็นแผลถลอกปื้นใหญ่เลยย
ฮาๆๆ อากิเดินเข้าบ้านมาเจอ หัวเราะใหญ่เลย ซุ่มซ่ามจริงๆเลยเรานี่... วันนั้นเราไม่ได้อยู่นานก็เลยรีบกลับบ้านมา แต่กลับมาก็ไม่ได้ทำอาราย เบื่อไปวันๆ เฮ้อออ ตอนดึกวันนั้นก็เล่นเน็ทแล้วก็รู้สึกเบื่อๆ แต่ก็นะ... ตอนนี้หายแล้ว


มาต่อกัน วันศุกร์ เพื่อนสมัยม.ปลายโทรมานัดที่ MBK ตอนสามโมงครึ่ง โรว์ผู้ซึ่งคิดว่าใครๆคงมาสายก็เลย นั่งรถเมล์ตั้งแต่รังสิตไปถึง MBK ผลคือ เลทไป เกือบชั่วโมงครึ่ง ก็ไปถึงก็เกือบ 5 โมงแล้วว ช่างเป็นเพื่อนที่น่ารักเสียนี่กระไร เพื่อนมาแล้ว3 คน อีก 2 คน มาสายกว่าเรา เพราะงั้น เราไม่ผิด อิอิ
นั่งกินMK กัน แล้วก็คุยๆ ขาดไปคนนึงไม่ได้มา
เป็นเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมาปีกว่าๆ แต่บางคนก็เจอบ้างอ่ะ เพื่อนๆเปลี่ยนไป โดยเฉพาะคนนึงที่ไม่เจอกันเกือบ 2 ปีกว่า เปลี่ยนไปมากๆ ได้ข่าวว่าที่บ้านมีปัญหา แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้ เปลี่ยนไปสุดๆ แต่ก็นะ เราก็ยังถืว่าเป็นเพื่อนเราอยู่ แต่ละคนก็มีทางเดินของแต่ละคน เค้าเรียกทางนั้นเองก็ช่วยไม่ได้ แต่โรว์ก็เตือนๆว้แล้วอ่ะนะ จะฟังป่าวก็ไม่รู้ นอกนั้น คนนึงก็ทำงานหาเลี้ยงตัวเอง อีกคนทำงานหาตังส์กินขนมมั๊ง อีกคนหาตังส์เลี้ยงแฟนไม่รู้ว่าทำไมสิ้นคิดอย่างนั้น แอบด่าไปเยอะเหมือนกัน ส่วนตัวเราไม่ค่อยเปลี่ยนไปจากสมัย ม.ปลาย อยู่อย่างไงก็อยู่อย่งงั้น แต่ที่เราคิด่าเราเปลี่ยนก็คงจะนิสัยมั๊ง เป็นผู้ใหญ่ขึ้นด้วยมั๊ง คิดว่าไงล่ะ อิอิ
เพื่อนๆบอกว่าผอมลง *ปลื้มมม* ถึงแม้ความจริงจะไม่เป็นอย่างงั้นก็ตาม


แล้วก็มาถึงเรื่องเมื่อวานกันบ้าง เมื่อวาน ดูดีวีดีริวคิ Episode Final แล้วก็กรี๊ดดด วายกันจังว้อยยย ก่อนหน้านั้นวันนึงก็ได้ดูตอนจบ โอ้ยยย วายกันอีกแล้ววววว วายจนไม่รู้จาทำยังงายยยยย กรี๊ดจนจาตายไปหลายรอบ ชอบจางเลยยยย
แล้วก็ได้ฤกษ์ดู เซล่ามิวแล้ว อานนี้ก็วายเว้ยยย แต่เป็นวาย ยูริน้า... ดูแล้ว ยูเรนัสกะเนปจูน อ๊ากกกกกกกกก ตายไป 3 ตัว แล้วก็ฮาหน้ากากทักซิโด้มากมาย ทั้งท่าไม้ตาย แล้วก็หน้ากากที่เอาแว่นมาทำ ฮาว้อยยย

แล้วก็ได้ดู Eyeshield21 ไป กรี๊ดดด ซากุราบะ สาวมากเลยยยยย หวานเจี๊ยบบบบ ส่วนชินหน้าแก่ไป ฮิรูม่าก็หน้า+สัยไม่ค่อยเลวเลย (ฮา)
เอ... อ๋อแล้วก็ อาทิตย์ก่อนได้ดู Whisper of the heart ของ Studio Ghibi อ๊ากกกก น่ารัก เราชอบพระเอกของ Studio Ghibi จังเลย *ถ้าเขียนผิดขออภัยนะค้าบบบ* เรื่องแรกที่ชอบเลยก็ฮาคุ หลงรักจนไม่ไหวแล้ว ดูไปเกือบ 10 รอบแล้ว ชอบๆๆๆๆ มาพระเอกเรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรโดดเด่นแท้ๆ แต่ชอบง่ะ หน้าตาก็งั้นๆนะ กับ กะลังดูอีกเรื่องนึง แต่ดูไปได้นิดเดียว The cat return พระเอกเป็นใครยังไม่รู้ แต่น่าสนใจ

เนื้อเรื่องของ Whisper of the heart เนี๊ยจะเป็นว่าเด็กผู้หญิงคนนึง ชอบอ่านหนังสือแล้วก็ไปเจอชื่อนึงในหนังสือที่อ่าน แบบว่าหลายเล่มเลย ก็เลยเริ่มสนใจ ว่าคนนี้คือใครแล้วนางเอกเนี๊ยก็เขียนเพลงอยู่ด้วย เอาไว้ให้เพื่อนร้อง พอเจอพระเอก พระเอกอยากเป็นช่างทำไวโอลิน มีโอกาสคุยกัน ไม่กี่ครั้งอ่ะแต่คุยกันเรื่องความฝันในอนาคต พระเอกอยากไปอิตาลี เพื่อเรียนทำไวโอลิน ไม่นานก็ได้ไป ก่อนไปมาบอกนางเอกไว้ จากนั้นนางเอกก็ทำท่าเหมือนกับว่าอยากจะไล่ตามพระเอกที่มีความฝัน เธอเลยเริ่มเขียนหนังสือขึ้นมาเล่มหนึ่ง ก่อนพระเอกไปก็มาให้กำลังใจแล้วก็บอกว่า เค้ารู้จักนางเอกมานานแล้ว เคยนั่งข้างๆในห้องสมุดด้วย แล้วก็ไป พอนางเอกเขียนหนังสือเสร็จก็ปรากฏว่า มันไม่ดีพออ่ะ นางเอกเลยตัดสินใจที่จะกลับไปตั้งใจเรียนเพื่อเอนทรานซ์อีกครั้ง แล้วพระเอกที่ไปมาเดือนนึงก็กลับมา มาที่บ้านนางเอกแต่เช้า แต่ยังไม่ทันเรียก นางเอกก็โผล่ออกมาจากหน้าต่างแล้ว แล้วก็ขี่จักรยานพาไปดูพระอาทิตย์ แลวก็บอกนางเอกว่าเดี๋ยวเค้าจะไปอิตาลีอีกคราวนี้ไปนานเลย ถ้าเค้าเป็นช่างทำไวโอลินได้แล้ว แต่งงานกะเค้านะ อ๊ากกก ตรงนี้แหละที่ชอบมาก ขอแต่งงาน!!! ชอบง่า...>< โรคจิตแน่ช้านนน แล้วก็จบ อุอุอุอุ ตอนนี้ เรากะลังอยู่ในโหมดรักแท้อยู่เฟร้ยยยยยย


อ่ะ มาเรื่องเมื่อวานต่อ เมื่อวาน ออกจากบ้าน 7 โมงเช้า เดินทางๆๆๆ เป้ามายคือระยอง ไปถึงประมาณ เกือบๆ 11โมง ห้องยังทำความสะอาดอยู่ก็เลยจะไปกินข้าว ข้าวก็ยังกินไม่ได้ ต้องรอ 11 โมง เรากะกิที่นั่งรถผ่าน โรงแรมที่จะไปนั่งกินข้าวแล้วก็ กรี๊ดด มุมน่าถายรูป ก็เลยตัดสินใจไปเปลี่ยนเสื้อผ้าตอนที่เค้าเช็คอินกันอยู่ กรี๊ดดด ได้ข่าวว่าที่รีสอร์ทที่ไปมีห้องญี่ปุ่นด้วย น่าเสียดายที่เราไม่มี พอไปกินข้าวที่โรงแรม ตอนกดลิฟท์ขึ้นไปเราก็งง ไปไหนหว่า มันเป็นภัตคาร ชมวิว ชั้น 19 กรี๊ดมาก ชั้น 19 วิวแบบว่า เห็นทะเล สวยมากกกกกกก บรรยากาศก็ดี แบบว่าดูหรู กินน้ำเปล่าด้วยแก้วไวน์ *ถ้าไม่หยิบมากินโค้กเองก็ไม่เคย* แต่ราคาถูก แถมอาหารก็...พื้นบ้าน คือ มัเป็นแบบบุฟเฟ่ แล้วก็นะ ตจว.อ่ะ ก็น่าจะเข้าใจ แต่วิวเนี๊ยสุดๆ แถมในร้านยังมี เปียโนตัวใหญ่ตั้งอยู่ด้วย เดินเข้าไปกะเข้ากิ กรี๊ดดดด ไซโต้ ยูอิจิ (ฮา) วันๆมีแค่นี้ละ ไม่ไรเดอร์ก็เซล่ามิวกันอยู่ สนุกสุดๆเลยล่ะ ประทับใจมากกกกกกกก แถมที่รีสอร์ทที่ไป ก็มีมุมสวยๆใหถ่ายรูปเพียบ เห็นแล้วอยากชวนเพื่อนๆไปถ่ายรูปคอสเลยล่ะ แต่เรากะกิ ถ่ายค่เมื่อวาน ร้อนมากก เลยได้แค่แป๊ป เดียว ยังเหลือมุมสวยๆอีกเพียบเลย เสียดาย ตอนแรกว่าวันนี้จะมาถ่ายแต่เช้า แต่นอนจนปวดหลังไปหมด ได้นอนตอนตี 1 กว่าๆด้วย มัวแต่เล่นเกมส์ เล่นแล้วก็อยากได้ PS2 จังเล้ยยยยยย เฮ้ออออออ วันนี้ก็กลับมาถึงบ้าน บ่าย 3 ตกเย็นเราก็มาซุกผ้าซะหน่อย เพราะเดี๋ยวจะไม่มีใส่เอา กลับบ้านรังสิตไปจะได้ไม่ต้องซักเยอะด้วย

ว่าจะพูดนิดเดียว ยาวอีกแล้วววว เฮ้อออออออ

เอาเหอะ งั้นไปเนอะ คราวหน้าจะมาพูดเรื่องไร้สาระให้ฟัง บายยยเด้อออ เอาความรักไปแทนน้ำน้า ซูมมม....

อาใช่..ฟิค ทิ้งไว้หลายวันแล้ววว
Letter II