Rainy Blue Café

แว่บๆ มาแปะ

2005-08-29T21:02:00.000+07:00

Love Project !~One pocky please~

ก็ง่ายๆครับ เพียงแค่นับจากตอนนี้ไปถึงสิ้นปี
โรว์ขอปอคกี้เพื่อนๆ คนละกล่อง ไม่ได้บังคับนะครับ คือถ้าคุณอยากให้ เอามาให้ครับ ตรงจุดนั้นโรว์จะถือว่าเป็นการให้ความรักที่โรว์จะดีใจมากๆเลยทีเดียว

แต่ว่าปอคกี้นั้นจะต้องเป็นปอคกี้ที่เตรียมนะครับ ไม่ใช่วิ่งไปซื้อเอาตอนนั้นแหละ เห็นหน้าแล้วนึกได้ ไม่เอา

ทำไมถึงต้องเอาปอคกี้มาให้ มันเป็นความรักยังไง
ก็คือ หลังจากนี้แล้ว โรว์คงไม่ได้ออกไปเจอเพื่อนๆบ่อยๆ เพราะฉะนั้น เราจะไม่เจอกันบ่อยแน่นอน แถมจะเจอกันครั้งต่อไปเมื่อไหร่ก็ไม่รู้ แถมเวลามีถึงตั้งปลายปี เพราะฉะนั้นมันคงจะดีใจน่าดูที่มีคนจำสิ่งที่เราพูดได้ (อย่างน้อยก็มีคนนึงที่คิดเหมือนกัน ใช่ม่ะ)
กว่าจะเจอกัน คงลืมไปแลวล่ะ ว่าเคยพูดอะไรไว้ เพราะงั้น ถ้ามีคนเอาไปให้ก็น่าดีใจจะตาย ปกติโรว์จะกินปอคกี้แค่สองรสเท่านั้น แต่คราวนี้ไม่ว่าคุณจะให้อะไรมา โรว์จะหม่ำมันด้วยความยินดีครับ (ถึงแม้จะอยากขย้อนก็ตามที) เพราะโรว์อยากได้ความรัก ไม่ใช่ปอคกี้นะ มันจะเหมือนว่า คนที่ให้เนี๊ย เค้าคิดถึงเรานะ ไม่ได้ลืม แค่นั้นก็น่าดีใจแล้ว
ทำไมถึงชอบให้จำได้นะเหรอ ก็แน่นอน ถูกลืมบ่อยนี่นา... โรว์รักตัวเอง รักคนอื่น ก็เลยอยากให้คนอื่นรักเรามั่ง
เคยมั๊ยละ ที่อุตส่าห์เทคแคร์ ใส่ใจ เราเองก็ไม่หวังอะไรหรอก แต่สิ่งที่โดนทำด้วยคือการปล่อยให้เป็นหมาหัวเน่า แบบว่าโรว์เลิกทำแล้วเหมือนกันแบบนั้น รักตัวเองก่อนดีที่สุด

ยิ่งถ้าช่วงที่เราลืมไปแล้ว แล้วมีคนเอามาให้ มันน่าดีใจขนาดไหน ใช่ม้า เข้าใจใช่ป่ะ

ของตอบแทนสำหรับปอคกี้ตอนแรกว่าจะให้ของ แต่คงไม่มีปัญญา เอาเป็นว่าความรักจากโรว์ตอบแทนละกัน กอดแน่นๆ ดีมั๊ย อิอิ เพราะงั้น คนให้ เตรียมใจโดนกอดสิเนอะ

อนึ่ง โปรเจ็คนี้ไม่ใช่โปรเจ็คทำบุญนะคับ โรว์ไม่ได้อดอยากปอคกี้ ขอแค่คนที่มีใจจะให้เพราะรัก เพราะเอ็นดู แล้วก็จำคำพูดโรว์ได้เท่านั้น
ถ้าคิดว่า แม่ง ไมตูต้องซื้อให้ฟร่ะ อันนั้น อย่าให้เลยครับ โรว์มีตังส์ซื้อกิน

อย่างว่ากครั้งว่า ไม่บังคับ

ก็ขอขอบคุณทุกท่านที่สนใจ โรว์คาดหวังปอคกี้จากใครบางคนอยู่ อยากให้ใครสักคนทำเพื่อเรา แต่สำหรับใครหลายคน โรว์ไม่คาดหวัง เพราะรู้ครับว่าไม่สำคัญ แค่ปกติที่ทำกับเราก็รู้แล้ว ว่าไม่เคยเห็นเราอยู่ในสายตา อย่าฝืนเลยนะ

ฝากบอกต่อกันสักนิดนะครับ บอกไปให้คนที่รู้จักโรว์ ขอบคุณจริงๆ แค่คุณๆอ่านก็ดีใจแล้ว ฮ่าๆๆๆๆ

แล้วเจอกันครับ สักวันเนอะ แล้ว ใครอยากเอาโปรเจ็คนี้ไปใช่มั่งก็ไม่ว่ากันนะครับ มันก็น่ารักดี แต่บอกกันนิดนึงน่าจะดี (จะมีใครจิตแบบแกมั่งล่ะ -- คนอ่าน)

สำหรับคนที่ยังไม่รู้ โรว์เปลีนบลอคแลวนะครับ แต่ยังไม่ได้แก้ลิ้งค์ในเว็บเลย ตามลิ้งค์นี้ไปได้เลยฮะ

www.bluecafe.exteen.com

ความผิดตรู

2005-08-02T00:20:00.000+07:00

วันก่อน เราบอก "ฃอบ" เพื่อนคนนึงของเรา

มันทำให้เรา เสียใจมากที่พูดมันออกไป

ตอนนี้ เพื่อนเรา เย็นชา กับเรามาก

อยากบอกให้รู่ว่า เราเสียใจ ไม่ได้เสียใจที่ นายไม่ชอบเรา แต่เสียใจที่นาย

ไม่ใช่คนเดิม

ถ้านายเข้ามาอ่าน เราอยากบอกนายว่า "เราขอโทษ"

จริงๆเราคิดแค่ขำขำ แต่ดูเหมือนว่าแม่แต่ชอบ แค่ขำขำ สำหรับนายมันก็

ไม่ได้ anyway ... I'm so sorry

สอง สาม วัน มานี้ที่เราคุยกัน นาย ทำร้ายจิตใจเรามากมาก ขอบอก

เรายังรูสึกกับนายเหมือนเดิม นะ ชอบในฐานะเพื่อน

แต่เราคิดว่า เรากับ นาย มันคงเป็นแบบเดิม ไม่ได้แล้ว ใช่มั้ย

เราไม่รู้ว่านายคิดยังไง แต่ที่นาย ทำ และพูด มันทำให้เรารู้สึกว่า นายต้อง

การให้เรา " leave u alone" so i will

นายบอก ไม่อยากให้ความหวังเรา อยากให้เราเลิกชอบนาย ถ้าที่นายเป็น

แบบนี้ เพราะ ต้องการให้เราเลิกยุ่งกะนาย ตกลง .. เราจะไม่ยุ่งกะนายอีก

ถ้าที่ผ่านมาเรายุ่งกับนายมากเกินไป เราขอโทษนะ ..

อยากให้รู้ไว้ ว่า ต่อไปนี้ที่จะไม่ยุ่งกับนายอีก ไม่ใช่เพราะนายไม่รับรักเรา

แต่เพราะนายไม่เหมือนเดิม

พ้มมยังไม่ตายยยย

2005-07-10T17:37:00.000+07:00

อา ไม่ได้เขียนบลอคมานาน ว่าจะย้ายบลอคตั้งนานแล้ว แต่ช่างเถอะ ไว้มีเวลาค่อยทำ
ว่าจะมาเขียนบลอคอย่างอารมณ์ดี ก็มีสิ่งที่ทำให้หัวเสียอีกจนได้ แย่ๆๆ

ผมขอบอกไว้ตรงนี้เลยนะครับ ผมเกลียดคนที่ชอบอะไรก็ขอแค่หน้าตา เกลียดมาก แลวอาณาเขตของผม ใครก็อย่ามายุ่งด้วย คุณอยู่โลกของคุณผมไม่เคยยุ่งเพราะฉะนั้น อย่ามายุ่งกะโลกของผม เด็ดขาด

อ๊า คนที่เข้ามาอ่านบลอคอย่าเพิ่งตกใจน้า ผมไม่ได้พูดถึงพวกคุณ ด้วยความสัตย์จริง ผมพูดเพราะผมพูดกะเจ้าตัวไม่ได้เลยมาลงที่นี่เอา ไม่เกี่ยวกับคุณๆเลยแม้แต่น้อย

แล้วไหงบลอควันนี้ภาษามันเป็นอย่างนี้น้า....
อา คร้าบ โรว์จังหาเวลาแว้บมาเขียบบลอคได้แล้วเน้ออออ ก็แค่แว๊บมาแบบว่า ไม่ให้ลืมกัน บวกกะเอาฟิคมาฝากคร้าบ จริงๆมีสามอันแต่วันนี้เอามาได้แค่สอง
ว่าแต่ url อยู่ไหนหว่า

Sugar-coat

Kou-chan no nemurenai yoru

อา ใช่ จะเล่าเรื่องเมื่อเร็วๆนี้ให้ฟัง ก็ไม่มีอะไรมากหรอก เพียงแต่รู้สึกว่าเค้าเป็นคนดี อิอิ ก็เพื่อนเรา ชื่อฮิเดะครับ
เมื่อพฤหัสก่อน โรว์ไปเรียนโดยที่ใส่ชุดนักศึกษาชายไป เค้าก็มาคุยกะโรว์ คุยไปคุยมา ก็บอกว่า เนี๊ย แต่งแบบนี้แล้วเหมือนผู้ชายเลยเนอะ โรว์ก็เกิดอาการหน้าเสียไปเล็กน้อย คือ การแต่งชายแล้วดูเหมือนผู้ชายก็เป็นสิ่งที่ควรจะยินดีในฐานะนักคอส โรว์เองก็ไม่ได้ใส่ใจอาราย แต่ก็รู้สึกแป๊กๆ ไปเหมือนกันว่า โอ้ นี่ขนาดผู้ชายยังว่าตรูเหมือนผู้ชายอีกหรือ นิดนึงง่ะ แต่ก็ไม่ได้อะไรมาก หลังจากนั้นก็คุยกัน ไม่มีอารายเกิดขึ้น (นอกจากที่ฮิเดะจะทำให้โรว์ช็อคกับคำว่า ขยะแขยง พวกเกย์แล้วก็ถือว่าไม่มีอาราย)
วันรุ่งขึ้น ตอนบ่ายๆ โรว์ได้รับโทรศัพท์ พอหยิบขึ้นมาดู ฮิเดะ อ้าว โทรมาทำไมนี่ ไม่มั่นใจว่าจะคุยรู้เรื่อง แต่ก็รับ ปรากฎว่าเค้าโทรมาขอโทษเรื่องที่บอกว่าเหมือนผู้ชาย เล่นเอาโรว์อึ้งไปทีเดียวละครับ ก็แบบว่า ถ้าเป็นทั่วๆไป คงจะไม่มีใครใส่ใจหรอก ยิ่ง ถ้าเป็นเพื่อนผู้ชายโรว์ที่เคยมีนะ มันคงด่ายิ่งกว่านี้ง่ะ ก็เลย รู้สึกว่า เออ เค้าเป็นคนดีจัง แค่นี้แหละ
แต่บอกตามตรง การคุยโทรศัพท์กะฮิเดะ ยังไม่ถือว่าประสบความสำเร็จนัก เพราะทั้งเสียงรบกวน และสัญญาณขาดๆ ทำให้โรว์ไม่ได้พูดอะไรมาก เอาล่ะ ตอนนี้ก็พยามต่อไป อิอิ

ทั้งๆที่มีอะไรอยากเล่าตั้งเยอะนะ แต่มันดั๊นนน นึกไม่ออกซะนี่ เอาเถอะ งั้นก็แค่นี้ก่อนแหละ อย่าลืมอ่านฟิคเน้ออออ แล้วเม้นท์ด้วยละ

2005-06-05T20:13:00.000+07:00

ตอนนี้เราอยากจะบอกว่า

เรามีความสุขมากเลยที่ได้คุยกะแนน ได้รู้จักกะแนน คนๆแรกที่คุยกะเราได้ถูกคอขนาดนี้ รักแนนจัง

อาจจะงงกันได้ ไหงอยู่ๆมาบอกรักแนน เราคุยกะแนนอยู่แล้วเราก็แค่รู้สึกรักแนนเท่านั้น ก็เลยอยากบอก ให้(โลก)รู้ รอแนนมาอ่าน 5555

มาเข้าเรื่องกัน
casting เฮียวเทประกาสแล้ว อ๊ากกกกก

อยากจะพูดอะไรมากกว่านี้ แต่ไม่ได้แล้ว ปีศาจในตัวเรามันกะลังอาละวาด เพราะฉนั้น ไม่ควรพูดอไรมาก เพราะอาจจะหลุดอะไรไม่ดีๆได้ ไปก่อนนะคับ
(5 บรรทัดแรกคุยตอนยังดี แต่ทิ้งไว้นานอารมณ์เปลี่ยนแปลง)

บุกิ+ดรีมไลฟ์สปอย+เรื่อยเปื่อย

2005-05-14T18:33:00.000+07:00

ไม่ได้ออนมานาน ไม่ได้เขียนบล็อคมานาน งานก็เยอะ เวลาก็ไม่มีร้อนก็ร้อน ทำจนจะบ้าตายอยู่แล้ววว โวยวายจนพี่สาวต้องพามาบ้านข้างๆเพื่อเช็คเมลล์
เพราะโทรศัพท์ที่บ้านเสีย เซ็งๆๆๆๆๆๆๆ มีเรื่องอยากเม้าท์เยอะมากกกกก เรื่องแรกเลยก็เรื่องบ่น

เรื่องโทรศัพท์บ้าน เมื่อวันก่อนนู้น พี่เราโทรไป คือบ้านเราขอโทรศัพท์มา 2 ปีแล้ว แต่ไม่ได้ซักทีก็เลยโทรไป ปรากฎว่าเค้าบอกว่า ส่งจดหมายมาแล้ว(ตอนมันมีคู่สายว่าง) แต่ไม่ได้ให้ตังส์เค้า เค้าเลยยกเลิกไป อ๊ากกกกกกกกก โมโห คือเราน่ะ จะเกลียดสถานะการแบบนี้มากเลย คือ การที่เราต้องการมากๆแล้ว แต่กลับทำอะไรเพื่อมันไม่ได้เลย ได้แต่นั่งรอ เกลียดจริงๆ อย่างน้อยถ้าได้พยามก็ยังดีฟร้า

เอาเหอะ พูดไปตอนนี้ก็ไม่ได้อะไร คราวนี้มาพูดเรื่องที่โรว์อยากพูดที่สุดดีกว่า
บุกิมิว หรือ เทนนิมิว ไซส์ ยามาบูกินั้นเองงงงงงง โร่ โร โร๊ โร๋ (เลียนแบบมาจาก ด่า ดา ดา ด๊านน ของ ทาอิจิ จ้า)
หึหึ ก่อนอื่น เหมือนเดิมเลย ต้องขอบใจแนนจริงๆ ที่ทำให้เราได้ดูมัน อีกครั้ง และก็รบกวนต่อๆไปด้วยนะ อิอิ

เตือนความจำกันนิดนึงว่า บุกิมิวนั้น เปลี่ยนเซ็ทนักแสดงทั้งหมด เป็นเด็กใหม่ ที่พูดกันตรงๆว่า หน้าตานั้น ไม่ค่อยดี(บางคนน้า) อันนี้ก็เป็นตอนที่เรายังไม่ได้ดูน้า ข่าวคราวเฉยๆ จะได้รู้ว่า ความเปลี่ยนแปลงของความคิดของเรา

ตอนแรก เห็นแล้ว กรี๊ดดดดด ไม่อาววววววววว ม่ายหล่อเล้ยยยยยย แต่ก็มีที่ดูดีอยู่ 2 คน คือ ฟูจิกะ เทะสึกะ (จำไว้น้า ว่า คนเล่น ฟูจิ ชื่อ ไอบะ ฮิโรกิ ส่วนเทะสึกะ คือ ชิโรตะ ยู หรือ ชิโรตัน)

ส่วนrival school ที่มาคราวนี้เป็นเซย์รุ และบุกิ เซย์รุเซ็ทเดิม บุกิ เด็กใหม่ทั้งหลาย ตอนเห็นเรา แบบว่าโห... เซ็นโงคุซัง ไม่น่ารักเลยยย ทาอิจิก็ดูไม่เหมาะ เพราะตัวสูง นอกนั้นจะธรรมดาน้า

แต่พอเราได้มาดูแล้ว เอาล่ะน้า เตรียมตัวพบกะการสปอย เหอะๆๆๆ (มีเวลาไม่มาก ห้ามโม้นานเลยเรา กรี๊ด อยากโม้)

เนื้อเรื่องเปิดตัวด้วยอาคุสึออกมาอัดตัวประกอบ จากนั้นก็เริ่มที่ตอนวิ่งของเหล่าสมาชิกตัวจริง ตรงนี้ทำได้น่ารักมากๆ อย่างที่เราเคยบอกไว้คราวก่อนว่า มิวนี้ เน้น สนุกสนาน น่ารัก (คงเป็นเพราะว่า แค่เห็นหน้านักแสดงก็ฮาแล้ววว) ทำได้เหมือนอ่ะ ตอนวิ่ง พอเห็นท่าวิ่งแล้ว.. เหมือนฟร่ะ ทำแล้วนึกออกเลยอ่ะ เพลงก็จะเป็นตอนวิ่งบวกกะแนะนำคาร์แรคเตอร์ แล้วก็จะเป็นอาคุสึออกมา อีกที ที่ตีลูกอัดใส่เจ้า อิจิเน็นทรีโอ เรียวมะออกมาช่วย เพลงของอาคุสึขึ้น มีแบ็กเป็นเรียวมะตอนที่อยู่ห้องชมรม ทำหน้าน่ารักบอกว่า ผมหกล้มฮะ(แปลเองเลย ฮา) จบเพลงก็ไปที่คอร์ท
ตอนฟูจิเรียวมะแข่งกัน เพลง(แปลโดยเจ้ากิ ขอโทษนะ เรายังโง่อยู่)shori no kami wa dochirani hohoemu? จะเหมือนกับว่า นางฟ้า หรือเทวดา อะไรประมาณเนี๊ยแห่งชัยชนะ จะไปวิ่งอยู่บนคอร์ทของใคร
แข่งไป ระหว่างนั้นก็ แฟล็ชแบ็คไปที่ตอนแข่งกะยูตะ ก็เป็นยูตะออกมา แล้วเพลงของยูตะ โดยมีแด๊นเซอร์เป็นเด็กเซย์รุที่เหลือ ขอบอกว่าทำได้ดีมาก มันอาจจะไม่ได้ดูมีพลังเหมือนคราวของเซย์รุเอง แต่ทำได้ดีจริงๆ หนูแฝด อัพความน่ารักขึ้นเยอะ จากนั้นก็เป็นเพลงของเรียวมะ เพลงเดิมอ่ะ ชื่อเพลงว่าอารายยน้า ore wa oeni ikuyo ใช่มั๊ยน้า ขอโทษที เราจำชื่อเพลงได้ไม่หมดล่ะ เพลงนี้ ช่วงท้ายเพลงจะเป็นฟูจิออกมาพูแล้วก็สับตัวไปแข่งในทีสุด
แผ่นนี้เน้นที่แฟล็ชแบ็คก็เลยมีการว่า ออกมาร้องเพลงแล้วรีบกลับไปแข่งเยอะ ทำได้เนียนดี ใช้ไฟเข้าช่วย แต่ไปอันนี้สว่างไปหน่อยนะ ตอนที่ใช้สป็อตไล้ท์ด้านหน้า เลยไม่ค่อยเห็นหน้าเรียวมะเท่าไหร่ แต่ไอบะที่ทำท่าคว่ำหมี ทำได้โอเคเลยล่ะ เสียที่ว่าชอบทำเก็กแมน เสียงเลยแมนมาก ดูเข้มเกินไป น่าจะทำเสียงเซ็กซี่กว่านี้ แต่แค่นี้เราก็หลงจะแย่แล้ววว (เอาเนื้อเรื่องก่อนนะ แล้วจะคอมเม้นท์ให้ฟังอีกที)
แข่งยังไม่เสร็จก็ตัดไปที่คู่เทะสึกะโมโมะ มีเพลงของโมโมะเพลงนึง คือช่วงที่กะลังปลุกลูกฮึดไปแข่งกะบุโจ ออกแนวสนุกๆเหมือนเบิร์นนิ่งเลย เด็กเซงาคุที่เหลือเป็นแด๊นเซอร์อีกแล้ว ใช้ซะคุ้มเลย
แข่งเสร็จ ฝนก็ตกใช่ม้า ตรงช่วงที่เทะสึกะกับฟูจิคุยกันประมาณว่า นายก็รู้สึกอย่างนั้นใช่มั๊ย ตอนที่แข่งกับเอจิเซ็น จริงมันจะมีประโยคก่อนหน้านี้ แต่จำแปลไม่ได้แล้ว เดี๋ยวจะกลับไปอ่านใหม่(ฮา) ตรงประโยคก่อนนี้ไอบะทำได้เยี่ยม คือสามารถเยบได้ดังฟูจิ แต่พอหันหน้ามาพูดประโยคที่ว่า นายก็เป็นแบบนี้เหมือนกันใช่มั๊ยกับเทะสึกะ หลุดเลย มันดูหลัลล้า เกินปายยย
จากนั้นก็เดี่ยวของบุโจ ที่มีคสวามหมายเพลงน่าจะซึ้ง ดูจากการเต้นแล้วก็น่าจะเป็นารให้กำลังใจไม่ให้ยอมแพ้มั๊ง เพราะทั้งเรียวมะและไคโดต่างก็ชนกำแพงกันทั้งนั้นนิ (ชนกำแพงคือ วิ่งไปแล้ว ทำท่าเหมือนกับชนอะไรซักอย่างแล้วล้ม ทำได้สวยมาก ชอบท่าล้มของยูยะอ่ะ)
ต่อจากนั้นก็จะเป็นฉากทากะซังคุยกะอาคุสึ แล้วถูกเอาน้ำราด คือ ราดจริงๆ แต่เป็นน้ำเปล่านะ ไม่เยอะหรอก จากนั้นก็เพลงของอิจิเน็นทรีโอ้ ที่ มาเล่าถึงการแข่งของฟุโดกะกิงขะ น่ารักดี อิจิเน็นทรีโอ้ อัพเลเวลมากกกกก เต้นเก่งขึ้นมากกกก ท่าเต้นก็สุดๆไปเลย มีแนะนำยามาบุกิไปในตัว จากนั้นก็... อะไรต่อน้า
อ๋อ... รู้สึกว่าจะเป็นยูตะในชุดไปรเวท(อาจจะเรียงผิดไปบ้าง จำไม่ได้อ่ะ) เดินออกมาพร้อมกับเสียงริงโทนน่ารักๆที่ตอนนี้ เจ้ากิอยากได้ใจจะขาด เป็นเพลงประจำของเซย์รุอ่ะ น่ารักมากๆเลย แล้วยูตะก็รับขึ้นมา ทำท่าว่า แหม... พี่เองเหรอครับ (ah... aniki da...) ประมาณนี้ ดูแล้ว เฮ้ยย แอบวาย แล้วเป็ดที่คราวนี้ผมกระดกมากก เป็นลอนเลยแอบฟังโทรศัพท์อยู่แล้วก็เล่เข้าไปหา ผู้หญิงเหรอ ผู้หญิงใช่มั๊ย แฝดตามมาสมทบด้วยหน้าน่ารักๆ พูดอะไรไม่รู้แปลไม่ออก ยูตะก็บอกว่า ไม่ใช่ซะหน่อย พี่ชายตะหาก ตอนที่สายมันหลุดไป อาคาซวาว่ากับคาเนดะออกมา ก็พูดอะไรไม่รู้เกี่ยวกับมิสึกิ หันไปถามคาเนดะว่า มิสึกิทำไมไม่มา ได้คำตอบว่า ไปโตเกียวทาวเวอร์ (ไปทามมายยย แต่ตอนที่ เราไปอ่านรีวิวของคนไปดูมา มันตอบกันคนละอย่าง เพราะงั้นมันคงจะเปลี่ยนไปเรื่อยๆ เราว่าอีกอันที่ได้ยินมาน่ารักกว่า -- เจ้าบ้าอาคิซาว่า ชั้นจะไปรู้ได้ยังไงเล่าว่ามิสึกิไปไหน ทำไมต้องถามคำถามแบบนี้กับชั้นด้วย--)
จากนั้นก็ไปที่เพลงรวมมั๊ง รวม 3 โรงเรียนชื่อเพลง ikuze (ลำดับที่เรียง มีอาการมั่วได้ทุกเวลา) เต้นได้น่ารักมาก ท่าเต้นออกแนวน่ารัก น่าเต้นตาม ปลายเพลงนี้ก็เริ่มดับเบิ้ล2 แล้ว ไม่มีอารายมาก
แล้วก็เป็นฉากของทาอิจิที่มาสืบข้อมูลเรียวมะ ทาอิจิเดินมาแล้วก็(ดึง)ผ้าคาดผมลงมาปิดตา เดินไปเตะเรียวมะเข้า แล้วมาขอโทษจากนั้นก็เห็นว่าเป็นเด็กเซงาคุเลย บอกว่าเรียวมะเนี๊ยน่าชื่นชมมาก (เรียวมะเขินน) แล้วไปถามท่าไม้ตาย ยูยะ เขินได้น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ถามสไตส์ที่เล่น แล้วก็ส่วนสูง ตอนถามส่วนสูง ยูยะทำท่าอาย(มากกว่าเขิน)แล้วตอบเสียงเบาๆ ระหว่างที่ถามทาอิจิก็จะยื่นหน้าเข้าไปใกล้ๆ เรียวมะก็ถอยหนี สงสัยนี่จะเป็นสาเหตุการเขินของเรียวมะ แล้วก็จะมีช่วงที่ผ้าปิดตาตกลงมาอีกครั้ง เรียวมะก็พูดด้วยสีหน้าน่ารักว่า ก็บอกแล้วว่าให้เอาออก ยูยะทำหน้าน่ารักมากๆ
ต่อกันที่ ดับเบิ้ล1 ตอนประกาศชื่อ ก็มีไฟส่องมายังทีมเซงาคุ แต่ไม่มีให้บุกิ แถมมีเสียงแต่วแว่ว ตลกๆอีก โออิชิก็ส่องดู มองไม่เห็น(mienai) jimi's ก็ อยู่นี่ (kokodayo) (Jimi's คือคู่ของยามาบูกิที่ใช้สัญญาณมือเก่งๆแต่ไม่เด่น ถ้าแปลชื่อออกมาตามคอมมิคของเนชั่นคงจะเป็น คู่หูนิ่มๆ แต่ไม่หงิม อะไรไม่รู้ที่เซ็นโงคุเรียกอ่ะ เราไม่แน่ใจฟร่ะ ไม่ได้อ่านภาคญี่ปุ่น) แล้วเพลงก็เริ่ม เป็นเพลงของjimi'sเลย น่ารักมากๆ เซ็นโงคุ นั่งโยกตามแล้วก็จะมีช่วงที่ไปเล่นกับคนในทีมแล้วมาเต้นด้วยกัน เต้นไปดีดนิ้วไป โ ค ต ร น่ารัก เลยยยยยยยยยย ใกล้ๆจบเพลงก็จะได้เห็นฟูจิลากเทะสึกะขึ้นมาสอนเต้นด้วย
จากนั้นก็แฟล็ชแบ็คไปที่ตอนแข่งเซย์รุ แล้วก็ขึ้นเพลงของgolden pair -- good combination มีดับเบิ้ลของเซย์รุกะบุกิมาเต้นด้วย น่ารักมากกกกก ออร่าเลิฟของคู่ของเซย์รุแบบสุดๆ โดยเฉพาะเป็ดกะแฝด (คำถามน่ากลัววว -- เป็ดกะแฝดใครเป็นอุ ใครเป็นเสะ เผลอจินตนาการไปล่ะ น่ากลัวเลยหละ)ท่าเต้นน่ารักสุดๆ
แข่งเซ็นโงคุโมโมะ ไม่มีอารายมาก
จากนั้นก็เป็นการแข่งของเรียวมะอาคุสึ ดุเดือดเผ็ดมัน ก็จะมีเพลงที่จะหมายถึงประโยคที่ว่า ความดึงดันของอาคุสึกับความห้าวหาญของเรียวมะ (yuki VS (n)ichi ไม่ชัวร์ ฟังไม่ออก) น่ารักอีกแล้ว เพลงอ่ะ แล้วก็แข่งจบ อาคุสึก็ออกจากคอร์ทไป ทาอิจิวิ่งตาม เปลี่ยนฉาก
ไปเป็นตรงที่ ทาอิจิ วิ่งตามอาคุสึไป (ตรงนี้เป็นเพลงช้าๆ ฟังซึ้งๆ) ก็ตามหนังสือเป๊ะๆเลย ไปเปิดอ่านเองนะ ถึงเราจะจำได้แล้วก็ตาม ชอบมากตรงที่ ทาอิจิ พูดว่า อย่าเลิกเลยนะฮะ (yamete kudasai--ให้ไว้ เพราะชอบประโยคมากเลย) กะตรงที่อาคุสึเรียกชื่อทาอิจิ ด้วยความรัก แล้วทาอิจิก็จะบอกว่า ผมเองก็อยากจะไปยืนบนคอร์ทเหมือนกัน (ตรงนี้ เราฟังได้ไม่หมด ยาวไป) ไม่สิ ผมจะต้องไปยืนอยู่บนคอร์ท (iye tachides(u)) จากนั้นก็... เป็นเพลงสุดท้าย ใช้เพลงแรก รัน รัน รัน เป็นเพลงปิด แต่ตัดช่วงแนะนำตัวออก แล้วก็จบ
curtain call จะรวมไว้กับคอมเม้นท์เลยเน้อออ จบๆๆๆๆ
ที่น่าเจ็บใจสุดๆ จาก back stage ก็คือ ครั้งที่ทำดีวีดีนี้ หายไป 1 คน เลย หายไปทั้งคนเลยนะ กับตอนเริ่ม ไม้แร็คที่วางเรียงกันแบบนั้นหายไปไหน!!! โกรธง่า!!! ไม่ใช่แค่นั้น รอบสุดท้าย ยังมี ทาอิจิ ร้องไห้ตอนที่บอกอาคุสึว่าอย่าเลิกเล่นเทนนิสเลยนะฮะ อ๊ากกก ตรูอยากดูรอบนี้เฟร้ยยยยยยยย โมโห!!!!! แย่มาก แถมแต่ละคน ร้องไห้กันใหญ่ น่าร๊ากกกกกกกกก (ทำท่ารูปหัวใจที่เลียนแบบมาจากเซ็นโงคุ)

เอาล่ะ ใช้เวลามานานเกินไปแล้ว ต้องรีบ เดี๋ยวโดนด่า
คอมเม้นท์คนแสดงครับ
ยูยะ พัฒนาฝีมือขึ้นอีกแล้ว แถมตอนจบ(หมายถึงcurtain call) ก็ทำน่ารักมากกกกกก เหมือนจะส่งจูบ จูบจากคนนี้ กระโดดรับเลยย
ชิโรตะ คนนี้ อื้มม ก็โอเคน้า แต่ไม่ค่อยเหมือนเทะอ่ะ แบบว่า ผมข้างหน้าน่ารำคาญจริง เดี๋ยวเจี๋ยนซะเลย แต่ก็โอเคครับ หลุดหลายที่ แบบว่า เทะสึกะไม่ทำแบบนี้.....
ฟูจิ ไอบะจัง ขอบอกว่า หล่อมากกกกกก สวยด้วย ตัวแบบว่า เหมือนกระดาษ จะหัก คิเมะจังตัวเล็ก แต่ไม่บางขนาดนี้ เห็นได้ชัดว่าเสื้อโคร่งงง แถมสูงอีกตะหาก ก็เลยดูโ ค ต ร บางเลยยย ดูท่าน่าจะหนักแค่ 40 เองมั๊ง แต่ไม่รู้น้ำหนักที่แท้จริง จะไปสืบมาให้ อิอิ เสียงเข้มเกินไป แต่น่ารักดี ชอบเสียง
โมโมะ หน้าบวมมากกกกกกกกกกกกก
โออิชิ เสียงหยังกะอิจิเน็นทรีโอ้แนะ
อินุอิ ดูเตี้ยป้อมไปทันตาเลยเมื่อเทียบกับคนอื่นที่สูงพอๆกัน
เอย์จิ ดูแล้วจะนึกถึงเอย์จิในเล่ม 1 ดูเอ๋อๆ แต่น่ารักดี ยิ้มแล้วน่ารัก
ไคโด ถือว่า โอเค แต่.. บทยังไม่เยอะเลยไม่ค่อยรู้อะไรมาก ดูน่ารักๆ
ทากะซัง งืมมม ไม่ค่อยทากะเลยอ่ะ แต่ก็โอเคน้า
อันนี้จะเป็นรวมๆเลยนะ เด็กพวกนี้ส่วนมาก(เน้นว่า ส่วนมาก)จะมาจากWE เพราะงั้นเต้นเก่งมากกกกก ทุกคนเลยแหละ ปฏิกิริยาตอบรับ เร็วมากกกกกกก โยนไม้กันแบบสุดๆ การเต้น ก็ดี ไอบะ จะใช้ขาได้เก่งมาก เพราะขายาวทำให้ดูสวย นอกนั้นที่พูดได้เต็มปากมากๆคือ ไอ้พวกนี้ มันบ้าทุกคน แต่พอตอนที่ไม่แต่งก็น่ารักกันทุกคนเลย (แต่งแล้วแย่ลงว่างั้น...) พิสูจน์ได้จาก photo set ของ dream lives2
อา ช่าย ลืมบอก ว่า เทะสึกะ กะฟูจิน้า แอบเปิดโลกส่วนตัวด้วยยย ที่เก้าอี้ข้างคอร์ท นั่งไหล่ชิดกันสองคน แถมไม่มีใครกล้านั่งอีกตะหาก (มีแต่ดอย์จิที่กล้านั่ง กับโมโมะที่ได้นั่งเพราะบาดเจ็บ)
แต่บอกเลยจริงๆว่าเด็กใหม่พวกนี้ ทำงานกันหนักมากใน ช่วง3เดือนที่ผ่านมา (ประมาณนี้อ่ะ) ไม่งั้นคงไม่สามารถทำได้ขนาดนี้ การร้องการเต้นให้ไปเลยเต็มที่ ท่าเก่า(จะมีเพลงที่ใช้ท่าเก่าเต้น)ก็ทำได้ดีมาก ทีเดียว

ส่วน rival school ก็น่ารักเช่นเดียวกัน เริ่มที่ เซย์รุ เคสติ้งที่คุ้นหน้าคุ้นตา (ใครยังไม่คุ้น หา! หา!! หา!!!)
คราวนี้มากัน 4 คน ยูตะ อาคาซาว่า คาเนดะ เป็ด แฝด น่ารักขึ้นมากทีเดียว ความสามัคคีในกลุ่มเพิ่มขึ้นเยอะ แสดงให้เห็นถึงความรักของแต่ละคน อย่างที่พูดไว้ข้างบน ความรักมันออกมาให้เห็นทางสายตา ตรงนี้ เซงาคุก็ไม่แพ้เหมือนกันน้า อาจจะเป็นเพราะต้องทำงานหนักร่วมกันมานานก็เป็นได้ แต่ละคนก็ต้องช่วยกันsupportกัน เพราะฉะนั้นก็เลยเห็นได้ว่าทุกคนในมิวรักกันดี ตรงนี้แหละที่ทำให้เรารักมิว แล้วก็ยืนยันได้ว่า เรารักมิวเพราะปริ๊น รักมิว เพราะเป็นมิว ไม่ใช่ แค่หน้าตาดีหรืออะไร เราน่ะ ไม่ค่อยชอบหรอก พวกที่ ว๊าย กี๊ด หล่อ ขอชอบหน่อยละกัน หมายความว่าไม่หล่อ จะไม่ชอบใช่มั๊ย อย่างนั้นแปลว่าไม่รักกันจริง ก็ไม่ต้องมาคุยกัน ถ้าไม่ชอบเราไม่ว่า แต่ถ้าไม่รักกันจริงก็ ขอร้อง อย่ามาคุยเลย อ๊ะๆ นอกเรื่องต่อๆ
คราวนี้มาที่ยามาบูกิกันมั่ง เคสติ้งที่หลายคนอาจจะยังไม่เคยเห็นหน้า หึหึ ดูตอนแรกก็ไม่หล่อร๊อกกก
อย่างอาคุสึเนี๊ย หน้าจะเหี้ยมๆ (ต่างกับตอนไม่แต่งที่ดูเด็กๆมากเลยล่ะ) ตัวสูงดีอ่ะ
แต่ที่เราประทับใจมากคือ สองคนนี้ ทาอิจิ ดัน กับเซ็นโงคุ เริ่มที่ทาอิจิ จริงๆ เราแอบหมั่นไส้มันในอนิเมนิดหน่อย ตรงที่แอบเลียนแบบเรียวมะ แต่พอเห็นทาอิจิในนี้ ตอนแรกก็บ่นๆอยู่ แล้วได้ดูรูปจาก bromide โอ๊ววว รอยยิ้มเธอดังดวงตะวันมากเลยยย ยิ้มได้งามมากกกกกก มันไม่ออกแววยิ้มสวยอย่างคิเมะหรือชิโอะ แต่จะออกน่ารักอ่ะ (อ๋อ เจ้าหนูนี่ชื่อ ทาอิจิ เราเคยเอารูปมาลงให้เมื่อนานมาแล้ว อายุ ยังไม่ 15 เลยมั๊ง จำไม่ค่อยได้) แล้วพอในมิวเนี๊ยยย ยิ้มได้ น่ารัก ดูไปดูมาเหมือนมีปะป๋เป็นอาคุสึ ป๋าครับ อย่าโกรธนะ อะไรประมาณนั้น ท่าประจำก็ทำน่ารักมาก กอดสมุด แต่พอโดนอาคุสึโยนสมุดทิ้งก็เลิกกอดเลย (แอบมั๊ยล่ะ)
คนต่อมาเซ็นโงคุ เหมือนเดิม เห็นแล้วก็กรีดร้อง แต่พอมาดู พระเจ้า นายมันกวน... มากเลย ทำท่าท้าทายตลอดเวลา หน้าตากวน... สุดๆ แต่ยิ่งน่ารักใหญ่เลย เพราะไอ้หน้าแบบนี้แหละ เรียกได้ว่าเป็นอีกคนที่ยิ้มน่ารัก
ต่อมาเป็นมุโรมาจิ ถือว่าเป็นคนเก่งที่ไม่เด่น บทน้อยครับ เพราะไม่ได้แข่ง แต่จะมีช่วงที่เต้นตรงเพลงรวม โอ้ววววว เก่งมากกกกกกก สุดยอด --ตบมือแปะๆ--
ที่เหลือก็คู่หูjimi's ที่ไม่อยากจะเชื่อว่าได้เพลงเดี่ยว (ฮา) ถึงหน้าตาจะไม่ดี แต่ก็เก่ง มีคนนึงน่ารักดี ชื่ออะไรไม่รู้

แต่อย่างที่บอกคร้าบบบบ น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก จริงๆน้า ใครอยากรู้ก็...
เจอกันวันที่ 23 คร้าบบบบบบบ !!!! ห้ามพลาด

จริงๆ มีเรื่องอยากโม้อีก แต่คงพอแค่นี้ก่อนแหละ

เฮ้ออ ตอนนี้เสียใจมากเลยยย
อายุ 20 ปีกะอีก 2 เดือน ก็มีเรื่องที่ไม่ได้ทำจนต้องเสียใจไปตลอดชีวิตแล้วล่ะ เศร้าๆๆๆๆๆ
แล้วคราวหน้า ถ้ามีเวลาออนก็จะ...มาคุยหน่อย เฮ้อออ กลุ้ม เจ็บคอ กะ ปวดหัวอีกตะหาก คราวหน้าจะเอาฟิคมาฝากด้วยน้า ไปละครับ

กะลังชื่นชมกับphoto set ที่ได้มา จะเอาไปอัด อิอิ

-------------------------------------------------------------------------
วันนี้มาอีกที แต่ยังอยากให้ทุกคนได้อ่านอันนี้เลยไม่ได้อัพใหม่ แต่editเอา
ที่วันนี้ได้มาเล่นอีกรอบ เพราะเมื่อวาน ข้อมูลที่เราเซฟไป พี่เราลบไปเฉยเลย เค้าก็เลยให้วันนี้มานั่งเล่นอีกรอบนึง

ก็เลยจะมาเพิ่มข่าวคราว ดรีม ไลฟ์ 2 ให้ (ฮา) ถึงแม้ช่วงที่เป็นวันแสดงเราจะไม่ได้เข้าเน็ทเลยก็ตาม (เจ็บใจ๊)
เอาล่ะ มาค่อยๆคุยกันถึง ดรีมไลฟ์กันดีว่า
Dream lives2 นี้ เป็นคอนเสิร์ต ครั้งที่ 2 ของเทนนิมิว แต่ เคสติ้งก็เปลี่ยนไปเกือบทั้งหมด แถมคราวนี้ rival school ก็มากันพร้อมหน้า ถึงจะขาดคนไปบ้างคนก็ตาม เริ่มที่คาร์แรคเตอร์กันก่อนเลย
เซงาคุ มาครบทุกคน แถมมีเรียวมะถึง 2 คนอีกตะหาก
ฟุโดมิเนะ มากันแค่ 4 คน ขาดโคนิตันไป (อิบุ ชินจิ) สงสัยอยากจะโซสึเกียวไปกับทีมเก่ามั๊ง อิอิ
เซย์รุ มากัน 5 คน ขาดเป็ดไป ไม่รู้เหมือนกัน ทำไมไม่มา ไม่ว่างมั๊ง แต่บอกได้เลยว่าเป็นเป็นคนนึงที่รักเทนนิมิวไม่แพ้ใคร เค้าก็เลยเอาตุ๊กตาเป็ดยักษ์ (แบบกอดเต็มแขนเลยอ่ะ) มาร่วมด้วย น่ารักมากทีเดียว
ยามาบูกิ มากันครบทุกคนคร้าบบบบบ
อิจิเน็นทรีโอ้ มาแค่สองคน แต่คุณจะสามารถเห็นโฮริโอะได้ทุกที่ ตั้งแต่การซ้อม และ photo set ที่ขายกัน ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่มา น่าเสียดายๆ
**นอกเรื่อง-- ปวดหัวจังเล้ยยยยยยย**
แต่เรื่อง report เรายังไม่ได้อ่านเลยอ่ะ เอาไว้คราวหน้าดีกว่าน้า ตอนนี้สมองไม่แล่นเพราะอาการปวดหัว คราวหน้าคงจะมี อีเว้นท์มาเล่าให้ฟังกันด้วย สนม๊ายยยๆ
ตอนนี้เราก็กะลังรอซื้อ d-boys photo album อยู่ รักกันจริงก็ต้องอุดหนุนกันหน่อย แต่ยิ่งกรอบๆอยู่ จนตายแน่เลยงานนี้
อีกไม่กี่วัน bleach myu ก็จะแสดงแล้วววว อยากดู๊....
ช่วงนี้มีหลายคนกะลังพูดถึง hunterXhunter musical อยู่ เราก็เลยได้ข่าวมานิดหน่อยคือ
HXH นี้มีทั้ง หมด 3 ครั้ง 2ครั้งแรกเป็นมิวที่มี Takahashi Hiroki Kaidai Yuki+ คนที่ภาคกอร์นเล่น รอบแรกคิดว่าน่าจะเป็นตอนสอบฮันเตอร์ รอบสองคงจะต่อจากนั้น เพราะมีไปที่บ้านคิรัวด้วย รอบ สามที่ไม่ใช่มิว มันเป็น real stage หรือก็คือ ละครเวทีนั้นเอง (มิวปกติจะเท่ากับ ละครเพลงฮับ) HXH มิว จะมี Tuti หรือ คนเล่นโออิชิแสดงด้วย ได้ข่าวมาว่า แสดงถึง 4 บทเลยทีเดียว
ส่วย real stage คนที่น่าจับตามองมากที่สุดก็คือ คุโรโร่ real stage จะเป็นเรื่องเกี่ยวกับแมงมุม ใครที่ยังไม่เคยอ่าน HXH คงต้องไปลองอ่านดูนะ เราว่ามันสนุกแค่ช่วงแรกๆง่ะ หลังเริ่มเกินเลย ฆ่าตัวละครตัวเองอยู่ได้
ที่คุโรโร่น่าสนใจเพราะคนแสดงคือ โคนิตันของเรานั่นเอง เราได้เห็นโฆษณาตอนดีวีดีออกมาแล้ว ไม่ค่อยน่ารักเล้ยยยย แต่อยากจะเห็นตอนที่ใส่ชุดสูทธรรมดาแล้วเอาผมลงอ่ะ หึหึหึหึ

ตอนนี้เราก็กะลังพยามใช้เน็ทความเร็วต่ำๆของเราสูบของอยู่ ถ้าสำเร็จก็จะได้ดูกัน อิอิ

อิอิ งั้นไปก่อนดีกว่า... บายอีกรอบ อ่านให้สนุกน้า หรือว่า มันยาวน่าเบื่อเกินไปอ่ะ O.o

มีแต่เรื่อง...+ขยะที่เป็นขยะ

2005-05-02T20:30:00.000+07:00

เรื่อง เรื่อง เรื่อง เรื่อง มีแต่เรื่องทั้งนั้น เรื่องนั้นเรื่องนี้ ทำให้ช็อคบ้าง ไร้สาระบ้าง ทำให้ท้อแท้ หมดกำลังใจ ทำให้ความหวังดับวูบ ทำให้ความคิดสับสน ทำให้ดีใจ ทำให้ใจเต้น ทำให้เกิดความรู้สึกดีๆ ทำให้เกิดความรู้สึกแย่ๆ แต่อะไรจะเกิดมนก็ต้องเกิด ทุกคนล้วนแต่ต้องมุ่งไปข้างหน้า อย่าย้อนถอยหลังเลย มันไม่มีอารายจะให้ดูหรอก

แล้วก็เริ่มบล็อควันนี้มาด้วยเรื่องไร้สาระ คนอย่างเรา ห่างไกลคำว่าสาระนัก

แล้วก็ขอบอกอย่างหนึ่งก่อนจะเริ่มพูดเรื่องอื่น

30 บาทวันนี้ ทำให้เราสุข+สะใจ (ฮา)

ก็ต้องขอบคุณพี่ปุ๊กที่ให้ไปรบกวน+ถล่มบ้านนะคร้าบบ ขอบคุณพี่ปุ๊ก (อีกครั้ง)กิ เต้ พี่หนิง เหรียญ พี่แก้ว แล้วก็น้องโชว์ที่มาสนุกด้วยกัน ช่วยให้เราลืมวันเวลาที่แสนจาน่าเบื่อไปได้ช่วงหนึ่ง ขอบคุณจริงๆ คราวหน้าเอาด้วยนะ อยากค้างแบบคนเยอะๆอ่ะ

แล้วก็มาเข้าเรื่องกัน อย่างที่เกริ่นไปตอนแรก ช่วงนี้ มีเรื่องที่ทำให้ใจหาย เยอะมากทีเดียว

เรื่องแรกเลยที่ได้ข่าวมา ซัก 3 วันก่อนละมั๊ง เวลาประมาณ เที่ยงคืนกว่าๆ ได้รับโทรศัพท์จากพี่แก้ว สิ่งที่ได้ยินคือ ยูยะประกาศsotsugyu ตอนนั้นแบบว่า ใจหายวูบ... ไม่เข้าใจ ยังมึนๆ งง ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมถึงใจหายขนาดนี้ งง ว่าทำไม เพิ่งจะรับช่วงต่อมาแท้ๆ ประกาศsotsugyu ที่ Dream Lives แท้

ยิ่งทำให้รู้สุก เจ็บใจๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ทำไมไม่ได้ไป อีก 3 วัน... ทำไม ชั้นเป็นคนที่ทำอะไรโดนปราศจากคนอื่นไม่ได้เลยใช่มั๊ย เป็นแค่ขยะไร้ประโยชน์ที่ไม่มีคำแนะก็ทำอะไรไม่ได้ รู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่าในการมีชีวิตเอาซะเลย... แล้วยิ่งคิดไปเรื่อยๆก็... วันนี้มาอ่านๆดูคนอื่นๆ เค้าคิดจะส่งของไปให้ยูยะเป็นของขวัญsotsugyu แล้วทำไม... เรา แค่นี้ คิดไม่ได้ รักกันจริงรึป่าวเนี๊ย ด้อยค่าลงไปx3 เลยง่ะ ขยะอย่างชั้น ดีแค่ตามคนอื่น... แถมยังทำได้ไม่ดีอีก เฮ้ออออออ~~~ รู้สึกไม่อยากยิ้ม ไม่อยากจะหัวเราะเลย เหนื่อย เหนื่อยจริงๆ

เรื่องที่สองคือเรื่องคนใกล้ตัวเรา เพิ่งได้ข่าวมาเมื่อวาน ไม่ได้โทรไปหาหรือเมสเสจไปหาทั้งสิ้น สาเหตุคือ เค้าไม่ได้บอกเราเอง เราก็ไม่อยากจะเข้าไป.... ยุ่ง รู้สึกน้อยใจเหมือนกัน ว่าไม่คิดจะบอกเรา... คือ คนอื่นเค้ารู้กันหมด มีแต่เราที่ไม่รู้... ก็เลยอยากจะบอกไว้ตรงนี้ไม่ว่าเจ้าตัวจะได้อ่านอ่ะป่าว

คือ เราเป็นห่วงนะ จากใจจริงเลย มีอะไรปรึกษาได้เสมอ ถึงเราจะไม่ถนัดเรื่องอย่างงี้นัก แต่เราก็เคยมีปัญหาที่คล้ายๆกันมาก่อน... แค่นี้แหละ

ช่าย วันนี้ขากลับบ้าน แวะเซเว่นมา ไปยืนเปิดหนังสือ อารายไม่รู้สักเล่มหนึ่ง(j อะไรสักอย่าง) แล้วก็ต้องช็อค เมื่อเจอ ชิโรตะ ยู อยู่ในหนังสือ.... ยูตรู อย่ามายุ่ง แถมในหนังสือเนี๊ยก็แปลผิดทั้งชื่อยูเอง กะชื่อเทะจังด้วยนะ ยูกลายเป็นโย แล้วเทะสึกะ คุนิมิสึก็กลายเป็น เทะสึกะ คุนิโกะ พระเจ้า คุนิโกะว่ะ โกรธๆๆๆๆๆๆ อย่ามายุ่งกะเด็กชั้น ถ้าแม้แต่ชื่อแกก็ยังอ่านผิดละนะ

อื้มมม แล้วก็เรื่องต่อมา.... เรื่องน่าน้อยใจอีกแล้ว ตรงนี้ สำหรับคนคนนึงนะครับ ถ้าอ่านแล้วเจ้าตัวรู้ตัวก็คงจะดี แต่ถ้าไม่รู้ โรว์ก็ไม่ว่าอะไร เพราะโรว์ก็เป็นแค่.... โรว์ ไร้ประโยชน์สินะ (ฮา)

คือ โรว์อยากจะบอกว่า... ค่อนข้างโกรธนะ แต่จะว่าไปโรว์ก็ไม่มีสิทธิโกรธหรอก ใช่ม่ะ งั้น(จะพยาม)ไม่โกรธละกัน คือ เหมือนกับจะตกลงกันเอาไว้ ไม่ได้สัญญาอะไร แต่ก็จำได้ว่าเราเคยพูดกันเอาไว้... แต่คุณไม่ได้ทำตามที่พูดเลย น้อยใจมากๆเลยอ่ะ แต่ก็นะ... เอาเถอะ โรว์จะลืมมันไป ลืมให้หมด ว่าเคยพูดอะไรกันไว้ ดีกว่ามั๊ย? ขอโทษนะ ที่นึกว่าตัวเองสำคัญ

คือ ตอนนี้ โรว์พูดด้วยอารมณ์ อาจจะดูแรงไป(หรือป่าวไม่รู้) ก็ขอโทษ แต่ อารมณ์ ตอนนี้ มันเป็นแบบนี้อ่ะนะ

--------------------------------------------------------------------------

ย้อนขึ้นไปดูแล้ว วันนี้ มีแต่เราทำตัวเป็นคนไม่ดีเอาแต่บ่นอีกแล้วเนอะ เกลียดตัวเองที่เป็นคนพูดมากจัง *ว่าแล้วก็เอามือข้างนึงอุดปาก แต่อีกข้างก็ยังพิมพ์แฮะ*

เหมือนจะอยากพูดเรื่องดีนะวันนี้ แต่อารมณ์ตั้งแต่เข้าเน็ทมาทำกระเจิงหมดเลยง่ะ ตอนนี้หมาโรว์ (ปกติเป็นแมว)ดาวน์สุดๆ

อ๊ากกกกกก อีก....3 วันเท่านั้นที่จะได้อยู่บ้านนนน เซ็ง จะเปิดเทอมแล้วววว

อ๋อ ตกลงใจแล้วล่ะ ว่างานจัมป์จะคอสอาราย หึหึ ก็เดิมๆอ่ะ แหละ

อ๋อ วันนี้

happy birthday ให้กับเจ้าทรายด้วยเน้อออ ถึงเจ้าตัวจะไม่ได้อ่านก็ตาม มีความสุขมากๆน้ออ

มิ๊วววว~~

2005-04-27T20:09:00.000+07:00

ฮาโหลลลลล วันนี้มาแบบอารมณ์ดี คึ คึ คึ ทำไมนะเหรอ ก็เมื่อกี้แว่บไปดู PV Dream lives มา อ๊ากกกก น่ารักจริงๆ โดยเฉพาะ ทาอิจิดันที่แสดงโดย คาวาคุโบะ ยูกิ กรี๊ดดด น่ารักฟุ้ยยย ไปสืบตอนเซงาคุซ้อมมาให้ คนสืบก็น่ารัก คนซ้อมก็น่ารัก ชอบมากเลยยยย อย่างที่บอก เพลงของแผ่นบุกิเนี๊ย น่ารักจริงๆแหล ยิ่งฟังยิ่งชอบ สงสัยคราวนี้ เค้าจะเอา JURI คนที่แสดงเป็นอาคุสึมาเดี่ยวกีต้าร์แทนตาหนูโคนิตันหรือ อิบุเราซะละม๊าง เพราะตอนinterview แกลากเอากีต้าร์มาด้วย ดูแล้ว อาจจะเป็นคนที่เหมาะที่สุดก็ได้ แต่เห็นว่า JURI ค่อนข้างดังน้า เราเองก็ไม่รู้แฮะ ยังไงก็มารอดูกันดีกว่า

ขอเล่าเรื่องเมื่อวานนิดนึง แบบว่าพี่สาวมารับไปธนาคารแล้วว่าจะกลับบ้าน แต่รถมันติดมาก+กะความหิว ก็เลยว่าจะไปกินข้าวกัน ตอนแรกอยู่แถวสาธรก็ เออ ไปกินชาบูชิดีกว่า ขับๆไปเรื่อยๆ เราก็แนะนำ ไปกินรางเม็งที่สุขุมวิทกันดีกว่า อยากลอง สรุปก็เลยไปกันครับ แถวพร้อมพงษ์ที่ประจำเราเลย แล้วก็แวะไปร้านราเม็งที่ชื่อว่า Tan Tan Men มั๊ง (ตอนแรกเราตั้งใจจะไปกินร้านเกี๊ยวซ่า ราเม็ง แต่มันยังไม่เปิด) เราก็แบบ อู้ววว น่ากินไปหมดเลยย พี่เราสั่ง โอมุโซบะ (ยากิโซบะห่อไข่)มากิน อากิกิน ทงคัตสึ เรากินคานิราเม็ง แล้วก็สั่งเกี๊ยวซ่า คัตสึด้ง กะเทริอากิมา จานแรกที่ยกมาเป็น โอมุโซบะ ขอบอกว่าอึ้งมากๆๆๆๆๆๆๆ จานแบบว่ามโหราฬมาก หญ่ายง่ะ ของเจ้ากิจะขนาดธรรมดา แต่เห็นว่าเป็นกล่องข้าวน้อยฆ่าอากิ ส่วนรางเม็งเรา มาชามอย่างกะอ่าง ใหญ่กว่าที่คิดมาก ใส่ปูมา 4 อัน(อันนึงก็ปาเข้าไปครึ่งตัวแล้วอ่ะ) กินไปได้ครึ่งนึงก็อิ่มแทบตายแล้ว แล้วเราก็กินของคนอื่นไปเยอะด้วย ก็เลยกลายเป็นว่า สามคนกินไม่หมดเลย แต่ห่อยากิโซบะกลับบ้านด้วย แล้วที่ร้านเนี๊ยก็ดีมากเลย มีจัมป์ให้อ่านด้วย เราก็เลยไปลากมาอ่านซะ (ฮา) มีดีแค่นี้เหรอ?

พออ่านแล้วก็กรี๊ดดดดดดด..................>.< ฟูจิขา......ทริปเปิ้ลเคาเตอร์ท่าที่ 4 (ท่าใหม่ แต่ ถ้า 4 ก็ไม่ทริปเปิ้ลแล้วอ่ะดิ) ท่านี้รู้สึกบอลมันจะลอยวนๆ ยังไม่สามารถดูได้ชัดได้ ฉบับล่าสุดเจือกงดลง ก็เลยเห็นแค่ความเสะของฟูจิที่ไปอัพมา (ฮา) สงสัยทริปเปิ้ล4เนี๊ย จะเป็นท่าอัพเสะ โ ค ต ร จะเสะ เลยยยยย เทะสึกะคงกลัวซะแล้ววว ฮา ฮา ฮา (หัวเราะอย่างบ้าคลั่ง) ว่าแล้วก็ไปดีกว่า~

HBD Naoyan~

2005-04-25T19:44:00.000+07:00

Happy Birthday Gomoto Naoya-kun aka Kaido Kaoru^^

A lot of care ,love and happiness to him! Best wish to him XD

โอ้ววว ว่าจะไม่มาเขียนแล้ว แต่บังเอิญว่า อยากมาหาอะไรในเน็ทพอดีเลยแวะมาที่ร้านเน็ทแป๊ปนึง ก็เลยมาแฮ้ปปี้เบิร์ธเดย์ให้นาโอยะคุงซักหน่อย มีความสุขมากๆเน้อออ

อื้ม เราไปตัดผมใหม่มา ออกจะสั้นไปซักหน่อย แต่ก็โอเคอ่ะ ตอนนี้ยังดูตลกๆอยู่ แต่ยาวขึ้นอาจจะดีก็ได้(มั๊ง) ไปตัดทรงโคจัง ทรงเดิมแท้ๆ แต่ไหงไม่น่ารักเหมือนคราวก่อนน้า อิอิ

ช่วงนี้ อยู่บ้านแล้วกลุ้มมากเลย มีแต่เรื่อง เรื่อง เรื่อง เรื่อง จนเราเบื่อจะตายอยู่แล้ว ไม่อยากอยู่เลยเรียกว่า ถ้าบ้านที่รังสิตเล่นเน็ทกะอ่านการ์ตูนได้ตลอดเราคงไม่มาอยู่นี่แล้วล่ะ เซ็งๆๆๆๆ กลุ้มใจ ถ้าเราตายไป เราได้ไปนั่งเล่นกะลูซิเฟอร์แน่เลย ทำแม่เสียใจไว้เยอะ แต่เค้าไม่เกรงใจเราก่อนนี้ (แม่ต้องเกรงใจแกด้วยเหรอ)

ตอนนี้ก็ยังมีงานต้องทำอีกมากมาย หลังจากที่ตกลงจริงๆจังๆกับแนนแล้วว่าจะทำโด เราก็เลยมานั่งร่างๆดู แต่ว่า... ด้วยความที่ว่า ฝีมือวาดรูปเรามันห่วยมาก ก็เลย กลุ้มอยู่เนี๊ย แต่จาพยามน้า ยังไงก็อยากให้สำเร็จ

---------------------------------------------------------------------------------

อื้ม อีกอย่างนึงจ้า โปรแกรมต่อไปนี้ ใครที่เข้ามาอ่านแล้ว วานบอกต่อไปยังคนอื่นๆด้วยน้า... เรื่องคอสครับ

เราไม่ได้บังคับใครมาคอส แต่เห็นเหรียญอยากคอส (เราเองก็อยาก) เพราะงั้นเลยคิดขึ้นมาซะ

Tennis no ouji sama Private suit private cosplay [เขียนถูกมั๊ยน้า เรานี่...]

ก็คือการคอสปริ๊นท์ ในชุดไปรเวทกันนะเอง ไม่บังคับนะ ครับ รับตามความสมัครใจ คนที่สนใจก็ เมสเสจมาบอกเราละกัน ว่าอยากคอสใคร เรื่องชุดเราจะช่วยดูแบบให้ แต่ก็ต้องช่วยกันหานะ

เราไม่ได้จะเอาชุดแบบเป๊ะๆ แต่จะเอาแค่ให้รู้ว่าแต่งออกมาแล้วเป็นใคร เอาอิมเมจชุดอ่ะ พูดง่ายๆ เพราะฉะนั้น สิ่งที่เราขอร้องเพียงอย่งเดียวคือ ขอให้ผมเหมือน เนื่องจากว่า... แต่งชุดไพรเวทแล้ว ผมยังไม่เหมือน มันจะกลายเป็นอารายไปไม่รู้นะคร้าบบบ

อ๋อ แล้วก็คอสใครก็ได้ โรงเรียนไหนก็ได้ ส่วนเรื่องวัน เวลา สถานที่ อันนี้คงต้องดูก่อนว่ามีคนสนอ่ะเปล่า แล้วจะบอกอีกที ถ้าไม่มีก็เท่ากับล่ม

เน้นอีกครั้ง เราไม่บังคับ แล้วก็ต้องหาตัวละครที่อยากคอสเองด้วย แค่นี้แหละ เราจะลองตั้งใจรอเมสเสจดูนะ

ยังไงคนที่เข้ามาอ่านบลอคนี้ก็ฝากไปบอกต่อคนอื่นๆด้วยนะคร้าบบบ อ๋อ หรือจะทิ้งข้อมูลเอาไว้ในนี้ได้นะว่า อยากคอสใคร

-------------------------------------------------------------------------------

อีกนิดครับ พี่หนิง ขอบคุณที่มาคอมเม้นท์อันก่อน แต่โรว์ป่าวว่าไรพี่น้า.. อาจจะเป็นเพราะวันนั้นโรว์เหงาไปหน่อยมั๊งก็เลย เกิดอารายแบบนั้นขึ้น แต่เอาเป็นว่า ถ้ามีอะไรคุยกันได้น้า โรว์ยินดี๊ ยินดี

buki myu~~~

2005-04-23T03:28:00.000+07:00

ผมฟัง บุกิมิว อยู่ค้าบบบบบ น่ารักดี.. *ดิ้นแด่บๆๆๆ*

แต่... แต่... (อุดปากตัวเองไว้) ด่าทีไร วกกลับมาหาตัวเองทุกที เดี๋ยวบ้ามาจะโดนเจ้าอากิด่าเอาอีก เฮ้อออออ คราวก่อนว่านากายันซะเสีย ตอนนี้กลับมาหลงรักนากายัน ไม่ไหวๆ

เอาไว้รอดูก่อนเนอะ กรี๊ดดด ตั้งเดือนหน้า แต่ เราจะรอ
เจ็บใจที่ยังไม่ได้ดูนั่งของ 4 หนุ่ม d-boys รอก่อนน้า เดี๋ยวปายยย

คราวนี้เอารูปมาฝากกันแล้ววว จากทะเลคราวก่อนนู้น อาจจะใหญ่ไปสักหน่อย เพราะขี้เกียจย่อก็ดูกันเน้ออ

ทะเลจ้า

โรว์ -- กรี๊ดดดดดด ทะเล

ข้าวคร้าบบบบบ บุพเฟ่ที่โรงแรม ดูหรู ราคาถูก แต่กินอารายไม่เป็น เอิ้กๆ

วิ่ง--ถ่ายรูป ซาหนุดจริ๊งงง

เจ้ากิๆๆๆ

แปลงร่าง (ริวคิกำเริบ) อันนี้เป็นท่าของไทงะน้า

อันนี้จากรีสอร์ทที่ไป สถานที่สวยงาม ชอบบบ

ดูจากสภาพแวดล้อมแล้ว คิดว่า คงจะคอสเป็นซานาดะนะคร้าบบบ (ฮา) กะลังจากินนำ ขวกน่ารักดีเลยจิ๊กมาเป็นออฟชั่นคอสซะงั้น

อันนี้ ถึงไม่มีคนถ่ายให้ โรว์ช่างกล้องสามารถก็สามารถถ่ายได้ กรี๊ดด เก่ง (บ้า)

เอาล่ะ หมดแล้ววววว เอามาฝากแค่นี้แหละ
แล้วก็มีเรื่องจาฟ้อง (ใครก็ได้ที่ผ่านมา)
เมื่อเช้า (เมื่อวาน) (เมื่อ...?) เจ้าอากิ มันรื้อตู้เสื้อผ้าที่มีสมบัติเราอยู่ แล้วก็ ทำกรอบรูปบุโจเราตกแตก

ไม่มีขอโทษสักคำ โกรธมันมากเลยยย บุโจเราด้วยง่า *ตอนนี้เอารูปออกไปแล้ว

แล้วก็สุดท้ายยย นี่ พี่เราจิ๊กมาจากฟลอริด้า เราเห็นแล้วดีใจมาก

Aozu!!!!! น้ำส้มสายชูเขียว
กร๊ดดดดดดด ดีจาย ว่าจะเอาไปเล่นแล้ว แต่ไปๆ มาๆ กลายเป็นว่า มันเป็นน้ำยาขัดพื้น เอาไปเล่นมีสิทธฺต้องล้างท้องได้ เฮ้ออ เลยถ่ายมาให้ดูเล่นๆ อิอิ

-------------------------------------------------------

มารู้จักโรว์ให้มากขึ้นดีกว่า ถ้าไม่อยาก็ข้ามไปเลยเน้ออออ --ไร้สาระจ้า--

ถ้าพูด ครับ แปลว่า ช่วงนั้นหงุดหงิดไม่ก็ น้อยใจอยู่ (แต่ถ้าพวกค้าบบบ ไม่เกี่ยวนะ)
เวลาไม่มีคนใส่ใจเนี๊ย จะน้อยใจมากเลย บางทีก็เจอนะ แบบว่า คุยกันตั้งนาน แต่คุณไม่คิดจะถามอะไรชั้นเลย คือไม่ใส่ใจ เรื่องของเราจะเป็นไงก็ช่าง เรารึอุตส่าห์เป็นห่วง อุตส่าห์พูดดีๆด้วย ไม่คิดจะฟังเราพูดซักกะนิด คิดแล้วเซ็ง หรือบางทีก็ไม่สนใจเราอะไรอย่างเนี๊ย ครืออ ก็รู้ว่าไม่ได้จำเป็นต้องใส่ใจเราตลอด เราไม่ได้มีความสำคัญสำหรับใครขนาดนั้น เพียงแต่ ช่วยรับรู้หน่อย ว่าชั้น ยังมีตัวตน ยังมีชีวิตอยู่ตรงนี้

พูดถึงเรื่องนี้แล้วก็อยากจะพูดถึงแนนจัง อิอิ เรารู้สึกปลื้มกับแนนมากๆเลยที่จำ สิ่งที่เราพูดในบลอคได้ คือ ก็อีกนั้นแหละ ว่าเราไม่ได้จะให้ใครมานั่งจำว่าเราพูดอะไรไว้บ้าง แต่ ใส่ใจกับเรื่องที่เราพูดหน่อย แนนพูดเรื่องที่เราเขียนไว้ในบลอค ทั้งๆที่เราเกือบลืมไปแล้ว สุดยอดจริงๆ เราประทับใจอ่ะ *โดดกอด* กับบางคนที่อ่าน เราก็ไม่เห็นว่าเค้าจะใส่ใจที่เราเขียนเลยนะ ก็อ่านผ่าน
เราก็ยอมรับว่าเราอ่านบลอคคนอื่นผ่านๆเหมือนกัน แต่เราก็รู้เรื่องเฟร้ย *เราไม่ถนัดอ่านตัวหนังสือเยอะๆอ่ะ* เหมือนคนเห็นแก่ตัวเลยเรานี่... ก็นะ ให้ไปเท่าไหร่ ก็อยากได้รับมาเท่านั้นสิ

ชั้นหนะ all or nothing นะเฟร้ย ถ้าบ้าก็บ้าแบบสุดๆ ถ้าอยากให้ชั้นรัก ก็ต้องรักชั้นเหมือนกัน
(แต่ตอนนี้ตูรู้สึกว่าเอ็งบ้าสุดๆเหมือนกันง่ะ ดึกแล้วก็เงี๊ยเนอะ ไม่ เช้าสิ)

อ๊ากกก คนที่อ่านบลอคนี้ อย่าเพิ่งหนีหายไปหมดน้า โรว์ไม่ว่าอะไรหรอก ก็ทำตัวแบบปกติแหละ โรว์ไปป่าวพูดถึงคุณน้า เพราะงั้น เรามาเล่นกันเหมือนเดิม ต่อให้โรว์จะหงุดหงิดแค่ไหน แป๊ปเดียวโรว์ก็กลบไปรักทุกคนเหมือนเดิมแหละ ก็เราเป็นพวกไม่รู้จักเข็ดนี่

อื้ม โรว์คิดว่า โรว์ไม่เคยพูดไม่ดีกะใคร อ๋อ อาจจะมีบ้าง ตอนหงุดหงิดมากๆ ก็ขอโทษด้วยนะคร้าบบบบบบ แต่สำหรับคนที่โรว์จงใจ ไม่ขอโทษอ่ะ แต่คิดว่าไม่มีน้า ยังไงก็เหอะ วันนี้ วันอาราย ถึงมานั่งพูดบ้าๆกันน้า

ก็บอกแล้วไง ว่าช่วงนี้จะมาโม้เรื่องไร้สาระให้ฟัง อ่านเอามันส์เนอะ

-------------------------------------------------------

อ๊ากกก ง่วง ไม่ได้นอนเลยทั้งคืนอ่ะ คิเมะน้า เพราะคิเมะแท้ๆเลย ทำไมนะหรอ ก็เราพยามโหลดไฟล์ของเมะอยู่อ่ะจิ๊ แต่ดั๊นโหลดไม่ได้ซักที เออ ก็เน็ทเรามันความเร็วต่ำอ่ะ เมะน้า เมะ ฟังบุกิเกือบทั้งคืนจะร้องได้แล้ววุ้ยยย

ง่วงจริงๆ วันี้ ต้องออกข้างนอกอีก ช่วงบ่ายๆ มีหวังไม่ได้นอนแน่

ช่ายๆ มีเรื่องมาเม้าท์อีกแล้ววว ไหนๆ วันนี้อาจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ได้เขียนบลอคก่อนเปิดเทอม ถ้าโทรศัพท์ที่บ้านรังสิตไม่เลิกเสียอ่ะนะ
ไปดูหนังของโคจังมาแล้ว มันเป็นหนังที่ให้ดูบนเน็ท เราก็ดูด้วยเน็ทความเร็วต่ำเราแหละ

อ๊ากกกกก จากมุ่งสู่การแข่งระดับประเทศ คราวนี้มามุ่งสู่โคชิเอ็งสินะ เอิ้กๆๆๆ มามะ ไปไหนไปกัน อิอิ
รู้สึกว่าจะชื่อ จุน นะในหนังเนี๊ย ส่วยยูยะ กะชิโรตัน ยังไม่สามารถแกะได้ครับ พ้มขอโทษ แต่ขอหาทางเก็บให้ได้ก่อนนะ

แต่ เกลียดมากเลยย นังผู้หญิงที่บังอาจมานั่งข้างโคจัง ฆ่ามัน!!! แฮ่!!!!

อุอุ ขอเม้าท์บุกินิดนึง ได้แค้ปมา เอิ้กๆๆๆ เพลงมีแค่ 14 เพลงเอง รวมแล้ว 1 ชม. กว่าๆ (แค่เพลงอ่ะ) แสดงว่าการแสดงเยอะมาก บุกิ บุกิ ที่พิเศษๆ อันนี้ก็มี...
แมทต์ของฟูจิเรียวมะคร้าบบบ น่าสนใจมาก ไอบะคุง(นิว ฟูจิ)สวยแพ้คิเมะนิดเดียวเอง แต่เสียงเข้มไปอ่ะ เสียงม่ะหวานน
แล้วก็... เด็กบุกิ คิดว่าน่าจะทำได้ดีน้า ดูจากแค้ปแล้ว
เพลงใหม่ของGolden pair เพลงน่ารัก แต่ นิวคิคุ ยัง sannen mune mattaraishuu ได้ไม่น่ารักเท่าที่ควร แต่นอกนั้นโอเคนะ อื้มม หมายถึงเสียงอ่ะ acting ยังไม่รู้เลย ส่วนนิวโออิชิก็เสียงไม่แมนเล้ยยย แต่น่ารักดีนะ ทำนองอ่ะ [arigatou omaewa good combination~ high dash(มั๊ง)]แต่คิดว่าน่าจะวายเหมือนเดิม เอิ้กๆ
ได้ดูแค้ปตอน... curtain call (เขียนถูกมั๊ยเนี๊ย) แล้ว อื้มม *ลืมว่าห้ามบ่น จนกว่าจะดู* ชอบไอบะ (นิวฟูจิ) ทำท่าเดียวกะนากายันได้ อึ้งมั๊ยๆ อึ้งมากเลย ขอบอก เมะทำไม่ได้... ไอบะเอาความสามารถมาชดเชยเสียงได้แล้วนะครับ
ส่วนชิโรตัน (นิวเทะ) เราว่า เสียงเค้าก็เพราะดี แต่... ไม่เหมาะกะเทะอ่ะ แต่พูดตรงๆ คือเสียงดีครับ (ฮา) มีเพลงเดี่ยวด้วย ตลกดี [semero tsuyoku nare~] ร้องเงี๊ย (ทีบุโจตูละไม่ให้เดี่ยว --- บุโจปฏิเสธเองมากกว่าม๊างงงง)
อีกเพลงก็เป็นเพลงหลักเลย น่ารักมาก run run run น่ารักดีเน้ออออ คงอยากจะให้ความรู้สึกว่าจะวิ่งไปกะเรามั๊ง อิอิ

พูดไปพูดมา เอาชื่อเพลง + คนร้อง มาให้ดูดีกว่า

1. Run Run Run [Seigaku regular]
2. Ore ni sashizu suruna! [Akutsu solo]
3. Shouri no kami wa, dochira ni hohoemu? [Seigaku regular]
4. Ore wa ore no namae de yobaretai [Yuuta solo]
5. Ore wa ue ni ikuyo [Ryoma solo]
6. Power-up de ikou! [Momoshiro solo]
7. Semero, tsuyoku nare! [Tezuka solo]
8. Iyoiyo kesshou [Ichinensei trio]
9. Ikuze![St.Rudolph + Yamabuki Regular]
10. Oretachi JIMI'S [Minami/Higashikata]
11. Good Combination [Kikumaru/Oishi]
12. Yuuki vs. Iji [Segaku Regular รู้สึกว่าชื่อจะผิดนะ จำไม่ได้ง่ะ)
13. Kagayake, motto [เด็กยามะกะเซย์รุ รวมกัน แต่ไม่ทุกคนมั๊ง]
14. Run Run Run reprise [Seigaku Regular]

พอแล้วง่ะ ง่วงๆๆๆๆ แต่ถ้านอนละ มีหวัง ไม่ตื่นแน่~
เพราะฉะนั้น ออกจากบ้านนี้ไปอีกบ้านดีกว่า ไปเล่นกะเจ้ากิ จะได้ไม่ง่วง ไปแย้วววว

Edited 8.43 am
current song -- บุกิไง บุกิ
mood -- ง่วงอ่ะเด้

Fic คร้าบบบ

2005-04-16T21:19:00.000+07:00

คร้าบ หลังจากที่นอนอืดจนได้ที่มาทั้งวัน เจ้าโรว์ตัวบวมก็ลุกขึ้นมาจากเยงมานั่งเขียนฟิคห่วยๆจนเสร็จจนได้
ปกติเรื่องเขียนฟิคโรว์ไม่เคยดูถูกตัวเอง แต่อันนี้ ยอมรับว่าเขียนได้แย่ครับ บรรยากาศไม่เป็นใจ ร้อนๆแบบนี้ นึกอารายม่ายออก แต่ก็เสร็จออกมาจนได้น่า

ควันหลงจากการไปเที่ยวทะเลครับ

ไปทะเลกันเถอะ

แต่ตอนนี้ยังไม่ได้เอารูปมาลงให้ดู เพราะอะไรนะหรอ เพราะว่าลืมไง!! บ้านสงหลังก็อยู่ใกล้กันอ่ะนะ แต่เราขี้เกียจอ่า
เพราะงั้นก็อย่าเพิ่งดูมันเลย
แล้วก็นี่... เป็นลิ้งค์LJที่มี Masked Rider Ryuki screen caps for nagayan ใครเป็นแฟนพ่อหนุ่มคนนี้ ตามไปดูได้จ้า

Saito Yuichi Screen caps

Then see ya~!

สงกรานต์ค้าบ สงกรานต์~

2005-04-14T21:19:00.000+07:00

ซาหวาดดีคร้าบบบ กลับมาแย้ววว กลับมาจากไหนนะรึ โรว์ไปทะเลมาคร้าบบ แค่ 1 วัน 1 คืนเท่านั้นแหละ ก็ไปมาเมื่อวานเช้า กลับวันนี้บ่าย มีโอกาสได้ไปคอสริคไคมา สนุกดี แต่วันนี้ ลืมเอากล้องมาลงรูป เพราะเล่นอยู่บ้านพี่ชาย ขี้เกียจเดินกลับไปเอาก็เลย ขอแปะไว้พุ่งนี้เน้อออ

ไม่ได้เขียนมาหลายวัน วันนี้ก็เลยมีอารายเล็กๆน้อยๆมาเล่าให้ฟัง อาจจะไม่เยอะ แต่ก็ให้รู้กันว่าเป็นไงกันบ้าง อ้าวว ไม่อยากรู้เหรอ งั้นปิดวินโดว์นี้ไปเลยนะ XP

มาๆ มาพูดกันต่อ อย่าไปใส่ใจคนบ้าข้างบนนั้นเลย มารำลึกความหลังกันหน่อย เมื่อวัน... พุธก่อนมั๊ง เราก็มีนัดตามปกติ(?) เรื่องนัดก็ไม่มีอารายมาก ที่อยากจาเล่าคือ ก่อนออกจากบ้าน เรากะลังจาวิ่งขึ้นไปชั้นบนเอาของ ก็ไม่รู้ว่าทามมาย แต่วิ่งไปได้ครึ่งนึงแล้ว ก็รู้สึกตัวว่า ว๊ากกก เหยียบพลาด ผลคือ หล่นลงมากอง ประมาณ 3-4 ขั้น โชคดีที่พยามจับไว้ ทำให้มีแค่ศอกเท่านั้นที่ลงไปไถกะพื้น เจ็บมากเลยง่ะ จะบอกให้ กลายเป็นแผลถลอกปื้นใหญ่เลยย
ฮาๆๆ อากิเดินเข้าบ้านมาเจอ หัวเราะใหญ่เลย ซุ่มซ่ามจริงๆเลยเรานี่... วันนั้นเราไม่ได้อยู่นานก็เลยรีบกลับบ้านมา แต่กลับมาก็ไม่ได้ทำอาราย เบื่อไปวันๆ เฮ้อออ ตอนดึกวันนั้นก็เล่นเน็ทแล้วก็รู้สึกเบื่อๆ แต่ก็นะ... ตอนนี้หายแล้ว

มาต่อกัน วันศุกร์ เพื่อนสมัยม.ปลายโทรมานัดที่ MBK ตอนสามโมงครึ่ง โรว์ผู้ซึ่งคิดว่าใครๆคงมาสายก็เลย นั่งรถเมล์ตั้งแต่รังสิตไปถึง MBK ผลคือ เลทไป เกือบชั่วโมงครึ่ง ก็ไปถึงก็เกือบ 5 โมงแล้วว ช่างเป็นเพื่อนที่น่ารักเสียนี่กระไร เพื่อนมาแล้ว3 คน อีก 2 คน มาสายกว่าเรา เพราะงั้น เราไม่ผิด อิอิ
นั่งกินMK กัน แล้วก็คุยๆ ขาดไปคนนึงไม่ได้มา
เป็นเพื่อนที่ไม่ได้เจอกันมาปีกว่าๆ แต่บางคนก็เจอบ้างอ่ะ เพื่อนๆเปลี่ยนไป โดยเฉพาะคนนึงที่ไม่เจอกันเกือบ 2 ปีกว่า เปลี่ยนไปมากๆ ได้ข่าวว่าที่บ้านมีปัญหา แต่ไม่คิดว่าจะขนาดนี้ เปลี่ยนไปสุดๆ แต่ก็นะ เราก็ยังถืว่าเป็นเพื่อนเราอยู่ แต่ละคนก็มีทางเดินของแต่ละคน เค้าเรียกทางนั้นเองก็ช่วยไม่ได้ แต่โรว์ก็เตือนๆว้แล้วอ่ะนะ จะฟังป่าวก็ไม่รู้ นอกนั้น คนนึงก็ทำงานหาเลี้ยงตัวเอง อีกคนทำงานหาตังส์กินขนมมั๊ง อีกคนหาตังส์เลี้ยงแฟนไม่รู้ว่าทำไมสิ้นคิดอย่างนั้น แอบด่าไปเยอะเหมือนกัน ส่วนตัวเราไม่ค่อยเปลี่ยนไปจากสมัย ม.ปลาย อยู่อย่างไงก็อยู่อย่งงั้น แต่ที่เราคิด่าเราเปลี่ยนก็คงจะนิสัยมั๊ง เป็นผู้ใหญ่ขึ้นด้วยมั๊ง คิดว่าไงล่ะ อิอิ
เพื่อนๆบอกว่าผอมลง *ปลื้มมม* ถึงแม้ความจริงจะไม่เป็นอย่างงั้นก็ตาม

แล้วก็มาถึงเรื่องเมื่อวานกันบ้าง เมื่อวาน ดูดีวีดีริวคิ Episode Final แล้วก็กรี๊ดดด วายกันจังว้อยยย ก่อนหน้านั้นวันนึงก็ได้ดูตอนจบ โอ้ยยย วายกันอีกแล้ววววว วายจนไม่รู้จาทำยังงายยยยย กรี๊ดจนจาตายไปหลายรอบ ชอบจางเลยยยย
แล้วก็ได้ฤกษ์ดู เซล่ามิวแล้ว อานนี้ก็วายเว้ยยย แต่เป็นวาย ยูริน้า... ดูแล้ว ยูเรนัสกะเนปจูน อ๊ากกกกกกกกก ตายไป 3 ตัว แล้วก็ฮาหน้ากากทักซิโด้มากมาย ทั้งท่าไม้ตาย แล้วก็หน้ากากที่เอาแว่นมาทำ ฮาว้อยยย

แล้วก็ได้ดู Eyeshield21 ไป กรี๊ดดด ซากุราบะ สาวมากเลยยยยย หวานเจี๊ยบบบบ ส่วนชินหน้าแก่ไป ฮิรูม่าก็หน้า+สัยไม่ค่อยเลวเลย (ฮา)
เอ... อ๋อแล้วก็ อาทิตย์ก่อนได้ดู Whisper of the heart ของ Studio Ghibi อ๊ากกกก น่ารัก เราชอบพระเอกของ Studio Ghibi จังเลย *ถ้าเขียนผิดขออภัยนะค้าบบบ* เรื่องแรกที่ชอบเลยก็ฮาคุ หลงรักจนไม่ไหวแล้ว ดูไปเกือบ 10 รอบแล้ว ชอบๆๆๆๆ มาพระเอกเรื่องนี้ก็ไม่มีอะไรโดดเด่นแท้ๆ แต่ชอบง่ะ หน้าตาก็งั้นๆนะ กับ กะลังดูอีกเรื่องนึง แต่ดูไปได้นิดเดียว The cat return พระเอกเป็นใครยังไม่รู้ แต่น่าสนใจ

เนื้อเรื่องของ Whisper of the heart เนี๊ยจะเป็นว่าเด็กผู้หญิงคนนึง ชอบอ่านหนังสือแล้วก็ไปเจอชื่อนึงในหนังสือที่อ่าน แบบว่าหลายเล่มเลย ก็เลยเริ่มสนใจ ว่าคนนี้คือใครแล้วนางเอกเนี๊ยก็เขียนเพลงอยู่ด้วย เอาไว้ให้เพื่อนร้อง พอเจอพระเอก พระเอกอยากเป็นช่างทำไวโอลิน มีโอกาสคุยกัน ไม่กี่ครั้งอ่ะแต่คุยกันเรื่องความฝันในอนาคต พระเอกอยากไปอิตาลี เพื่อเรียนทำไวโอลิน ไม่นานก็ได้ไป ก่อนไปมาบอกนางเอกไว้ จากนั้นนางเอกก็ทำท่าเหมือนกับว่าอยากจะไล่ตามพระเอกที่มีความฝัน เธอเลยเริ่มเขียนหนังสือขึ้นมาเล่มหนึ่ง ก่อนพระเอกไปก็มาให้กำลังใจแล้วก็บอกว่า เค้ารู้จักนางเอกมานานแล้ว เคยนั่งข้างๆในห้องสมุดด้วย แล้วก็ไป พอนางเอกเขียนหนังสือเสร็จก็ปรากฏว่า มันไม่ดีพออ่ะ นางเอกเลยตัดสินใจที่จะกลับไปตั้งใจเรียนเพื่อเอนทรานซ์อีกครั้ง แล้วพระเอกที่ไปมาเดือนนึงก็กลับมา มาที่บ้านนางเอกแต่เช้า แต่ยังไม่ทันเรียก นางเอกก็โผล่ออกมาจากหน้าต่างแล้ว แล้วก็ขี่จักรยานพาไปดูพระอาทิตย์ แลวก็บอกนางเอกว่าเดี๋ยวเค้าจะไปอิตาลีอีกคราวนี้ไปนานเลย ถ้าเค้าเป็นช่างทำไวโอลินได้แล้ว แต่งงานกะเค้านะ อ๊ากกก ตรงนี้แหละที่ชอบมาก ขอแต่งงาน!!! ชอบง่า...>< โรคจิตแน่ช้านนน แล้วก็จบ อุอุอุอุ ตอนนี้ เรากะลังอยู่ในโหมดรักแท้อยู่เฟร้ยยยยยย

อ่ะ มาเรื่องเมื่อวานต่อ เมื่อวาน ออกจากบ้าน 7 โมงเช้า เดินทางๆๆๆ เป้ามายคือระยอง ไปถึงประมาณ เกือบๆ 11โมง ห้องยังทำความสะอาดอยู่ก็เลยจะไปกินข้าว ข้าวก็ยังกินไม่ได้ ต้องรอ 11 โมง เรากะกิที่นั่งรถผ่าน โรงแรมที่จะไปนั่งกินข้าวแล้วก็ กรี๊ดด มุมน่าถายรูป ก็เลยตัดสินใจไปเปลี่ยนเสื้อผ้าตอนที่เค้าเช็คอินกันอยู่ กรี๊ดดด ได้ข่าวว่าที่รีสอร์ทที่ไปมีห้องญี่ปุ่นด้วย น่าเสียดายที่เราไม่มี พอไปกินข้าวที่โรงแรม ตอนกดลิฟท์ขึ้นไปเราก็งง ไปไหนหว่า มันเป็นภัตคาร ชมวิว ชั้น 19 กรี๊ดมาก ชั้น 19 วิวแบบว่า เห็นทะเล สวยมากกกกกกก บรรยากาศก็ดี แบบว่าดูหรู กินน้ำเปล่าด้วยแก้วไวน์ *ถ้าไม่หยิบมากินโค้กเองก็ไม่เคย* แต่ราคาถูก แถมอาหารก็...พื้นบ้าน คือ มัเป็นแบบบุฟเฟ่ แล้วก็นะ ตจว.อ่ะ ก็น่าจะเข้าใจ แต่วิวเนี๊ยสุดๆ แถมในร้านยังมี เปียโนตัวใหญ่ตั้งอยู่ด้วย เดินเข้าไปกะเข้ากิ กรี๊ดดดด ไซโต้ ยูอิจิ (ฮา) วันๆมีแค่นี้ละ ไม่ไรเดอร์ก็เซล่ามิวกันอยู่ สนุกสุดๆเลยล่ะ ประทับใจมากกกกกกกก แถมที่รีสอร์ทที่ไป ก็มีมุมสวยๆใหถ่ายรูปเพียบ เห็นแล้วอยากชวนเพื่อนๆไปถ่ายรูปคอสเลยล่ะ แต่เรากะกิ ถ่ายค่เมื่อวาน ร้อนมากก เลยได้แค่แป๊ป เดียว ยังเหลือมุมสวยๆอีกเพียบเลย เสียดาย ตอนแรกว่าวันนี้จะมาถ่ายแต่เช้า แต่นอนจนปวดหลังไปหมด ได้นอนตอนตี 1 กว่าๆด้วย มัวแต่เล่นเกมส์ เล่นแล้วก็อยากได้ PS2 จังเล้ยยยยยย เฮ้ออออออ วันนี้ก็กลับมาถึงบ้าน บ่าย 3 ตกเย็นเราก็มาซุกผ้าซะหน่อย เพราะเดี๋ยวจะไม่มีใส่เอา กลับบ้านรังสิตไปจะได้ไม่ต้องซักเยอะด้วย

ว่าจะพูดนิดเดียว ยาวอีกแล้วววว เฮ้อออออออ

เอาเหอะ งั้นไปเนอะ คราวหน้าจะมาพูดเรื่องไร้สาระให้ฟัง บายยยเด้อออ เอาความรักไปแทนน้ำน้า ซูมมม....

อาใช่..ฟิค ทิ้งไว้หลายวันแล้ววว
Letter II

2005-04-11T00:53:00.000+07:00

รู้สึกแย่จัง รักเค้าแต่เค้าไม่รัก แต่ตอนนี้

เหงาว้อยยยยยย *โรว์หยาบคาย ขอโต๊ดดดด*

2005-04-04T21:50:00.000+07:00

ฮาโหลลลล เป็นไงกันบ้างคร้าบบบ *ขณะนี้ ดูริวคิไป พิมพ์ไดไป*
มีเรื่องจาเล่าให้ฟังเยอะแยะเลย เหมือน 2 วันก่อนเก็ห้องซะจนสะอาดเอี่ยมแล้วว มีความสุข♥ เมื่อวานพี่แก้วก็เลยได้มาเที่ยวบ้าน ตามความเอาแต่ใจของเรา ขอโทษนะค้าบบ ที่รบกวนเรียกมาซะไกล ที่พี่แก้วอุตส่าห์มาก็เพราะว่า เราเอามิวไปล่อนั้นเอง มันก็ไม่มีบ้านอื่นให้ไปดูแล้วเนอะ คนอื่นเค้าไม่ว่างกันนิ ถึงบ้านเราจะจอทีวีใหญ่สู้ใครเค้าไม่ได้ แต่ก็พอโอเคน้าา กรี๊ดกร๊าดได้ตามสบายเลยล่ะ ข้างบ้านไม่เดินมาด่าแน่นอน ไม่ได้ยิน เพียงแต่ที่ผิดคาดไปนิดนึงคือพี่ชายอยู่บ้านแฮะ พี่แก้วก็เลยเจอพี่ชายเราด้วย เป็นไงบ้างครับ
เราก็นัดพี่แก้วไว้ประมาณ 11 โมง เนื่องจากพี่แก้วยังไม่มาถึงเราเลยไปซื้อขนมนมเนยเตรียมเอาไว้เลยไปรับพี่แก้วสาย ขอโทษนะค้าบบ
คราวนี้ต้องขอบคุณพี่ชายเราที่ช่วยออกตังส์ค่ากินอยู่+ขับรถให้ด้วยย ขอบคุณครับ พี่ชาย *จุ๊บ จุ๊บ* ♥
พอรับพี่แก้วมา ก็ได้ยินถึงข่าวน่าเศร้าจากพี่หนิง เสียใจด้วยนะคร้าบบ แต่ดีแล้วนะที่ไม่มีใครเป็นอาราย คราวหน้าระวังตัว(+บ้านนะครับ)
ถึงบ้านตอนประมาณบ่ายโมง ก็มาเริ่มดูมิวกันเลย♪ น้องหมาบ้านเราก็แส๊นนนจารับแขก เฮ้ยย เลี้ยงไว้เฝ้าบ้านน้าาา อ้อนพี่แก้วกันสุดๆ ไอ้หมาบ้า คนเค้าจาดูทีวีอย่ายุ่ง
นั่งดูมิวกันไป 3 ชั่วโมงครึ่ง พี่แก้วคิดถูกสุดๆที่เตรียมผ้าขนหนูมา ร้องไห้กันยกใหญ่ หายใจไม่ออกกันสามคน (ฮา) *อ่อกๆ* ขนมที่ซื้อมาไม่ได้ถูกกินเลย แบบว่า... กินไม่ลงหรอก ตอนดูเนี๊ยยย พอดูจบก็เลย นั่งกินขนมกันแป๊ปนึงแล้วก็... ไปห้องเรา ขนการ์ตูนให้พี่แก้ว *บังคับให้อ่านอิอิ*
พอประมาณ 6 มงเย็นก็ออกจากบ้านเรากันไปกินข้าวที่ฟิว ไปกินซิสเลอร์กันมา แล้วเราก็ไปส่งพี่แก้วขึ้นรถตู้
ขอบคุณคร้าบบ พี่แก้ว วันนี้สนุกมากเลย♥
จากนั้นเรากะพี่ชายเราก็เดินไปร้านการ์ตูนนิดหน่อย ก๊ดดด นิสัยไม่ดีอีกแล้วววว เราซื้อ Silver Diamond ใหม่อีกแล้ว ก็คือ อยากอ่าน แต่เราไม่ชอบเก็บแบบ สนพ. นู้นที สนพ. นี้ทีก็เลย ซื้อใหม่หมดเลย สิ้นเปลืองโดยใช่เหตุ แต่โดยส่วนตัวแล้ว เราจะชอบการแปลของ LB มากกว่า เราว่าอันนี้แปลไม่ค่อยดีเลยภาษาดูแปลกๆ แต่... แต่... ในที่สุดก็ได้อ่าน♪ น่ารักมากเลยยยย♥♥ อ่านแล้วก็อยากคอสสส กรี๊ดดดด เป็นซะงี้นะตู -_-“ แล้วก็ซื้ออย่างอื่นมาอีก 4-5 เล่ม หมดตัว spiral เล่มใหม่ออก ซื้อมาแล้ว แต่ยังไม่ได้อ่านเลยยย เฮ้ออออ
ช่ายยย อีกเรื่องนึงของเมื่อวานคือ เราคุยกะพี่อยู่ บ่นว่าอยากเป็นก็อตซิลล่า เฮ้ยยยยย ดู ไม่ใช่เป็น *อ่อย ริวคิทำเราสับสน* พี่ชายก็บอก เมื่อกี้เห็นแผ่นมัน เราก็อ้าว เฮ้ย ไม่ขาแล้วเหรอ ไอ้บร้าาา ก็เลยเดินไปดูทีร้าน พี่ชายถามว่า เอามั๊ย เราหันไปทำตาปริบๆ*kirakira* อาวว แล้วท่านพี่ก็ซื้อให้ ขอบคุณค่าาาา วันนี้หมดตังส์กะเราไปเกือบ 2 พัน อ๋อ พี่ชายคนนี้เค้ามาเลี้ยงดูเราแทนพี่สาวที่ไปออสเตรเลียอ่ะค้าบบ แม่เค้ากังวลก็เลยให้มาอยู่ด้วย
กลับบ้านมาก็นอนดูทีวีกัน 3 คน ถึงเที่ยงคืน แล้วเราก็เปิดก็อตซิลล่ามานั่งดู♪ แล้ว.. แล้วว ... ได้ดูโฆษณา Devil Man ตอนแรกตกใจมาก เฮ้ยย โคจัง กรี๊ดด หน้าแตกมากเลย คือจริงๆ แล้วมันไม่ใช่ไง แต่หน้าเหมือนจัง อากิจังตอนดูก็ตกใจ แต่พิจารณาไปพิจารณามา มันไม่น่าจะใช่ แต่ยังไงเราจะหามาดูน้าาา หน้าเหมือน (อาจจะเป็นเพราะผมเปียกก็ได้) แต่เอาเป็นว่า ถ้าหน้าคล้ายโคจัง จะต้องน่ารัก♥!!! สรุปเอาซะงี้แหละ
เฮ้ออ จริงๆว่าจะแค๊ปรูปมาให้ดูแล้ว แต่ทำไมไม่รู้ แค๊ปไม่ติด งง เหมือนกัน แย่เลยยย
มา มา มาเม้าท์เรื่องก็อตซิลล่าดีกว่า น่าร๊ากกก ก็อตจังเก๊งงง เก่ง สัตว์ประหลาดเยอะแยะ ชอบบ แต่ น้อยไปหน่อย แบบว่า ออกมามีแต่ คนคนคนคนคนคนและคน เฮ้ออ ดูกัน จนถึง ตี2 ครึ่ง ง่วง แอบบวูบไปเหมือนกัน ดูจบก็นอน เออ ได้ตุ๊กตาตัวใหม่มาเป็นกระต่ายนิ่มๆ น่ารักดี พี่ซื้อให้อีกแล้วว ♥
วันนี้กว่าจะตื่นมา บ่ายกว่าๆแนะ ไม่ได้นอนเต็มที่มานานแล้วววววว ดีจางง♪ ตื่นมาเสร็จ พี่ชายข้างบ้านก็ซื้อข้าวมาให้กิน ขอบคุณค้าบบบ ส่วนพี่ชายเราวันนี้ออกไปข้างนอก
ก็เลยตื่นมาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าตามที่บอกกะอากิไว้เมื่อวานว่า วันนี้ตะคอสกันก็เลย เอารูปมาให้ดูกันคับ
ตอนแรกว่าจะคอสเป็นเด็กหนุ่มร้านกาแฟ แต่... สถานที่ไม่ค่อยเหมาะเลยออกไปทาง คิงมากกว่า ไม่รู้ ทำไม ยังไงก็ต้องขอบคุณพี่แก้วด้วยคับ สำหรับ option cos กุหลาบงามๆ 2ดอก ขอบคุ๊ณ ขอบคุณ♥ *จุ๊บ จุ๊บ*
รูปแรกเลย มีแต่เราๆๆๆนะ เพราะ อากิก็คงเอารูปตัวเองไปลงบล็อก มั๊ง

แว่นละ แว่นๆ ชอบจัง

Row : มองอะไร*

รูปที่สอง นี่ไง กุหลาบที่พี่แก้วให้มา เหมือนมากเลย ใครๆก็นึกว่ากุหลาบจริงล่ะ

Row : กุหลาบมั๊ยครับ หนุ่มน้อย♪

รูปนี้ หัวข้อ คนงามย่อมคู่กับกุหลาบงาม *พูดอะไรอายปากมั๊ย* แต่เราไม่งามขอโทษน้าา กุหลาบงามมากก♥

Row : กรี๊ดดด ชั้น’อุ’ หรอเนี๊ยย

ต่อไป รูปนี้ หัวข้อคือ เหนื่อยจนหลับ แต่อากิบอกว่า เมาหลับ (ฮา)

Row : อ๋อย เมา

นี่ก็ ทำงานแล้วแอบงีบที่โซฟา โดนกิบอก คิงบ้านไหนนอนที่โซฟาฟร่ะ ก็ แค่งีบนี่นา...

Row : เมื่อไหร่เลขาที่น่ารักของชั้นจะมาปลุกนะ

รูปเรารูปสุดท้าย
นี่ คือท่านอนที่แท้จริงของคิง 555 เลียนแบบคิคุจังมาด้วย♥

Row : เมี๊ยวว ท่านอนน่าเกลียดจัง

ส่วนนี่ อากิ
รูปแรก นี่ไง กระต่าย ตุ๊กตาตัวใหม่ นิ่มๆ♪

Aki : กรี๊ดด นี่มานตัวอารายยย *จิ้มๆ*

นี่อีกรูป

Aki : มามะ

เอาล่ะ แล้วก็จบไปอีกวันนึง ริวคิ ที่เปิดมา ถูกเปิดทิ้งไว้เรื่อยเปื่อยไม่มีความตั้งใจดูทั้งสิ้น ข้าวที่พี่ชายซื้อมาให้ก็ยังกินไม่หมด ไปกินต่อก่อนนะ แล้วเจอกาน ♪
กรี๊ดด อยากเม้าท์เทนนิมิวววว ♪

***********************

เมื่อวาน อยู่ๆ โทรศัพท์ก็ออนไม่ได้ซะงั้น วันนี้เลยถือโอกาสตอนเจ้ากิกะลังเล่นเกมส์มานั่งเล่นซะเลย เดี๋ยวมันอาจจะมาแย่งไปได้ วันนี้ จามาขอเม้าท์ริวคิซะหน่อย เมื่อวานไม่ได้ตังส์ใจดู พอเลิกพิมพ์ไดไปนั่งดูก็ขอบอกว่ากรี๊ดมากทีเดียวล่ะ
มาเกริ่นเรื่องเนื้อเรื่องกันนิดนึง

มันจะมีไรเดอร์ทั้งหมด 14 ตัว เห็นเค้าว่ามางี้นะ แล้วไรเดอร์ทุกตัวเนี๊ยก็ต้องสู้กันเพื่อหาที่ 1 แล้วความตั้งใจของคนๆนั้นจะเป็นจริง แต่ก็จะมีคนบางคนที่ไม่อยากจะสู้กะไรเดอร์ด้วยกัน (มันจะมีมอนสเตอร์ ออกมากินคนด้วย แล้วถ้าฆ่ามอนสเตอร์ตัวนั้นได้ก็จะได้พลังมามั๊ง)
เราจะมาพูดถึงแค่ตัวที่มันน่ากรี๊ดน้าา

ตัวแรกเลย คุณตำรวจ ตายไปแย้ว แต่น่ารักดี ไม่พูดมากล่ะ ตัวที่สอง เป็นทนายความ ตัวสูงมากกกกก จะมีคนรับใช้อยู่ข้างกาย คอยทำข้าวให้กิน คอยดูแล เป็นคนที่ดูหลงตัวเอง น่ารักๆ แต่ใกล้ตายเพราะโรคที่รักษาไม่หาย ก็เลยมาเป็นไรเดอร์ เพื่อชีวิตอันเป็นนิรัน ชอบประโยคหนึ่งที่เจ้าตัวเคยพูด “ตัวผมน่ะ แพงนะ” กรี๊ดดดดดดดด น่าร๊ากกกกก ♥

แล้วก็คนสุดท้าย(ที่เราสนใจ) เป็นไรเดอร์ชื่อ เทะสึกะ มิยูกิ คนนี้ก็น่าร๊าก แต่ที่โฟกัสคนน้เป็นพิเศษก็ด้วย สาเหตุที่เค้ามาเป็นไรเดอร์ กรี๊ดดดด เค้ามาเป็นไรเดอร์แทนเพื่อนรักที่ปฏิเสธการเป็นไรเดอร์จนถึงวินาทีสุดท้าย เพื่อนเค้าชื่อ ไซโต้ ยูอิจิ เป็นนักเปียโนที่กะลังรุ่ง แต่ก็ได้รับบาดเจ็บจนไม่สามารถเล่นเปียโนได้เพราะอาซาคุระ(นักเลงและหนึ่งในไรเดอร์ที่นิสัยไม่ค่อยดี เป็นคนที่ฆ่าเทะสึกะคนนี้ด้วย)
เมื่อไซโต้ ยูอิจิบาดเจ็บจนไม่สมารถเล่นเปียโนได้ ก็ถูกชวนมาเป็นไรเดอร์ โดยยื่นข้อเสนอว่า ถ้าชนะแล้ว ร่างกายก็จะหายดังเดิม แต่เค้าปฏิเสธ บอกว่า “ทำไมต้องเป็นเรื่องนี้ ทั้งๆที่ถ้าเป็นเรื่องอื่นแล้ว จะให้เค้าทำอะไรก็ยอมทีเดียว” พูดไป ร้องไห้ไป น่ารักที่สุด นี่แหละ ที่ทำให้เราร้องไห้ แถมคนเล่นยังน่ารักและเป็นสาเหตุการมานั่งดูริวคิของเราด้วย นี่ไง...

น่ารักสุดใจเล้ยยยยย♥
นั่งเฝ้าดูเพื่อไม่กี่วิของหนูนี่แหละ แค่นี้ก็ตายอย่างเป็นสุขแล้วว น่ารักมากกกกกถึงมากที่สุดในโลกทีเดียว♥

ใช่ๆแล้ววันี้เปิดมาเจอข่าวใหญ่ สอง ข่าวแล้วววว
ข่าวแรก

Yanakou จะร่วมแสดง dream lives 2nd ด้วย

อ๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก ช้าน อดไป จะไปๆๆๆๆๆๆๆ ใครก็ได้ไปเป็นเพื่อนหน่อย ขอร้องๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ แง๊..................><

ข่าวสอง *ซับน้ำตาที่ท่วมบ้านอยู่ ช่วงนี้มีแต่เรื่องให้ร้องไห้
Bleach เป็น Musical แล้ววววว แสดงวันที่ 22 พฤษภานี้ นี่ก็อยากดูอ่าาาาาาาาาาา
ทำไมนะรึ casting สุดยอดนะซี่..... ดูเลย

Kurosaki Ichigo: Isaka Tatsuya คนนี้เราไม่รู้จักง่ะ

Abarai Renji: Moriyama Eiji คนเล่นโมโมะจัง เล่นคาร์แรคเตอร์นี้ จิ้นไม่ออกเลย

Hitsugaya Shirou: Nagayama Takashi นากายันนน หนุ่มน้อยคิคุมารุของเรา เล่นเป็นคนนี้ ถ้าเราจำไม่ผิดคน น่าช็อคมาก เราว่าตานี่มันดูเด็กๆ แต่น่ารักแน่เลยยย

Kuchiki Rukia: Satou Miki

Aizen Sousuke: Ooguchi Kengo อ๊ากกกกก เทะสึกะในเซย์รุ มาเล่นนี่ได้ยางงายยย กรี๊ดด อยากดูจาง

Ichimaru Gin: Tsuchiya Yuuichi (aka TUTI) โออิชิค้าบบบ บทแบบว่า แหวกแนวมาก กินเนี๊ยน้าาาา ไม่น่าเชื่อ น่าดูๆๆๆ

Kuchiki Byakuya: Hayashi Shuuji

Urahara Kisuke: Itou Yousuke

Sado Yasutora: Yoshida

NaofumiHinamori Momo: Saitou Kumiko

Inoue Orihime: Yoshii Rei

นอกนั้นเราก็ไม่รู้จักแล้วล่ะ แต่ว่าน่าดูมาก แค่นากายันก็น่าดูแล้วว กรี๊ดๆๆๆๆ
แล้วก็อีกอย่าง นาโอยัน คนเล่นไคโด พากษ์เป็น ชิน ใน Eyeshield21 ล่ะ อ๊ากกก ต้องดูให้ได้ ใครใจดีจะโหลดให้ก๊าบบบบ

เฮ้ออ เม้าท์ใช้พลังงานมากมาย เหนื่อยยย แต่ก็สนุก อัดอั้นมานาน ช่วงนี้ความรักในตัวมันมีเยอะเหลือเกิน ไมรูู้จะโยนใส่ที่ไหนก็เลยกลายเป็นว่าอัดอั้นจนเหนื่อยเอง เฮ้อๆๆๆๆๆๆ
เอาเหอะ เราจะใส่ความรักกะมิวมากๆเผื่อจะมีปาฏิหาริย์เกิดขึ้น

oh!! The last!!

Happy Birthday to Oishi Shuichiro, Seigaku no fuku buchou>.<

Tenimyu report (or spoil)

2005-04-02T02:03:00.000+07:00

กรี๊ดดด ดูแล้วๆ >.< Tennis no ouji sama Musical ~ winter special side Fudomine ~ ♥
ก่อนอื่นต้องขอบใจแนนมากๆเลยน้าาา ไม่มีแนนเราคงจะยังไม่ได้ดู ขอบใจจริงๆ♪
มาเริ่มกันเลยดีกว่า
เมื่อวันพฤหัส เราก็กะว่าจะออกไปเอาน้องหนูดีวีดีที่นอนแอ้งแม้งอยู่ที่ไปรษณีย์ ไปรับมาก็แกะดูตอนขากลับ อยู่บนรถ
กรี๊ดดดดดด ดูจำนวนแทร็กข้างหลังกล่อง สุดยอดๆๆๆ มากๆเลยยยย เยอะมาก จากปกติมีประมาณ 35 แทร็ก แต่คราวนี้ 47 โอ้ววววว คุ้มจริงวุ้ยย นี่แค่แผ่นหนึ่ง ยังมีแผ่นสองอีก น่ารักมากมาย ♥
กลับมาบ้านมาตอนบ่าย แต่กว่าจะได้ดูก็เย็นแล้ว 6 โมงเย็น หลังจากที่ทำงานบ้านเรียบร้อย อาบน้ำแล้วก็มานอนดูแบตั้งใจสุดๆกะเจ้ากิ ปิดไฟ เปิดเสียงดังๆ อารมณ์ดีมากกกก
เปิดมา ก็ทำให้รู้ว่า รอบที่ถ่ายนี่ เป็นรอบสุดท้าย สุดท้ายจริงๆ ดีแล้วๆ รอบนี่แหละที่เราอยากดู♪
เพลงแรก ต่างจากแผ่นปกติอ่ะคับ คือ เทียบกะฟุโดธรรมดานะ คิเมะจะปนฝูงคนเข้ามาใช่ม้า แต่คราวนี้ โคจังโผล่ขึ้นมากลางเวทีเลย สุดยออดดด ตอนนั้นเราน้ำตาเล็ดเลย แบบว่า รู้สึกว่า นานแล้วนะที่ชั้นไม่ได้เจอนายบสเตจหนะ ประทับใจ ดีใจที่ในที่สุดโคจังก็ออกมายืนอยู่บนจุดนี้ อีกครั้ง ขอบคุณคนจัดการแสดงครั้งนี้มากๆๆๆที่สุดในโลก ที่ทำเพื่อโคจัง
เราพูดได้อย่างชัดเจนเลย ว่าการแสดงครั้งนี้จัดขึ้นเพื่อโคจัง จริงๆนะ ไม่ใช่ว่าเราคิดไปเอง ถ้าได้ดูทุกคนจะรู้
(ตอนนี้เราก็ปลงแล้วกะอาการของโคจัง ถึงจะแอบเศร้าแค่ไหน แต่ที่ตอนนี้เราไม่เศร้าแล้วเป็นเพราะเรายังเห็นโคจังมีความสุขอยู่ทุกวันไง เพราะฉะนั้นขอบอกไว้เลย อาการของโคจัง ตอนนี้ไม่สามารถวิ่งได้เลยนะ ขยับแรงๆก็คงไม่ได้ ได้แต่ค่อยๆเดิน งั้น ถ้าเจอเราก็เสร็จ จับกดซะ )
เราคงไม่วางรายละเอียดเอาไว้มากนัก แต่จะนั่งเล่าตอนเด็ดๆให้ หรือเลียกอีกนัยว่าสปอยจ้า (ฮา)

อื้ม... คิดก่อน ดูรอบเดียวจำไม่ค่อยได้อ่ะ อ๋อ แผ่นคราวนี้ รวมแล้ว 3 ชั่วโมง 33 นาทีจ้า ดูกันแบบตายไปข้างเลยล่ะ
อ๋อ เพลงของโคจัง เพลงที่เล่นดับเบิ้ลกะโมโมะ จะมีประโยคที่พูดแล้วเสียงน่ารักมากเลย ชอบบบ♥ แต่ว่า อีตาโมริเอย์จิ ไหงแกชอบลวนลามหนุ่มฟร้าาาา ครั้งนี้จะเป็นการเปลี่ยนตัวของเรียวมะ 2 คน โดยหลักแล้ว เค้าจะถือกันว่า ยานางิ โคทาโร่คือ เอจิเซ็น เรียวมะ แล้วคราวนี้ก็มียูยะมาช่วยเป็นาให้ อิอิ มาเต้นแทน วิ่งแทน แล้วก็พอเปลี่ยนตัวกัน โมโมะจังก็แอบตลก (ไม่ใช่โมโมะ แต่เป็นเอย์จิซังตะหาก) ถามว่า นายตัวสูงขึ้นเหรอ (แบบว่าฮาง่าาาา) แล้วก็จะมีหลายฉากที่อยู่ๆก็เปลี่ยนตัวกัน แล้วคนอื่นก็ชอบแบบว่า หันมา อ๊ะ มันเปลี่ยนตัวกันแล้ว ช่วงที่ซ้อมตีลูกสีกัน (เทียบกะแผ่นเก่า คนโดนแกล้งเป็นฟูจินะคร้าบบบ) คราวนี้ รอบแรก เรียกๆๆๆทุกคน แต่ ไม่เรียกเทะสึกะ จนบุโจที่ยืนรออยู่เริ่ม.. เฮ้ย ไหงไม่เรียกตู น่ารักมาก♥ รอบนี้ บุโจหล่อมากมายยย♥ (คราวนี้ บุโจไปตัดผมมาตอนวันเกิดอยากเห็นจังครับ บุโจ) แล้วก็เล่นไปเล่นมา คนโดนลงโทษคือเรียวมะ(ยูยะ) และบุโจครับ
อ๊ากกกกกกกกกกกกก กรี๊ดดดดดดดด น่ารักมากกกกกกกกกกกกกกก♪ ถ้าเป็นแบบนี้เราก็ขอกินครับ แต่ขอจากปากบุโจน้าา อ๊างงงง ไอ้นำนั้น โซตะซังเป็นคนทำเองกะมือ มีส่นผสมหลายอย่างครับ มีสูตรให้ด้วยนะ
อื้มมมแล้ว...แล้ว... ก่อนแข่งกันของอันนี้ก็...
ไปเล่นโบลลิ่งกัน Bowling no ouji sama ทำได้เวิร์คมากๆๆๆ ฉาก กรี๊ดกร๊าดดดดดด ตรงนี้ ขอสปอยแบบสุดๆ น่ารักมากกกกก♪ อ๋อ ใช่ อยากจะบอกอีกอย่าง ยูยะกะคิเมะงานนี้ สุดยอดหน้าเนียนมากกก ผลของแป้ง (ฮา)
มาเริ่มกันเลยย คนแรกไคโด สเน็คช็อตโตะ... เฟี้ยววว ลูกเลี้ยวครับ ไคโดเจอน้ำส้มสายชูเขียวไป (ไม่รู้ว่ามันคืออาราย เป็นน้ำสีน้ำเงิน แต่คิดว่าน่าจะผสมน้ำส้มสายชูอ่ะ) กินไปเสร็จเดินไป 3 เก้าล้ม (ฮา) น่ารักมากมายย คนต่อปายยย ฟูจิ คนนี้ ตามบทเลย เล่นครั้งแรก ตอนจะดื่มก็ทำท่ามั่นใจ แต่ที่สุดๆคือ คิเมะครับ เล่นได้สุดยอด แรดมากเลยง่า เมะ ท่าเธอล้มแบบว่า โอ้ววว ไปเอามาจากไหน ใครเห็นแล้วไม่กี๊ด บ้าแน่ๆเลยย ล้มด้วยท่าเวอร์ + แรกสุดฤทธิ์แล้วถูกลากไปเก็บ ต่อไป... ใครหว่า เรียงไม่ถูกง่า... เอานะ ไม่เรียงลำดับละกัน โมโมะ เอ โมโมะทำไงหว่า อ๋อๆ *หันไปถามคนข้างๆมา* อันนี้ผ่านไปเฉยๆ เพราะโมโมะ ไม่โดนคร้าบบ คิคุก็โยนทีแรกล้มไป 9 พิน ตอนแรกมันล้มหมดแล้วละ แต่อีกพินนึงมันล้มๆลุกๆ แล้วในที่สุดก็ตั้งขึ้นมา พอจะโยนอีกที เรียวมะ(ยูยะ) มันก็ โอ๊ะ ทำไมลูกนี้ไม่มีรูนะ อ๋อ ที่แท้ก็หัวโออิชินี่เอง *อาจจะไม่เหมือนนะ แต่ก็อย่างงี้แหละ* คิคุหันมา ลูกมันก็เลยหลุดไปที่อื่น คิคุโดนไปตามระเบียบ (ฮา) ทากะซัง เบิร์นนิ่งงงง แล้วลูกลอยขึ้นไปชนไฟแตก (ฮาโคตรๆ) เรียวมะก็โยนแล้วสไตร์ เสร็จก็ทำท่า แบบว่า yes! ประมาณนั้น แล้วโมโมะทำท่าจะมาโยน เทะสึกะก็เข้ามา มองหน้าแล้วถอดเสื้อ (ทำท่าเหมือนตอนจะแข่งกะโมโมะในหนังสืออ่ะ) ขอบอกว่าสุดยอด บุโจหล่อมากกกกกกกกกก ♥ เท่มากๆๆๆ แต่พอถอดเสร็จ เฮียก็ใส่กลับ (ฮา) โมโมะก็ช่วยจับเสื้อช่วยเช็ดลูก (มันจะฮามากกว่านะ เราเล่าแล้วไม่ค่อยฮาเลยอ่ะ) เทะจังโยนแล้วสไตร์เหมือนกัน แล้วกันมาทำท่าล้อเรียวมะ แบบว่า ท่าเดียวกัน น่ารักมากกก พออินุอิเริ่มรู้สึกตัวว่าแพ้แน่ ก็หนีคร้าบ หันหน้าออกจากตรงที่โยนอ่ะ หันหน้าเข้าหาเวที แล้วไคโดก็ลุกขึ้นมา จะยอมแพ้ไม่ได้นะ ประมาณนั้นแล้วดึงขาอินุอิไว้ ลูกหลุด ตัวไปชนโออิชิ โดนไปทั้งคู่ 555 แต่ที่น่าเสียดายคือ ทำไมบุโจไม่โดนอยากดูอ่าาา

ต่อๆ ก็ไปแข่งอ่ะครับ เหมือนเดิม ฟูจิ แบบว่า เทนไซมากเลย ผิกกะคราวก่อนที่นากายันเล่น ท่าเหมือนกันนะ คราวนี้ คิเมะ ทำได้ดีมาก ชมจากใจเลยครับ เลิศ 555 แต่พอตอนที่ทากะซังบาดเจ็บแล้วฟูจิเดินเข้าไป นายปกป้องชั้นใช่มั๊ย ไม่รู้ว่าทำไม แต่ฟิลมันเปลี่ยน เพราะคราวก่อน (หมายถึงแผ่นก่อน) นากายันที่เล่นเป็นฟูจิ ทำท่าแล้วแบบว่า แอบหยิกทากะ แต่นี่ ค่อยๆจับ แถมยังทำท่าจะร้องไห้อีกตะหาก ทำเอาอาเบะซัง (ทากะ) จะร้องไปด้วยคน ความรู้สึกตอนนั้นมันคงจะสุดๆจริงๆอ่ะ นี่ครั้งสุดทายสินะที่จะได้เป็นคนคนนี้ เฮ้อออ
แล้วก็ โกลเด้นแพร์ นากายันก็เต้นได้ลิงสุดๆ สงสัยอยู่ว่านี่ลิงหรือป่าวเนี๊ยยยย ควงไม้เร็วมากกกกกก ลิงโคตรๆ
แล้วมันก็จะมีอารายเปลี่ยนบ้าง น่ารักซะเยอะเลยย♪

แล้วก็มาพูดถึงตอนจบกัน คราวนี้เป็นเพลง Victory (reprise) (ขอแนะนำก่อนการดู ควรจะรู้และคิดเอาไว้ว่า นี่เป็นการแสดงครั้งสุดท้าย สุดท้ายจริงๆ ต่อไปนี้ไม่มีอีกแล้ว ทำความเข้าใจในความรู้สึกของนักแสดงทุกคน ทุกคนรักเทนนิมิว และทุกคนเค้าก็รักกันเอง และทุกคนก็รักแฟนๆ) เพลงนี้ เริ่มต้นที่ทากะซังเดินออกมา แล้วตามด้วยคิคุที่ถือสเปรย์ระงับปวดมั๊ง เอามา พ่นให้ ไม่ได้พ่นจริงหรอกกก็พ่นเล่นๆกัน แล้วทากะซังกะคิคุก็กอดกัน (คืออันนี้ไม่ได้วายแต่ประการใด มันทำให้เข้าใจถึงความรักที่เค้ามีให้กันอ่ะนะ มิตรภาพสวยงาม) แค่นี้ก็ทำเราร้องไห้แล้ว ซึ้งง่าา ต่อด้วย You got game ที่เรียกน้ำตาแฟนได้อีกโขยง เหมือนเดิมๆ ออกมาทีละคน สุดท้ายย คู่เรียวมะออกมา โคจังทำหน้าแบบว่า แง๊ ไม่เอาไม่อยากให้จบ ทำนองน้นเลย ทำหน้าร้องไห้น่ารักมาก ทุกคนที่ออกมาพยามกลั้นน้ำตากันสุดๆ โคจังกะยูยะเดินออกมาจากด้านข้างเวที (คิดว่าเค้าคงไม่อยากให้โคจังวิ่งอ่ะ ถ้ามาจากด้านหลังมันต้องวิ่ง) โคจังเดินเข้าไปกอดคิเมะ *แน่นอนคิเมะร้องเพลงอยู่ แต่หน้าแบบว่ากลั้นเต็มที่ จะร้องอยู่แล่ว สงสารคิเมะที่ร้องไม่ได้ ยูยะก็รวมด้วย กอดกันใหญ่เลย ร้องไห้ๆๆ เราก็ร้องๆๆๆ เหมือนกัน น่ารักมากก จบเพลง ก็มีพิธี Sotsugyu (พิธีจบ แจกประกาศนียบัตร) เค้าก็แจกก็้จริงๆครับ โดยมีอ.อุเอชิม่า คนเล่นปะป๋าเรียวมะ ผู้ที่เป็นคนฝึกซ้อมให้ครับ แล้วทุกคนก็จะเอาดอกไม้มาให้อ.ด้วย ไคโดร้องไห้สุดๆไปเลย เค้าจะพูดขอบคุณ อ. แล้วก็มาพูดลา แบบว่าไอ้ตรงนี้แหละ ร้องกันใหญ่เลย ร้องด้วยย น่าเสียดายที่เราโง่ ทำให้ไม่สามารถแปลได้ แต่ชอบคำพูดนึงของบุโจมากเลย “Hontouni daitsuki” ผมก็เหมือนกันครับ บุโจ ♪
พอจบพิธีก็เป็นเพลง Now and Forever ตรงนี้จำไม่ได้แฮะ ใครเอาสมองชั้นไปไหนนะ อ๋อ นึกออกแล้ว เพลงนี้ จะเอา screen ลงมาแล้วก็เอาตอน casting ของแต่ละคนมาให้ดูนิดๆหน่อยๆ ตอนซ้อมด้วย

อีกแผ่นๆๆๆๆ เป็น interview ไล่ไปทีละคน แล้วก็จะเป็นการถ่ายวีดีโอจากช่วงที่ฝึกซ้อม มีการเล่นเกมส์ด้วย (เกมส์นี้จะเป็นเกมส์ที่เล่นกัน ตอนอยู่ที่ร้านซูชิ) เรียกว่า เซงาคุเกมส์ วิธีเล่นนะคร้าบบบ♪
ล้อมกันเป็นวงก่อน ก่อนเล่นเกมส์กะจะร้อง เซงาคุ เกมส์!! โด้ง *กำมือชูนิ้วโป้งสองนิ้วแล้วเอามาไว้ข้างหน้า* คนริ่มจะพูดนามสกุล ใครก็ได้ในทีมเซงาคุ แล้วชี้ไปที่อีกคน อีกคนต้องบอกชื่อ แล้วสองคนข้างๆ ต้องบอกคำพูดติดปากหรือท่าออกมา ตรงนี้จะมีกำหนดตายตัว
อย่าง เอจิเซ็น เรียวมะ *ทำท่าดึงหมวกลง* yaroh… (เขียนยังไงหว่า) เป็นประโยคของเรียวมะ ที่แปลออกมาก็ประมาณว่า หนอยมั๊ง ไม่รู้สิ คิคุ เป็น คิคุมารุบีม*ทำท่าคิคุมารุบีม ยกมือขึ้นแล้วตีเฉียงๆ* โออิชิ การะ การะ การะ *แร็กครูดพื้น* (มูนวอลเลย์ อันนี้ไม่ต้อง แค่เสียงแร็กพอ) ไคโด สเน็คช็อตโตะ*ก็ท่านั้นแหละ สเน็คไง* ทากะซัง เบิร์นนิ่ง *อันนี้ก็ทำท่าจับแร็คสองมือ เวลาตีเบิร์นนิ่งง่ะ* ฟูจิ สึบาเมะกาเอชิ *ท่านี้ใครไม่รู้โกรธตายเลย* โมโมะ เป็น โด้ง *ทำท่าตีดั๊งสแม็ช* *เสียงเวลาตีดั๊งสแม็ช* ของอินูอิ อารายไม่รู้*ทำท่าดันแว่นของอินูอิ* ของเทะสึกะเหมือนกับว่า ไม่มีอาราย มันแบบว่า จำไม่ได้อ่ะ เนียๆ อยู่ *ทำท่าโบกมือแบบน่ารักๆ*
แล้วก็ต้องทำท่าทุกคนด้วยนะ ไม่ได้ว่าต้องทำเหมือน แต่ทำน่ารักๆ
นอกนั้นก็เป็นการซ้อม การถ่ายแบบที่อินูอิ ถือกล้องไปถ่ายคนโน้น คนนี้ เล่นให้มันฮาๆ แล้วก็ถ่ายความสนุกของอินูอิที่ทำน้ำคั้นผักมาให้คนอื่นกิน เค้าจะเอาเทปการแสดงครั้งอื่นที่มันเด็ดๆมาลงให้ด้วย
ก็ตอนที่อินูอิกะลังอวดน้ำคั้นผัก+สูตร คิคุเดินมาชิม จิบไปนิดนึงก็รีบคืน แล้วก็เดินหนีไป ตามไปถ่ายก็เห็นเดินเลื้อยๆเลื้อยมาอยู่ อินอิก็เดินไป คราวนี้ โออิชิเดินมา ขโมยน้ำคั้นผักแล้วก็วางแผนกะคิคุ *ตรงนี้เป็น back stage* พอเล่นอยู่ตรงที่ซ้อมดีบอลสี ตอนที่อินุอิกำลังสาธิต ปรากฏว่า พลาดครับ เจ้าตัวทำหน้าแบบ เฮ้ย พอมาถึงฉากตรงที่อนุอิต้องเลือกคนโดนลงโทษ พูดประมาณว่า คนที่พลาดคนแรกอะไรประมาณนนี้มั๊ง คิคุก็โพล่งขึ้นมา ก็อินุอิไม่ใช่เหรอที่พลาดคนแรก เลยโดนไปตามระเบียบ น่ารักมากเลย ♥
พอเป็นอีกรอบนึง ที่อินุอิ ผสมสาเกมั๊ง กะอะไรไม่รู้มา ตอนซ้อมตอนเดิม คราวนี้เป็นเหมือนว่า ทากะซังพูดสนับสนุนอินุอิอะไรสักอย่างเกี่ยวกะเรื่องลงโทษเนี๊ยแหละ อินุอิก็ทำท่าจะเดินไปหาคนอื่น แล้วอยู่ๆก็บอกว่า ทากะซัง แบบว่า ทากะล้มลงไปเลย ทำท่าว่า เฮ้ย อาราย นึกว่าจะไม่โดนแล้วนา... น่ารักจริงๆ♪

แล้วก็คราวนี้มาเป็นเทปวันที่ 21.12.04 กรี๊ดมากกกกกก♥
เป็นตอนที่ซ้อมอยู่ครับ ซ้อมอยู่ในห้อง ซ้อมเพลงของโคจัง ดับเลิ้ล โมโมะยืนอยู่ข้างหลัง พูดตามบทไปครึ่งหนึ่ง แล้วก็บอกว่า วันเนี๊ยวันเกิดนายไม่ใช่เหรอ ประมาณนั้นนะ โคจัง ทำท่าตกใจมาก แล้วก็เอาเค้กออกมากัน โคจังร้องไห้เลย น่าร๊ากกกกกก♥ พอเป่าเทียนเสร็จก็ถามอายุ โคจังก็บอก 19 แล้วครับ *แบบไม่ค่อยอยากจะบอก* แล้ว ทุกคนก็ให้โคจัง เอาหน้าจิ้มเค้ก โคจังก็บ้าไปกับเค้าครับ ยิ่งน่ารักใหญ่เลย เอาหน้าจิ้มลงไปเลอะหมดเลยย ♪
นอกนั้นก็จะเป็นส่วนของตอนเช้าของการแสดงครั้งสุดท้าย จะเป็นตอนช่วงพิธี sotsugyu... +ภาพหลังจบมิว มีโมริยาม่าเอย์จิ สึจจิ แล้วก็นาโอยัน แบกโคจังออกไปหาแฟนๆ โคจังก็พูประมาณว่า ผมเห็นทุกคนร้องไห้นะ อะไรประมาณนั้น แฟนโหกลับทันใด ยานางิก็ร้องไห้เหมือนกันนะ โคจังเลย พูดแบบ เงียบน่า... น่ารัก ♪
แล้วก็จบด้วยการพูดของอ.อุเอชิม่า (+ภาพcasting ที่เคยเปิดตอนเพลงสุดท้าย
และแล้วก็จบครบ 3.33 ชั่วโมง

รายละเอียดไม่ครบ ยังไงก็รอดูกันเองนะคร้าบบบ มาเม้ท์ได้แน่นอน
ยังไงตอนนี้เราก็ต้องบอกเอาไว้เลย

Tenimyu no minna-san arigatou gosaimasu!! *ผิดป่าวอ่ะ*
ขอบคุณมากๆเลยเลย เรารักทุกคนรักจริงๆ ขอบคุณที่ทำให้มีวันนี้ แล้วเราก็จะตามสนับสนุน ทุกๆคนต่อไป ทุกคนจริงๆ (ที่ผ่าน sotsugyu อ่ะนะ)

♥ยานางิ โคทาโร่ ที่มาเป็น เอจิเซ็นเรียวมะ ที่เหมือนมากๆ นิสัย ท่าทาง สุดยอกจริงๆ ถ้าไม่มีโคจัง เทนนิมิวอาจจะมาไม่ถึงขั้นนี้ก็ได้นะโคจังรักเทนนมิวเหมือนที่ทุกๆคนรักโคจัง♪
♥เอ็นโด ยูยะคุง ถึงแม้ยูยะจะยังไม่จบการศึกษาแต่เราก็รู้ว่า ยูยะรักพวกรุ่นพี่พวกนี้มาก ก็ยูยะเอง ร้องไห้แบบสุดๆไปเลยนี่...
♥ทาคิงาว่า เอย์จิซัง ขอบคุณบุโจครับ ที่มายืนหล่อให้ดู ผมขอโทษที่เคยกัดบุโจไปหลายครั้ง จริงๆแล้ว บุโจทำทุกอย่างได้ดี เต้นได้ร้องเพลงได้ เป็นคนที่เหมาะกับเทะสึกะมากครับ♪
♥คิเมะรุซัง ขอบคุณจริงๆ ที่มาเป็นฟูจิ ที่สามารถเจิดจรัส(+แรด) ได้ถึงเพียงนี้ คิเมะสวยมาก เหมาะกับฟูจิสุดๆ นี่สินะ งานที่ทำให้คิเมะได้เปิดเผยตัวตนที่แท้จริง♪ และเรียมะคุงที่ตัวเล็กสมตัว น่ารักมากเลย ผมรู้ว่าคิเมะรักแฟนๆทุกคน สิ่งที่คิเมะพูดออกมาเป็นสิ่งที่ยืนยันได้ว่า คิเมะรักเทนนมิวไม่แพ้ใครแน่นอน
♥สึจจิ โออิชิคนนี้ ทำให้เราชอบโออิชิขึ้นมาทีเดียว สึจจิเก่งมากก เต้นเก่งรอ้งเก่ง เป็นแกนนำในการแสดงหลายๆรอบด้วย สุดยอดครับ *pnish ผมเองก็จะตามต่อไปครับ
♥นากายาม่า ทาเคชิ คิคุมารุและฟูจิ ถึงแม้จะเป็นฟูจิที่ไม่เจิดจรีสก็ตามแต่ก็น่ารักครับ แต่ความสามารถในการเต้นและการแสดงช่วยส่งให้นากายันเป็นคิคุมารุที่เพอร์เฟ็คมากๆ
♥นาโอยะ โกโมโตะ ไคโดคุง ดูหมือนบทนี้จะดูโหดๆ แต่ตัวจริงของนาโอยันไม่เป็นอย่างนั้น นาโอยันเป็นคนร่างเริงน่ารักมากทีเดียว
♥อาเบะ โยชิสึกุ ทากะซังที่ กุเรทโตะมากๆ ชอบมากเลยล่ะ ดูเป็นคนใจดี อาเบะเองก็ร้องไห้ไม่แพ้ใครเหมือนกัน นี่สินะ ความรักที่มีต่องานชิ้นนี้ ถึงแม้จะเป็นงาน แต่เป็นงานที่ทำให้มีความสุขสินะ
♥โมริยาม่า เอย์จิ เอย์จิซังคนนี้ ทำเราหมั่นไส้บ่อยๆ แต่เห็นตอนพิธีจบ ที่พูดได้แค่คำว่า ขอบคุณ แล้วหันไปร้องไห้โฮ สุดยอดไปเลยเนอะ
และสุดท้าย
♥อ. อุเอชิม่าที่ทำให้ทุกคนในที่นี้มาได้ถึงจุดนี้ และ อ. ก็คงจะสนับสนุกทุกๆคน รวมถึงเด็กทีมใหม่ต่อไปครับ ขอบคุณมากจริง

ทุกคนมีพัฒนาการมากๆ ถ้าเทียบกับการแสดงมิวแต่ละครั้ง นับถือจริง ผมรักทุกคนคร้าบบบบ♪

นี่. ไม่ได้เล่าทุกรายละเอียด ยังยาวขนาดนี้ คนที่อุตส่าห์มาอ่านกันก็ขอบคุณครับ ยาวน่าเบื่อไปหน่อยสิเนอะ ขอโทษด้วยนะ แต่หวังว่าคนที่ชอบมิวนี้จริงๆ จะรู้สุกแบบเดียวกับเรา♪
เอาละ *ตบแก้มแปะ* ถึงแม้ตรงนี้จะจบแล้วแต่ทุกคนจะก้าวไปข้างหน้า!! ด้วยกันทุกคน เราจะเดินไปพร้อมกัน!!
คราวนี้ ไม่ได้พูดถึงฟุโดเลย พูดนิดนึงนะ โคนิตัน(ชินจิ) หล่อเหมือนเดิม♥ อิชิดะกะซากุระอิก็เหมือนเดิม
ทาจิบาน่า หน้าเด็ก เสียงเด็กม่ายอาวววววว คามิโอะ หน้าแก่ เสียงใช้ไม่ได้ ม่ายอาวววววว
เอาล่ะ จบจริงๆแล้ว เจอกันใหม่น้าาา เดือนนี้บุกิจะมาแล้ววววว♪

The last day~

2005-03-30T21:13:00.000+07:00

อาเย้~~~!!! ในที่สุดก็ปิดเทอมแล้วววว >.< กว่าจะได้ปิด ชาวบ้านเค้าปิดกันไปเดือนนึงแล้ว วันนี้เป็นวันสุดท้ายครับพ้ม เพิ่งสอบเสร็จหมาดๆ ปวดหัวพอดูเลย มีเรื่องอยากเล่าให้ฟังเยอะแยะ เพราะไม่ได้อัพมาเกือบอาทิตย์ อ่ะ

เรื่องแรกเลยเล่าเรื่องของวันนี้ก่อนน้าาา
วันนี้มีสอบใช่ม้า เมื่อวาน ไม่ได้อ่านหนังสือเลย (ฮา) กะมาอ่านตอนเช้าเพราะว่าสอบบ่ายอ่ะ ตื่นมาประมาณ แปดโมงกว่าๆ (ตั้งใจจะตื่นตั้งกะเจ็ดโมง แต่ดั๊นนอนต่ออ่ะ) ว่าจะอ่านหนังสืออ่ะ แต่ก็อ่านๆหลับ+อากาศสุดจะร้อนนน ก็เลยตัดสินใจว่า อาบน้ำแล้วออกไปดีกว่า ตอนแรกว่าจะไปนั่งตากแอร์ที่เมเจอร์อ่ะ ทำอะไรเสร็จกำลังจะออกจากบ้านก็ ออกมาหน้าบ้านก็

กรี๊ดดดดดดดดดดด DVD มาแล้ววววววว แต่ว่าเป็นใบสีชมพูมานะ ต้องไปรับที่ไปรษณีย์ เพราะต้องไปเสียค่าปรับอ่ะ แต่ก็กรี๊ดด สติกระเจิง อ่านหนังสือไม่รู้เรื่องเลยยยยย ไปๆมาๆ ผลคือทำไม่ได้ *เศร้าง่ะ*
วันนี้ได้นั่งคุยเรื่อยเปื่อยกะเพื่อนคนญี่ปุ่นนิดนึง รู้สึกตัวเองโง่ ขอโทษน้าาาา ก็แบบว่า เราถ้าไม่ได้ใช้บ่อยๆก็จะลืม วันนี้คุยไปคุยมา 40000 กลายเป็น 4000 กี๊ดดด โง่ขั้นรุนแรง เอาเหอะ

แล้วก็กลับบ้านมา... เก็บห้อง พี่บอกว่า ถ้าพรุ่งนี้เก็บไม่เสร็จจะเอาไปทิ้งให้หมด แต่มัน รกมากเลยง่ะ ก็พยามอยู่ เผื่ออาทิตย์นี้จะมีเพื่อนๆมาบ้าน ก็คุยๆกันรู้ไม่รู้จะมาจริงป่าว แบบว่าออนเอ็มไม่เจอคนเลยยย เฮ้อออ ตกลงชั้นต้องเก็บบ้านเพื่อรับแขกมั๊ยน้าาา

ใช่ๆๆ วันอาทิตย์ก่อน เรากลับมาจากบ้านแม่เราอ่ะ ก็แวะหม่ำข้าวกะเจ้ากิ เราเลยโทรไปหาพี่สาวแล้วก็ได้ผลว่าเดี๋ยวมันจะมาเซียร์กะคนข้างบ้าน(แฟนมัน) เราเลยว่าจะไปด้วยเพราะว่าจะซื้อเม้ท์ใหม่พอดี
คุณคนข้างบ้านเค้าจะซื้อทีวีก็เลยไปดูกันเราก็เลยไปดูๆอยู่ แล้วก็ไปดูเครรื่องเล่นดีวีดีแล้วก็งี๊ดๆ อยากได้กันเพราะเครื่องเล่น มันเล่น DivX ได้ กรี๊ดด มีความสุข
ไปๆมาๆ ก็ไปซื้อที่โลตัส คนละรุ่นกะที่ดูที่เซียร์ แต่คุณาพใกล้เคียง แถมถูกกว่าด้วยย
ตอนนี้บ้านเราก็มีเครื่องเล่นดีวีดีเครื่องใหม่แล้ววว ดีจายหลาย

ตอนซื้อกลับมาพี่เราบอกว่า เก็บบิลเอาไว้นะ เราก็เก็บ ตอนแรกไว้กะใบรับประกัน พอถึงบ้าน มันหายไปแล้ว โอ้ มหัศจรรย์ รื้อไปรื้อมา จ๊ากกกกก ตูเอาไปขยำเล่นซะแล้ว โดนด่าใหญ่เลย ที่ต้องหาใบเสร็จเพราะว่า เครื่องที่หยิบมา คนขายลืมออพชั่นครับ ทุกอย่าง ทั้งกล่องมีแต่เครื่อง โธ่เว้ยยย
แล้ววันรุ่งขึ้นพี่สาวเราก็ไปเอามาให้ ขอบคุณคร้าบบบบ ตอนแรกเรากะกิว่าจะซื้อเองแล้ว ถ้าพี่ไม่ซื้อให้ ก็ไปบอกพี่ว่า ขอซื้อนะ เดี๋ยวออกเงินกันเอง คนละครึ่ง เพราะมันไม่แพงมากอ่ะ พี่เค้าเลยบอกว่า งั้นเดี๋ยวซื้อให้เป็นของขวัญวันเกิดละกัน (ของขวัญวันเกิดชิ้นที่ 4 ที่ได้รับในปีนี้ ดีใจ๊ ดีใจ ปีนี้ 20 แต่เป็นวันเกิดที่แย่ที่สุดตั้งแต่เกิดมาเลยล่ะอย่างน้อยตอนสมัยยังทีนเอจ ชั้นก็ยังมีความสำคัญสำหรับใครบางคน มากกว่าตอนนี้แหละว่ะ) ตอนแรกพี่ทำท่าว่า ค่อยซื้อคราวหน้าก็ได้ เราบอกพี่เลยว่า ถ้าไม่ซื้อาทิตย์นี้ ก็ไม่เอาแล้วเว้ย!! เพราะอะไรนะเหรอ ต้อนรับทนนิมิวไง๊ (ฮา) หนูๆจ๋า พี่ซื้อมาต้อนรับหนูแล้วน้าาา
พอวันอังคารเราก็ได้ฤกษ์เอามาประเดิม ก็ลองแผ่นไปเรื่อยๆ เย้ๆ เปิดได้จริงๆด้วย avi ตอนแรกนึกว่าจะไม่ได้ซะแล้ว ต่อไปก็ดูอนิเมได้แล้ว ดีจายย มาเลยๆ

มาพูดอีกนิดนึง แบบว่าตอนนี้ปวดหัวมากเลย แล้วก็นึกถึงเรื่องที่เราไม่สบาย แบบว่าพี่แก้วบอกว่า ถ้าไม่สบายก็ให้บอกเค้าบ้างงง
ขอโทษนะค้าบบ แต่... ผมไม่กล้าบอกง่ะ แบบว่า ไม่รู้จะบอกยังไงด้วยแหละ เลยมาบอกเอาตรงนี้ (อันนี้ป่าวบ่นนะ เล่าให้ฟัง)
เมื่อวันเสาร์ที่ไปฉลองวันเกิดริวกัน วันนั้นหลังจากที่หม่ำข้าวเสร็จเราก็รู้สึกแปลกๆ แบบว่า อยู่ๆก็สั่นล่ะ แรงไม่ค่อยจามี พอไปอยู่ที่คิโนะ ตอนแรกๆยังไม่ค่อยเป็นอาราย แต่นานๆไปเราเริ่มมีความรู้สึกเหนื่อย อาจจะเป็นเพราะคนเยอะด้วย แหละ อ๊อกซิเจนมันเลยไม่พอ หายใจไม่ออก ต้องค่อยๆหายใจ เราก็เลยยืนเกาะชั้นเอา ค่อยๆหายใจช้าๆ แล้วก็ไม่พูดมาก เกิดเหตุการณ์อย่างงี้ ทำตามได้น้า ปลอดภัยๆ) พอออกมาจากคิโนะก็ดีขึ้นหน่อย แต่ยังมึนๆอยู่ พอวันจันทร์ที่ต้องไปเรียน ก็เริ่มไม่สบายอีกแล้ว ท้องอืดมั๊ง กินน้ำอัดลมเยอะ (อ้วนด้วย) ก็เลยปวดท้องทั้งวัน แถมต้องไปนั่งทนเรียนเรื่องยากๆ กินข้าวไม่ได้ แถมหมดแรงตายอยู่มหาลัย
แล้วอีกอย่างก็คือ (อันนี้จิ๊ อยากบ่น) แผลมีดบาดที่โดนคราวก่อน มันไม่หาย คือแผลมันหายช้ามากง่ะ ปกติแป๊ปเดียวจาหาย แต่นี่ ตอนนี้ ยังเจ็บอยู่เลยอ่ะ แล้วตรงส่วนที่เป็นหนังมนก็ไม่สมานกันด้วย แง๊....

HBD Buchou><

2005-03-24T15:39:00.000+07:00

Happy Birthday Takagawa Eiji 24.03.05

ขอให้บุโจขายดีๆ สุขภาพแข็งแรง มีงานเยอะๆ แต่ก็ต้องให้เวลากะคิเมะนะ ของขวัญวันเกิดปีนี้เป็นไวน์ตามปีเกิด คิเมะ แล้วก็นาฬิกาข้อมือนะคร้าบบบ

วันนี้วันเกิดบุโจคร้าบบ ผมก็เลย เอาของมาเซ่นอีกเช่นเคย ฟิควันเกิดบุโจคร้าบบบ ปั่นเสร็จภายในเวลา 3 ชั่วโมงอีกแล้ว อู้มานาน เลยไม่มีเวลาเขียน นี่เลยมานั่งเขียนสดๆเลย ท่ามกลางอากาศร้อนอบอ้าว ตรูจาตาย ร้อยเฟร้ยยยย ต้องขอบคุณพี่แก้วที่มาช่วยคิดของขวัญวันเกิด ส่วนเนคไทค์ไว้คราวหน้านะคร้าบบ จะเขียนให้ อิอิ

Our time
ไปอ่านแล้วคอมเม้นท์ให้ด้วยนะคร้าบบ ขอบคุณๆ

แล้วก็อีกเรื่อง เย้ๆๆๆ โหลดมิวเสร็จแล้ว เมื่อเช้าฟังไปครึ่งหนึาง อ๊ากกกก โคจัง เสียงเค้า แบบว่า เห็นได้ชัดว่าแย่ลง เราไม่ได้ว่านะ เพียงแต่บอกให้รับรู้ ใครก็ตามที่จะดูมิวกับเรา รับรู้ไว้ด้วย ว่าโคจังเค้าได้ขนาดนี้ก็ดีแล้ววว จะว่ายังไงดี โคจังเค้ามีปัญหากับ กล่องเสียง เส้นเสียง อะไรสักอย่างเกี่ยวกับเสียงอ่ะ*ตรูโง่ ไม่รู้เว้ยยย* เลยทำให้เป็นแบบนี้ เป็นผลพ่วงมาากอุบัติเหตุเมื่อ 2 ปีก่อน แต่เสียงยังน่ารักจิ้มลิ้มเหมือนเดิม *ปล้ำซะ*
ส่วนคิเมะ เสียงหวานขึ้นอ่ะป่าว ฮาๆๆๆ
เสียงทาจิบาน่า แย่มาก เสียงเด็ก คนใหม่ นอกากหน้าเด็กแล้ว เสียงก็เด็ก สู้คนเก่าไม่ได้ เสียงเหมือนบุโจ เสียงโคนิตันยังดีเหมือนเดิม บนไปก็ไม่ได้ความ
บอกได้คำเดียวว่า สาเหตุที่ฟุโดสู้เซย์รุไม่ได้เพราะเด็กฟุโดไม่มีพาวล์เลย พลังในการร้องเพลงมันไปไหนหมดฟร้าาา หรือเป็เพราะเพลงด้วย
ยังไงเราจะไปฟังให้หมดก่อนแล้วจะมาเม้นท์+สปอยให้นะ
เมื่อวานนั่งทำบล็อกใหม่ ดูดีกว่าเดิมมานิดหน่อย แต่เพราะbg เลยยังดูรกๆอยู่ เดี๋ยวจะเปลี่ยนให้ แต่ตตอนี้ไม่ไหวอ่ะ ปวดไหล่
วันนี้เราก็มาแค่วันเกิดบุโจแหละ เรื่องอื่นๆเล่าไปหมดแล้วตั้งกะเมื่อวาน เพราะงั้นบะบาย วันนี้มีงานบ้านต้องทำเยอะ อิอิ เจอกานๆ

another long day!!

2005-03-23T03:10:00.000+07:00

Today is English again because I can't type thai in window and today I'm lazy to open word program so... all in english ha ha ha practising english!!!

Yeah, let me talk about a few day ago, umm since monday!
Monday, I have a class so I woke up early and went to the class!! The linguistic class, umm not extremly boring but... still boring! Some of the lesson was interesting but some was... =(
Teacher always have questions in the afternoon class, the question that is in the book and the book that I never read before a class. So surely,I can't answer all question!! *crying* And I got 3 (or more) =( faces from teacher (1 means -1) and this is a tree time that teacher asked the question. Show that I never answer anythnig!! But my friend who never read the book too she got 2 =) faces that make angry!!*

After the class I went back to my mother's home that too close more tha Rangsit! While I was cooking, I cut myself!! My finger!! Not too bad but still in pain now *cring* I can't type with that finger! OMG... how unfortunately I am!!

And the next day... (+monday night) I read all 60 comic books! and slept all day!! I read "Kamakaze running on the wild street" or thai named "Nong nhu phan du" 30 books.. pheww I like it but not all some of it, I think not good!! But I think by all it's a good comic^^ So if you never read it, try it!!
And I re-read "phychomaterer Eiji" he he I like Fugami^^

Then today... um... I wake up and went to the university like usual!! But the bus don't stop while it pass the bus stop!! So I passed 4 buses, I was very angry!! What's the hell did the bus doing? If they don't want the passenger so don't drive!!
So I was late but never mind, I don't care!! And the class's topic today was phonetics!! Actually, I don't like it!! I used to learned it but just a little very little!! And it's difficult for me but after I learned it today umm more funny than a very little that I learned in high school^^ I think it's helpful with hiragana (ei... or katakana wha*confuse*)
And I went back to Rangsit today!! Eat eat eat! Watching T.V sleep for awhile, take a bath and online^^

Kya~~~~~ there some place to download Tenimyu laewww XD happy
And the CD's cover was adorable>.< *died*
Not clear, Im sorry, and I'll delete it in a few day^^

My internet is low speed but any-how with my attempt I can download it all on two day!! And waiting for DVD that still not send, Nan-chan was busy but it's alright!! She gonna send tomorrow!! Thanks for her^^
Ok, all for today^^ See you tomorrow><

Today on sale!!

2005-03-21T11:57:00.000+07:00

วันนี้แล้ววววว วันนี้ ดีวีดีออกแล้วววว ในที่สุด

Tennis no ouji sama musical winter special~ side Fudomine

รอมานานสามเดือน มันจะกระดึ๊บมาพรุ่งนี้คร้าบบบบ

กรี๊ดดด ดีจายยยยย

อาทิตย์หน้าคงถึง

Happy birthday to Endo Yuya!! 20.03.05

มะรืนนี้แล้วงิ๊วววว

2005-03-19T11:56:00.000+07:00

วันนี้มาเพื่อคุยธุระ ช่วงนี้มาอยู่ที่บ้านแม่ เนื่องจากบ้านรังสิต ร้างคนนัก แม่เลย ห่วง ห๊วง ห่วง เพราะช่วง 2 วันก่อน เราเกิดไม่สบายขึ้นมา ส่วนอากิไปอยู่ที่บ้านแม่แล้ว พี่เราทำงานกลับเย็น เราก็เลยต้องอยู่บ้านคนเดียว
มาเริ่มกันเมื่อวันจันทร์ของอาทิตย์นี้ก่อน วันจันทร์มีสอบ เราก็อ่านหนังสือ เมื่อคืนวันอาทิตย์อ่ะนะ อ่านจบด้วย ไม่เคยคาดฝัน หนังสือเล่มหนาๆ อ่านได้ทั้งเล่ม... เกิดมา ไม่คิดว่าตัวเองจาทำได้
พอไปสอบ สอบตอนเช้า ก็โอเคอยู่ เป็นchoice 80 ข้อ ตอนเราทำเราก็ค่อนข้างคิดว่าทำได้ แต่ไม่รู้ทำไม ไอ้คิดว่าได้เรานี่แหละ ที่จะพาตกรูดทุกที คือเราทำได้เรื่อยๆละกันเอางี้
พอตอนบ่าย อาจารย์เฉลย OMG ตรวจๆดูแล้ว ถูกประมาณครึ่งนึงจะได้ พระเจ้า คะแนนช้านนนนนนนนน ฮือออ ร้องไห้ แล้วก็เรียนๆๆๆ จนกลับบ้านมา
วันอังคาร... มีคนมาทำท่อที่บ้าน บังเอิญว่า เย็นเมื่อวานเกิดวิกฤต น้ำท่วมบ้านเพราะท่อแตกครับ ท่อของเครื่องทำน้ำร้อนอ่ะ วันอังคารก็เลยมีช่างมาซ่อมให้ และแล้ว บ้านตรูก็มีน้ำร้อนกะเค้าซะที *จุดพลุฉลอง*
เช้าวันพุธ ตื่นมา 6 โมง เมื่อคืนนอนตี 2 มั๊ง วันนี้ พี่เราต้องไปทำงานแต่เช้า กิก็จะออกจากบ้าน เราต้องไปเรียน ตื่นคนแรก ตื่นมาเข้าห้องน้ำ รู้สึกปวดท้อง ร้อง อ๊อยๆๆ อยู่ในห้องน้ำ ปวดแล้วก็หายอยู่ พอเริ่มมีแรง โรว์ก็เริ่มแปรงฟัน ยังไม่ทันจะเสร็จเลย ก็เกิดอาการอยากอ๊อก ขึ้นมา อยู่ๆ ก็จาอ้วก โรว์เลยรีบบ้วนปาก พอบ้วนปากเสร็จก็เริ่มรู้สึกตัวว่า หน้ามืดขั้นรุนแรง แล้วกะลังจาเป็นลม ตะกาย ออกจากห้องน้ำไปพักอยู่บนเตียงพี่สาวจนพอมีแรง แล้วเดินกลับห้องไปปลุกเจ้ากิ นอนสักพัก เดินกลับมาปลุกพี่สาว *รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนดี กลัวคนอื่นสาย* แล้วกลับมานอนต่อ ไม่ไปแล้ว จาตายยย เสียดาย 5 คะแนนกะความรู้เหมือนกานวันนี้เรียนเรื่องยากด้วย แต่ก็ตัดใจไป ตื่นมาอีกที บ่ายโมงกว่าๆ แต่ไม่มีแรงลุก ปวดหัวมากก เจ้ากิโทรมา บอกว่าเต้เข้า โรงพยาบาล อื้มม คุยๆกันว่าจะไปเยี่ยม คิดอยู่ในใจ ตรูจะตายมั๊ย ยังไม่รู้ ดั๊น จะไปเยี่ยมคนอื่น
ตกเย็นมาพอมีแรง ถึงแม้จะปวดหัว ปวดท้องอยู่ก็ตาม ก็ลุกขึ้นมาเลี้ยงสุนัขที่บ้าน ดึกๆเปิดเน็ทมา คุยกะพี่หนิงเรื่องเต้นิดหน่อย แล้วเราก็หลุดจากเน็ท เน็ทหมด เซ็งตัวเอง ตอนนั้นรู้สึกอิจฉาเต้นิดหน่อย ดีเน้อ ใครๆก็ห่วง แต่อย่างเรา จะตายอยู่แล้วยังไม่มีคนรู้เล้ยยย แต่มันก็เป็นเพราะตัวเราเองนี่แหละ ช่างเหอะ ก็รู้สึกดีนิดหน่อยมีคนมาใส่ใจ แต่มักไม่เข้าหาคน เป็นอย่างที่พี่แก้วดูดวงให้เลย พี่แก้วคร้าบบ แม่นจัง อิอิ
เมื่อวานก็ ถูกพี่บอกว่าให้มาบ้านแม่เลย ก็คงจะเป็นห่วงอีกนั้นแหละ เราก็เลย ต้องทำงานบ้านก่อนออกมา พี่ทำงานกลับดึก เจ้ากิไปเยี่ยมเต้ มาถึงบ้านแม่เย็นๆ เพราะงานบ้านที่รังสิต ต้องทำ !! ไม่งั้นก็แย่
มาถึงก็ไม่ได้ทำแรย อ่านการ์ตูน กินๆๆ นอนๆๆ กินน้ำอัดลมลงไปก็ปวดท้อง ส่วนตอนนี้ ปวดหัวนิดหน่อย กลับไปตายที่บ้านดีกว่า เฮ้ออออออ..........

ไอ้เด็กบ้า จะน่ารักไปถึงไหน!!!!!!!!~ --- พูดถึงโคจังคร้าบบบ เห็นรูปตอนกินสปาเก็ตตี้ ขอปล้ำได้มั๊ย
เมื่อเที่ยง ฝันดี แต่ก็รู้สึกว่าทำไมในฝันตัวเองเป็นคนดี ทำไม ไม่ทำ ทำไปเถอะ ถ้าวันอีก จงทำซะ บอกกะตัวเองไว้อย่างงี้ เอาละแล้วเจอกานนน

บล็อคตัวเอง รกเหมือนห้องตัวเองเลยยย
รกๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ขี้เกียจฟุ๊ยยยย

วันอาทิตย์นี้ ดีวีดีออกแล้ว แต่กว่าจะได้ พระเจ้าคร้าบบบบบบ เร็วๆน้า ไม่สิ ต้องบอก แนนจ๋า เร็วๆน้า จุ๊บๆ

happy birthday to me~

2005-03-10T12:47:00.000+07:00

วันนี้มาเขียนบล็อคทิ้งไว้ก่อนอีกแล้วเพราะไม่งั้นจารวบยาวว เมื่อเสาร์อาทิตย์ที่ผ่านมาเราออกไปเที่ยวมาทั้งสองวันเพราะงั้นเลยมีเรื่องจะมาเม้าท์ไง
เรื่องแรกวันเสาร์ เราไปตอนเช้าเลยเพราะเห็นว่าเหรียญอยู่คนเดียวเลยไป สายนิดหน่อยแต่ก็รีบไปซื้อตั๋วหนังของ The Constantine สำหรับ 9 ที่ คนที่ไปมี เรา กิ เหรียญ พี่หนิง พี่นุช พี่ปุ๊ก น้องโชว์ เต้แล้วก็เอ ขณะที่คนอื่นๆจะมากันตอนบ่าย เรากะเหรียญกะกิก็เลย เดิน เดิน เดิน และเดินไปรื่อยๆดูนู้นดูนี่ ไปเปิดหนังสือดูที่คิโนะหลายเล่มเลย อยากซื้อแต่ไม่มีตังส์กะไม่น่าสนใจพอ มีโดปุริเข้าหลายเล่มทีเดียว หน้าปกสวยหรูแต่ข้างในไม่เวิร์ค ตัดใจ ประหยัดๆ เปิด Look at star ก็เคยเห็นแล้ว เล่มใหม่ก็แพงเกินไป ไม่ไหวๆ จนอ่ะ พอเดินคิโนะเสร็จก็เดินชั้นเครื่องเขียนของเล่น วิ่งเล่นกันสนุกสนาน ผ่านซุปเปอร์มาร์เก็ต น้ำลายไหลหน้าร้านเค้กแล้วไปยืนลื้อน้องหมีวันเกิดกัน มันเป็นหมีที่อยู่ตามวันเกิด ชุดนี้เป็นชุดที่ 3 แล้ว เราก็ซื้อบ้างไม่ซื้อบาง คราวก่อนดวันเกิดหนูเทะมากัดกะเจ้ากิอยู่ว่าใครจะได้ไป เราดั๊นเผลอปากว่า ถ้าเจอของอาโตเบะจะให้เทะมัน ดันเจอจริงๆด้วยยยเราก็เลยได้หมีอาโตะมาโดยปริยาย แหมม หมีไม่ควีนเลยอ่ะ เดียวจะเอาผ้าคลุมมาคลุมให้ (ฮา)
นี่ๆ หมีวันเกิดอาโตเบะ

นี่เทะจัง

จากนั้นพอทุกคนมากันเราก็ไปนั่งหม่ำนารายน์พิซซ่าเรีย เป็นพิซซ่าที่เค็มดีอ่ะ อย่างอื่นก็เค็ม แต่อร่อยดี เอิ้กๆ กินเสร็จก็รีบวิ่งเข้าโรงหนังกัน เดินข้าไปตอนแรกก็ เอ๊ะ นี่ก็สายแล้ว โรงหนังว่างเปล่า พอมาดูแถวก็ โรงมันเล็กกว่าตอนเราจองนี่ เริ่มเอะใจ ว๊ากกกกกก เข้าผิดโรง (ฮา) วิ่งออกมาอุตลุต แล้วเดินมาเข้าโรงที่ถูกต้อง หนังเริ่มฉายพรีวิว ดูไปเรื่อยๆ
นี่เป็นรูปตอนไปกินข้าวกัน สองคนนี้เค้าก็เปิดโลกส่วนตัวกันม่ายสนใจใคร เอามาลงซะ (ฮา)

อ่ะ มาพูดถึงหนังบ้างดีกว่า เราชอบกาเบรียลนะ จะชอบมากกว่านี้ถ้านเป็นผ้ชาย โผล่มาตอนแรกชุดสูท กรี๊ดมาก ทรงผมการ์ตู๊นน การ์ตูน(โชว์) ผมข้างหน้ายาวข้างนึง ทรงเดียวกะโคฮาคุเล้ยยยย แถมชุดของกาเบรียล กะลูซิเฟอร์ก็ดูดีอีกตะหาก ชุดของอีกตัวนึงด้วย แชสมั๊งถ้าจำไม่ผิด เห็นไม่ชัดหรอก แต่แค่ก็ดูดีแล้ว ลูซิเฟอร์ที่ออกมาในชุดสูทสีขาว ถูกใจมากกก ถ้าหล่อจะโอเคเลย แต่มันก็คงจะเป็นหนังเกย์เหมือนกัน (ฮา)
พอดูหนังจบก็ไปอุดอู้อยู่ที่คิโนะต่อสักพัก ก็มีคนกลับไป(ส่วนมาก) ที่อยู่ก็มี เรา กิ พี่หนิง พี่นุช เอ เดินไปเดินมาสักพักก็ไปนั่งกินกัน่อเริ่มคุยกันเรื่องวันพรุ่งนี้ เราที่ได้ยินว่าเค้าจาไปคอสกันจึงขอแจมด้วย (เค้าเรียกว่าส-ด) หลังจากหม่ำเซ้นกันอิ่มหนำ(หรือป่าวไม่รู้) เราก็ได้เวลาจรลี แม่โทรมาจิกแล้ว จึงลากลับก่อน โดยที่คนที่เหลือเค้าะไปต่อกันที่สเว่นเซ่น อยากไปด้วยยยย(ตระกละ) ก็เลยกลับบ้านมา
นอนอ่านการ์ตูน พี่แก้วโทรมา เม้าท์กะพ่แก้ว วางสายเสร็จโทรหาเอคุยเรื่องวันรุ่งขึ้นแล้วกะเม้าท์กะเอ เอิ้กๆ แล้วก็ไปนอนอ่านการ์ตูนถึงตีสองแล้วหลับ
ตื่นมาเกือบเจ็ดโมง (กี๊ดดด สายยยย) อาบน้ำแต่งตัวแล้วรีบออกจากบ้านไปร้านทำผม แผนที่จะคอสวันนี้คือไร้ท์แต่ไปตัดผม ก็นะ เราอยากตัด ไม่งั้นไม่มีโอกาสตัดนี่นา... ก็เลยออกมาไม่เหมือนไร้ท์ ขอโทษน้า ที่ชั้นไม่ค่อยตั้งใจคอสนาย ทั้งๆที่เป็นคนที่เคยอยากคอส ก็หัวชั้นดำแล้วนี่ นัดเจอกันที่สานีรถไฟฟ้าพระโขนง มี เรา กิ เอ พี่แก้ว พี่เอ๋ พี่หนิง พี่โน และพี่ปุ๊กที่ตามมาสมทบตอนบ่ายไปที่บ้านเต้ ไปถึงก็ทำผมๆๆ แต่งตัวๆแล้วก็ถ่ายรูปๆ โดยมีพี่แก้วที่ไม่ได้คอสนั่งอ่านการ์ตูน ผ่านไปแป๊ปนึง เราที่ถ่ายไปรูปเดียว โดนเจ้ากิด่า ว่า ไม่เป็นคุณหนูเอาซะเล้ยยย ก็เกิดอาการ ตูไม่อสแล้วขึ้นมา ลื้อตู้เสื้อผ้าบ้านเต้แล้วเปลี่ยนชุด ชุดที่ได้มาเป็นชุดคณหมอ น่าเสืยดายมากที่เราไม่ได้เอากล้องไปวันนั้นนน เสียดายย ถูกอกถูกใจชุดมาก หนูมุขา สักวันชั้นจาคอสคุณน้า... จุ๊บ ก็เลยได้ถ่ายไปสองสามรูป เนื่องจากคิดท่าไม่ออก คนอย่างชั้น ชีวิตรันทดฟร่ะ จากนั้นก็ถูกบอกให้ไปเปลี่ยนชุดเป็นไร้ท์อีกครั้งก็เลยเปล่ยน แล้วมาถ่ายอีกแป๊ปก็เลิกกัน ไปยกเค้กที่เมื่อเช้าแวะซื้อมานั่งหม่ำ หมดไปอย่างรวดเร็ว อร่อยยย
จากนั้นว่าจะกลับบ้าน เพราะกลับเย็นสองวน ดูไม่ดี อิอิ แต่พี่แก้วบอกว่าจะดูดวงให้ทุกคนก็เลยยังอยู่ ขอบคุณมากครับพี่แก้ว เราดูดวงแล้วทุกคนมหัศจรรย์ใจ เพราะหยิบไพ่ออกมาได้เหมือนกันเกือบทุกอัน ทำไมกันน้า แต่ว่าตรงมากเลยครับที่พี่แก้วดให้ ยังไงผมจะพยามเปลี่ยนตัวเอง จะพยามครับ ส่วนของที่หา ผมหามันเจอแล้วครับ! ยังไงก็ขอบคุณพี่แก้วจริงๆ จากนั้นก็ดูให้อากิแต่ปรากฏว่าลื่นเอเข้าแทรก ทำให้สัญญาณพี่แก้วหายย เลยหยุดดูไปโดยปริยาย ไม่ป็นรายย ไว้คราวหน้าจากนั้นก็กลับบ้านกัน เหลือเอกะพี่หนิงอยู่ต่อ
ตอนกลับรากะพี่แก้ว ยังคงแวะร้านเค้ก (ไม่ค่อยอ้วน) กลับถึงบ้านก็ฟาดจนเรียบแล้วหลับตั้งกะสองทุ่มยันเช้าวันใหม่ ไม่ได้ตั้งใจเลย แต่เพราะสงสัย อดนอนมาหลายวันก็เลยยาวเลย ตื่นเช้ามาไปเรียน เหนื่อย ยังง่วงเช่นเดิม เรื่องไปเรียนก็ไม่มีอาราย เพราะงั้นจบ
นี่รูปฝาแฝดเจ้าเรย์โกะ หมาบ้านเต้ หน้าเหมือนกันป่ะ

มาถึงอีกวันนึง ก็มาเขียนโดยไม่โพสต์ตรงวันอีกแล้ว ตอนนี้ก็ขอร้องเพลงล่วงหน้าให้ตัวเอง เพราะพรุ่งนี้ที่โพสต์ก็ได้เวลาแล้ว นี่ก็อีกไม่นาน
Happy birthday to me~
(ฮา) บ้าเนอะ วันนี้ ตอนแรกว่าจะไปสอใบขับขี่แต่เนื่องด้วยเอกสารไม่คบก็เลยไม่ได้ไป เป็นเหตุให่อารมณ์เสีย
+ หงุดหงิดทั้งวัน แย่จัง
ข่าวร้ายและเร่องที่ทำให้อารมณ์เสีย พี่สาวเรามันเอากล้องไป พี่เราเค้าจะไป... ไหนไม่รู้ ต่างประเทศ 3 เดือน แล้วมันก็เอากล้องไปด้วย (ไปเช้า 9) แวเราจะใช้อะไร อารมณ์เสียมาก พูดมากก็ไม่ได้ หงุดหงิดสุดๆไปเลย ก็สิ พูดอะไรไม่มาก มันเป็นลูกคนโปรดนี่ มันไปตรงกะวันเกิดเรา เราเลยกลายเป็นขยะไปเลย เฮอะยังไงก็ไม่สนอยู่แล้วล่ะ ก็เป็นอย่างงี้ประจำนี่ แย่จังๆ อย่ามา ฟิล ดาวน์เอาตอนนี้สิ ไม่ดีๆ อุ๊ช J ยิ้มได้แล้ว
ข่าวดีก็คือไม่แน่มันจะไม่เอาโน๊ตบุ๊คไปเราก็จะได้ครอง (ฮา) แต่ก็ยังไม่แน่นะเอาเถอะ ที่เหลือยังไงพรุ่งนี้จะมาเขียนอีกที วันเกิดทั้งทีแต่ต้องไปเรียน แย่จางงงง ไปอ่านหนังสือนิหน่อยดีกว่า อิอิ เพิ่งพิมพ์ฟิควันเกิดตัวเองเสร็จ (ฮา) ฏ้ไม่มีไรหรอก เขียนเสร็จพอดีเลยถือเป็นของขวัญตัวเองเลย ไอ้ของที่นะให้เป็นของขวัญวันเกิดตัวเองจริงๆดันหมดอ่ะ ก็เลยอดไป รอก่อนเนอะ ถ้ามีบุญ อิอิ แล้วต่อพรุ่งนี้เนอะ

อ๊ากก พี่เราไปแล้ว ข่าวดีหรือร้ายไม่รู้ กล้องอยู่ แต่โน๊ตบุ๊คไป ฮือออ เอาเหอะๆ
มาๆ วันนี้ วันเกิดเรา ร้องเพลงไปแล้วตั้งแต่เมื่อวาน วันนี้ก็มาคุยดีกว่า นี่ของขวัญวันเกิดของเรา จากเรา ให้ทุกคน (ฮา) เกี่ยวมั๊ย สรุปก็คือมันคือฟิคจ้า อันนี้ป่าวเขียนเรื่องเลิฟๆ เป็นครั้งแรกที่เขียนเรื่องตลกๆ มันเลย แลปกๆนะ ทั้งเรื่องภาษา ทั้งเรื่องเนื้อเรื่อง แบบว่ามันคิดออกแต่คิดคำพูดไม่ออก เอาเถอะ อ่านซะ แล้วเม้นท์ด้วย
http://spixymarmalade.blogspot.com/2005/03/yanakou.html

มีเมสเสจอวยพรวันเกิดมาตั้งแต่เที่ยงคืน จากเพื่อนสมัย ม.ปลาย ตามด้วยใครก็ไม่รู้คนนึง ช่วยบอกที เราไม่รู้ แล้วก็เจ้ากิ *อวยพรกันเอง* แล้วก็พี่แก้ว วันนี้ ตื่นเช้าไปเรียนเหมือนเดิม อากาศหนาวเหมือนเดิม น้ำเย๊นนน เย็น ออกจากบ้านตั้งกะยังไม่เจ็ดโมง ไปถึงเมเจอร์รังสิตตอนเจ็ดโมง เดินตะลอนๆ ร้านหนังสือประมาณ 15 นาที (แบบว่า สายแล้ววว) แล้วก็ขึ้นรถไปเรียน ถึงก่อนเวลาเรียนเกือบครึ่งชั่วโมง เลยเดินไปซื้อข้าวเช้า วันนี้เป็น คุโรวะซังเบค่อนชีสกะนม อาหร่อยยย เรียนๆ ไปเหรียญก็เมสเซจมา แล้วก็เรียนแบบ ง่วงๆ แต่ก็สนุกบ้างนิดหน่อย พักเที่ยงแล้วก็เรียน แล้วก็กลับบ้านมา ซ ื้อเค้กที่เซเว่นมานั่งกินคนเดียว แล้วก็มานั่งเล่นเน็ท (ฮา) จบๆๆๆ

เป็นวันเกิดที่เงียบที่สุดเท่าที่เคยมีมาเลยล่ะ ปีก่อนเที่ยงคืนยังมีคนโทรมาหาเยอะแยะ ปีนี้เงียบฉี่... แต่ก็เอาเถอะ อย่างน้อยก็ยังมีคนจำได้ ขอบคุณทุกคนที่เมสเซจมาน้า ใครที่โทรมาตอนตี 1 แล้วเราไม่ได้รับก็ขอโทษ แต่หลับอ่ะ
แล้วก็ขอจบบล็อกวันนี้ไว้แค่นี้แหละ บุ๊ย บุย
หมดเลข 1 ซะแล้วช้านนนนนน

2005-03-04T13:21:00.000+07:00

วันนี้มาอีกแล้วกับreport ใหม่ ♪
Kimeru’s lives Concert at Shibuya!! มีความสุขขั้นรุนแรง ที่ได้รายงานความเคลื่อนไหวของอดีตเด็กมิว ลัล♪
คอนเสิร์ตจัดขึ้นวันที่ 27 กุมภาพํนธ์ *คิดว่างั้นนะ* มาเริ่มกันเลยดีกว่า
คอนเสิร์ตครั้งในเป็น Tour เปิดตัวซิงเกิลใหม่ The pleasure of love จัดที่ Shibuya A/X *อย่าถามว่ามันคือที่ไหนนะ แง่งง*
ก่อนที่จะเข้าการแสดง ที่หน้างานก็จะมีซุ้มขายของที่ระลึกอยู่ แน่นอนว่าต้องเป็นของเกี่ยวกับทัวร์ครั้งนี้ คุณคนที่ไปดูมาบอกว่า คิเมะบอกใหแฟนๆทุกคนซื้อซิงเกิลใหม่ของเขาแล้วก็จำเนื้อร้องไห้ได้ จะได้ร้องได้♪ คิดว่าน่าจะการประกาศออกไมค์นะ *เออ เอาไว้ชั้นเคยไปดูจริงๆก่อนแล้วจะอธิบายแบบละเอียดๆ*
Maxi Single -- The pleasure of love
New track -- Pink
ซิงเกิลนี้จะมีธีมเป็นสีเขียวมะนาวแทนความหมายของฟดูใบไม้ผลิ และพิงค์แทนความหมายของซากุระ (น่ารักจัง คิเมะจ๋าาา) ของที่ระลึกที่ขายก็จะมีพวก ผ้ารัดข้อมือ เสื้อยืดสีธีม ที่ห้อยมือถิอ กระดาษเมโมะ แล้วก็โฟ้โต้เซ็ท กะทัวร์โปรแกรม พวงกุญแจเคไท สกรีน โพรเทคเตอร์*คืออะไรอ่ะ ทับศัพท์ทั้งดุ้น* และผ้าขนหนูที่มีโพรไฟล์คิเมะอยู่ ถ้าอยากรู้อีกละก็ ติดตามได้ที่เว็บน้องเมะครับ

คอนเสิร์ตครั้งนี้เป็นครั้งแรกในการทัวร์ครั้งนี้ มันก็เลยมีผิดพลาดบ้างนิดหน่อย เช่น ลืมเนื้อเพลงหรือรวบมันหมด (ฮา เมะจ๋า ลือเนื้องั้นเหรอออออ) นอกจากนั้นยังไม่เล่นกับเคนซึ่งเป็นมือกีต้าร์ เล่นอารายไม่รู้ เหมือนกับหนูเมะจะไปปีนเค้า *ปีน?* ไม่ใช่เหมือนกับไปโน้มตัวใส่เค้ามากไป กลายเป็นว่าตกลงมาทั้งคู่ คิเม๊ะะะะ นอกจากทำตัวเองเจ็บตัวแล้ว นายยังทำคนอื่นเจ็บอีกเหรออออ (ฮา)
วันนี้ขอไม่ลงลึกถึงรายละเอียดนะ เพราะอ่านมาไม่เยอะ กลัวแปลผิด
คร่าวๆ เรื่อข้อผิดพลาดอีกนิดนึงคือ เป็นจังหวะที่เหมือนจะให้กระโดดหรือให้จังหวะอะไรซักอย่างนี่แหละแล้ว... แล้ว... คิเมะก็ตามไม่ทันจังหวะ-_-“ มันจะประมาณเนี๊ยมั๊ง เราเข้าใจ แต่ทำไมเราเขียนไม่ถูกฟร่ะ แล้วคิเมะก็ “เฮ้ย เดี๋ยวสิ”

ในเนี๊ย อากาศร้อนมากๆ ก็เลยทำให้มีคนออกไปก่อน แล้วก็มีเพลงนึงที่คิเมะต้องหยุดกลางเพลง เพื่อบอกให้การ์ดมาลากคนที่เป็นลมออกไป พร้อมกับบอกแฟนให้ออกมาห่างๆ (ถ้าตูเป็นคนที่เป็นลม จะดีใจหรือเสียใจดีน้าาา) แล้วก็กลับไปทีเพลง หลังจากนั้นก็เกิดเหตุอะไรไม่รู้ขึ้นอีกครั้ง โชคดีที่การ์ดเห็นและสามารถแก้ปัญหาได้โดยเร็ว

ทำไมวันนี้เราเขียนรีพอร์ตได้ไม่ดีเลยยยยยยย!!!!!!!

ต่อ ต่อ
คิเมะพูดเรื่อยเปื่อยในไลฟ์ครั้งนี้มากทีเดียว พูดถึงไลฟ์ครั้งก่อน พูดถึงพิธีจบการศึกษา พูดถึงรายการวิทยุของเขาเอง แล้วก็พูดถึง RJM พูดๆๆๆๆ อีกรื่องคือพูดถึง(ความทรมานแสนมาหัสของ)การไปยิม เพื่อที่จะให้มีรูปร่างที่ดีขึ้น แถมยังเปิดเสื้อให้ดูท้องอีกตะหาก (รอบที 80000 คนเขียนเค้าว่างั้น 55555 คิเมะ วันหลังไม่ต้องใส่เสื้อเลยนะ เปิดอยู่ได้)

แล้ว special guest ที่มานั่งอยู่บนที่นั่งพิเศษ นากายัน โซตะ สึจจิ และแน่นอนโคจัง อาจจะมีมากกว่านี้ แต่คนที่ไปดูไม่สามารถเห็นได้ (เอิ้กๆ อิจฉาเว้ยยย)

จากนั้นเข้าสู่ช่วง encore คิเมะพูดถึงของที่ระลึกแล้วก็บอกให้แฟนๆพูดว่า สมาชิกทุกคน kakkoii~~ แล้วเมะก็บอกว่า น่ารัก (เหมือนชมหมาเลยง่ะ) จากนั้นก็แถมด้วยการเปิดเสื้ออีกครั้ง (ฮา บอกแล้ว อย่าใส่) ทุกๆคนทำมือเป็นรูปตัวโอ บอกว่า โอเค แต่แขกที่นั่งอยู่ที่ VIP ทำมือเป็นรูปกากบาท (ฮา) คิเมะก็ทำท่าแบบว่า มาเลย ประมาณนั้น *งงม่ะ*
แล้วเขาก็ถามว่าชอบเพลงสุดท้ายมั๊ย (เพลงใหม่ประจำซิงเกิลไง) คนดูก็บอกว่า ชอบ ถามว่าชอบเค้ามั๊ย ชอบ ชอบจริงๆเหรอ ก็ตอบว่าจริง รักเค้ามั๊ย รัก แล้วคิเมะก็บอกว่าเค้าก็รักทุกคนเหมือนกัน แล้วก็ส่งจูบ♪ แล้วแถมบอกว่า คนดูอ่ะ ใจง่าย (ปากเหรอนั้น นอกเมะ เอ๊ยยยย เดี๋ยวจูบซะ)
แล้วก็เป็นอันว่าจบคอนเสิร์ตด้วยประการชะนี้

คุณคนดูก็ยังไม่นั่งเฝ้าอยู่แถวนั้นถึงแม้จะมีคนน้อยมากก็ตาม แค่2-3คนที่ยังนั่งรอ แล้วเค้าก็เห็นคิเมะขับรถผ่านไป คิเมะเห็นพวกเขาแล้วก็แปลกใจ แต่ก็ดีใจมากๆด้วย ก็เลยหันมาโบกมือแล้วก็ยิ้มให้

อ๊ากกกกกกก น่าอิจฉาเว้ยยยยยย

ข่าวหน้าเศร้าคือ คอนเสิร์ตคราวหน้าของคิเมะจะเปลี่ยนที่จัด ถ้าไม่ผิดจะเป็น Venue (อะไรไม่รู้อ่ะ) ซึ่งมันใหญ่กว่าเดิม เป็นความก้าวหน้าของนักร้อง แต่ก็จะทำให้คิเมะห่างไกลแฟนยิ่งขึ้นไปอีก *เศร้า* ตอนที่คิเมะประกาศออกมาก็ร้องไห้นิดหน่อย ทุกๆคนก็แสดงความยินดีกับเขา
คอนเสิร์ตครั้งต่อไปชื่อ Kime’s Ark (Ark – เรือ เป็นเรือแบบที่โนอาห์สร้าง อะไรประมาณนั้น) คิเมะก็อธิบายต่อว่ามันเป็นเรือใหญ่ๆที่มีเค้าเป็นกัปตัน แค่นี้แหละ
จบจริงๆแล้ว

ทำไม ทำไม ทำไม ไม่รู้เป็นอะไร แต่ครั้งนี้เขียนได้ไม่ดีเลย ไม่เหมือนตอน RJM รู้สึกว่าอันนั้นเขียนได้ดี ช่างเหอะ เว้ยยย เซ็ง
เมื่อวานนึกไม่อกเลยไม่ได้เม้าท์

ประมาณอาทิตย์ก่อนมั๊ง ได้เห็นโฆษณาหนังใหม่ที่อีจีวีเมโทร ตอนนั่งรถผ่าน แบบว่า กรี๊ดมาก อะไรน่ะหรอ ก๊อตซิล่าไง ดูแล้วแบบว่า กรี๊ดดดดดดดด เราชอบก็อตซิล่า เพราะงั้น ถ้าใครอยากไปดูบอกด้วย ไปด้วยยย ไม่งั้นเราจะไปหลอกคนมาเลี้ยง(พี่ชาย) แล้วจะเสียใจน้าที่ไม่ไปกะเรา (ใครเสียใจ? ฮา) ชอบมากเลย เนื้อเรื่องมันจะเป็นว่า เจ้าศัตรประหลาดตัวอื่นๆที่เป็นศัตรูของก็อตซิล่ามันบุกขึ้นมาทำลายญี่ปุ่นกันใหญ่ แล้วพวกทหารเนี๊ยก็สู้ไม่ไหวเลยตกลงกันว่า จะไปปลุกก็อตซิล่ามา แล้วก็ อ๊า..... ก็คงสู้กัน 555 ชอบง่ะๆๆๆ ใครจะไปดูบอกมาเลยๆ แต่เข้าเมื่อไหร่ยังไม่รู้เลย 555 อยากดูแบบพากษ์ญี่ปุ่นซับไทยจัง จะมีมั๊ยน้าาา เฮ้ออออ

วันก่อนไปเรียนมาวิชา Linguistic โอ้ แบบว่า ยังไงอ่ะ เรียนประวัติศาสตร์ภาษายังไงหยังงั้นแน่ะ แต่ก็สนุกบ้างเป็นบ้างครั้งนะ อิอิ ยังดีกว่าวิชาจิตวิทยาอ่ะ แล้วอีกอย่าง วิชานี้ ห้ามขาดห้ามโดดเลยอ่ะ คะแนนเก็บแค่ มิด 40 ไฟนอล 60 แต่ถ้าขาดลบวันละ 5 คะแนน สาย -1 บ้าแล้ววว โธ่ จะพยามนะจ๊าาา เกรดจิตวิทยาออกแล้ว แย่ง่ะ งือออ เศร้าเลย ทำม๊ายยยย แต่ก็เอาว่ะ ตูผิดเองที่ไม่ตั้งใจ วิชานี้จะพยามนะ กับอ.คนนี้ที่สอนวิชาใหม่ เป็นคนแรกที่เจอเมื่อต้นเทอม เป็นอ.ที่ทำให้เราตั้งใจเรียนมากกก วิชาแรกที่เรียน ตั้งใจแบบไม่เคยมาก่อนเลย ตอนนี้สงสัยไฟจะหมด (ฮา) ยังไงวันนี้คงต้องไปก่อนแหละ พี่จะใช้โทรศัพท์ คราวหน้าเราจะพยามเขียนรีพอร์ตดีๆน้าาา
อ๋อ อย่าลืมแวะไปดู LJ เรากันหน่อย เพิ่งเขียนวันนี้รอบ 2 ยังใช้ไม่ค่อยเป็น ใครใช้เป็นบอกที บายจ้า♪

http://www.livejournal.com/users/blue_cafe/

I love you Koutaroh, I do love you~♪

Starting count down 20 day left...

2005-03-01T14:45:00.000+07:00

[I can't type thai]

Haloo~ long time no see everyone!! I didn't online for a week T^T why? lazy? nooooo~~~ I update my web now!! And gonna finish in a few day^^ still no time to upload!

Today or not today!! but still ok ><

Happy Birthday to Fuji Syusuke my sweet heart!! A lot of happiness to you and Tezuka to you><> darling!!

and... eh... what I want to say? I forgot!! oh... my brain!!

ah...yeahh I know!! I know!!

The big news!! Very big!!!!

Tennis no ouji sama Dream lives 2nd concert coming on this May !!!

What a big news!! I'm shock!! Yeah happy too although it's a new casting!! I told you I support the new cast too. Ah... wow what a great new for me!

And yes for today for Fuji-chan's birthday present two fiction of Tenimyu still myu T^T sorry Fuji but I can't think anything of you now!! Read it!! and comment!!

http://spixymarmalade.blogspot.com/2005/02/stay-with-me.html

This is the first part

http://spixymarmalade.blogspot.com/2005/02/ardent-lover.html

And the last

ha ha ha enjoy!!

eh... I can't think of anything now because I have a chat with my friend and my brain was alert!!! So I gotta go!!

Bai bai!!! Yeah and today T^T

Bai bai Animax, what I got from Animax Gundum Z about 10 episodes ex'D movies and anime umm... and some Q eh.. what's the full name Taitei... ?? I remember only Dan Detectice School.. that's all!! I think so^^

Yep the last news from me for today!!

Yanagi and Yuya had a date at Okinawa!!!

I'm kidding I wanna tell that Kou-chan and Yuya went to Okinawa together!! I'm so jealous with Yuya T^T

I want to rock and roll and night and party all day!!

2005-02-22T11:40:00.000+07:00

เอ๊ะ หัวข้อนั้น มาจากไหนน้าาาา ^^

ลัลลา♪ ไปดริ๊งค์กะเพื่อนที่มหาลัยมาวันศุกร์ เมา เอิ้กๆ ล้อเล่นๆ แต่ที่ว่าไปดริง๊ค์มาจริงๆ เป็นวันสุดท้ายของวิชาไซโคที่ทุกคนในห้องเป็นห่วงมาก เพราะอาจารย์ค่อนข้างเคี่ยวงานที่ให้ส่งมีงานเดียวแต่แก้กันคนละหลายรอบทีเดียว จนปัจจุบันนี้ก็ยังมีคนที่แก้ไม่เสร็จเช่นเดิม เฮ้อออ โชคดีที่เราผ่านมาแล้ว♥
วันนั้นเราไปเช้า ยังกังวลอยู่เพราะเหมือนมีคนเคยพูดว่าอาจารย์จะสอบออรอลไอ้รีเสิร์ชที่ให้ทำ ซึ่งเราไม่รู้เรื่อง ก็เลยนั่งๆอ่านๆนิดหน่อย คืนก่อนนั้นเราก็ดันนอนตี 3 เพราะต้องนั่งหาข้อมูลรายงานให้เพื่อน หัวข้อที่ให้มาให้ทำกัน 3 คน แต่คนที่ทำมีเราคนเดียว ถึงตี 3 ตื่นหกโมงแทบตายแนะ ปรากฏว่าไปเรียน อ. สอนไปถึงเกือบๆ 11 โมงก็ทำท่าเหมือนจะเบรค แล้วเค้าก็พอว่า เดี๋ยวเค้าจะลงไปชั้น 7 คนที่งานยังไม่เสร็จอยากคุยกับเค้าก็ไปหาได้ ส่วนคนที่เสร็จแล้วก็ ขอบคุณ แล้วก็ปิดคอร์สด้วนประการชะนี้ เรานี่ อ้าวว แล้วตูมานอนหรือนี่ *แต่วันนี้เราก็เอางานที่รียบร้อยแล้วมาส่งนะ* ก็เลยยังงงๆกันอยู่ เอ๊ะ เค้าปล่อยแล้วใช่ม่ะ ถามไปถามมาก็โอเค จบจริงๆ เลยจะกลับกัน คุณคนญี่ปุ่นในห้องมี 2 คนชื่อฮิเดะกะทาเกะซังนะครับ ฮิเดะจะแก่กว่าเรา 2 ปี ส่วนทาเกะแก่กว่าเราเท่าตัวทีเดียว แต่คุยได้ สนุกดี ♥
ฮิเดะซังเค้าก็มาถามว่าอื้ม ไปดื่มมั๊ย *คือถามเลยว่าไปดริ๊งมั๊ย* เราก็บอกว่า เราอ่ะ ไม่ดื่มนะ เค้าก็อ๋ออๆๆ ไม่ดื่มๆ คือพูดง่ายๆเราไม่รู้ว่าเค้าชวน เราก็เลยไม่ได้ตอบ พอเค้าทำท่าจะกลับกันฮิเดะก็หันมาถามว่า เค้าจะไปดื่ม+กินกัน ไปมั๊ย เราก็อื้มม หันไปถามเพื่อน ทาเกะก็มาถามให้ไปด้วยกัน เราก็เลย ไปก็ได้ แล้วก็ไปกัน ลงมาชั้นล่างรอๆกันเนี๊ย 9 คนมั๊ง มีเราเพื่อนเราอีกคน ฮิเดะ ทาเกะ พี่กล้วย (พี่ในคลาสคนละเมเจอร์) เชอร์รี่(ในคลาสเหมือนกันแต่คนละเมเจอร์นะ) จุนซัง เราไม่เคยคุยด้วยแต่รู้มาว่าเป็นคนเก่าหลี พี่เบส(พี่ผู้ชายในคลาสเพื่อนพี่กล้วยมั๊ง) แล้วก็ Prof.คิม คือพอลงมาข้างล่างเจอเค้าเดินมาเราก็ เอ.. ใครว่า คุยไปคุยมา อ้าวว อาจารย์นี่ แต่สอนทีวี เราคงไม่ได้เรียน แต่อาจารย์ดูท่าทางใจดีนะ คุยสนุกด้วย อ.เป็นคนเกาหลี แล้วก็กำลังจะกลับไปเกาหลีในวันนั้นพอดี จะกลับมาอีกทีก็กรกฎา คุยกันดีอ่ะ ก็ไปดริ๊งค์กันที่ร้านอาหารแถวเอแบ็ค มีคนดื่มเบียร์กัน แต่เห็นฮิเดะว่าไม่ชอบเบียร์เค้าก็เลยจะสั่งอย่างอื่น เรากะเพื่อนที่บอกว่า ไม่ดื่มๆ กะลังนั่งเล็ง ค็อกเท็ลกันอยู่ ฮิเดะเค้าเลยหันมาถาม ไปๆมาๆก็สั่ง kamikaze *รู้สึกว่าจะมีส่วนประกอบของ gin three secซึ่งเราไม่รู้ว่าคืออะไร lime and syrup* มา 3 ที่ จุนที่ตามมาทีหลังก็มาแจมด้วย แต่รี่ไม่กินนะครับ รี่กินน้ำส้ม เราก็นั่งดื่มๆไป มันไม่ค่อยเหมือนเหล้าหรอก เหมือนน้ำหวาน แต่เราก็ยังไม่ชอบรสขมๆที่แฝงอยู่อยู่ดี ตอนแรกทาเกะซังเป็นห่วงว่า ยังไม่ 20 ดื่มได้ยังไง *ที่ญี่ปุ่นต้อง 20 นะครับ* ก็บอกไปว่าไทยเนี๊ย 18 ก็ได้แล้วก็เลยโอเคกัน♪
นั่งกินกันไปทาเกะก็นั่งแกล้งคนไปเรื่อยๆ คุยกันเรื่อยเปื่อยไปเรื่อยๆ เราก็ดื่มๆไป แก้วที่ดื่มจะเป็นแก้วเล็กๆ เรากินไปก็ไม่เยอะมาก ประมาณ 6-7 แก้วมั๊ง แต่เค้าบอกว่าไอ้นี่มันแรงนะ เราไม่รู้เหมือนกันอ่ะ กินไปเรื่อยๆ เราเริ่มรู้สึกร้อนๆหน้า ก็เลยหยุดๆไปนั่งหม่ำไปนิดหน่อยแล้วค่อยๆจิบแทน ก็โอเคนะ ไม่เป็นอาราย เพื่อนๆล้อกันว่าหน้าแดง *เอ็งก็แดงเหมือนกัน* ได้จิบเตกีร่าไปอึกนึง แหวะ ยังกะยาแก้ไอแนะ มันซ่าๆปะแล่มๆยังไงบอกไม่ถูก จากนั้น จุนไปส่งเชอร์รี่ *เหมือนค้าจะจีบอยู่ แต่ก็เหมือนเค้าจะมีแฟนแล้ว งง* จากนั้นทาเกะก็บอกว่า เสร็จแล้วไปคาราโอเกะกัน เราก็เอาฟร่ะ ไปก็ไป ก็เถียงๆกันว่าจะไปที่ไหน ไปๆมาๆก็ไป Big Echo กัน นี่เป็นครั้งแรกที่เราไปนะ ยังไม่เคยไปเลยย *แพงจังo* ไปแล้วก็เจอแฟนฮิเดะ เค้าก็เลยไปร้องด้วยกัน เราไม่ได้จับไมค์เลย อายง่ะแถมอีกอย่าง ร้องไม่เป็นด้วย แต่ที่ชอบมากคือ เพลงบางเพลงที่ฮิเดะกะแฟนฮิเดะเลือกเราก็ร้องได้ เราก็เลยร้องไปบ้าง เรื่อยๆ คนอื่นๆเค้าก็ดูตกใจนะ แบบว่า ร้องได้ด้วย ส่วนฮิเดะกะทาเกะก็ตกใจว่า รู้จักด้วย ร้องเป็นด้วย คือเราไม่เคยบอกใครไง ว่าเราบ้า ♪ แรกๆก็นั่งเฉยๆ หลังๆเริ่มหยิบรีโมทมา กดเพลงให้ฮิเดะร้อง รู้สึกดีมากเลย ไปร้องเพลงญี่ปุ่นแล้วมีคนญี่ปุ่นร้องคือมัน ไม่ล่มอ่ะ เราก็คลอตามไป ซาหนุด *kirakira* ร้องไปหลายเพลงเหมือนกัน บังคับฮิเดะร้อง ทาเกะเค้าไม่รู้จักไอ้ที่เรารู้จักอ่ะ ร้องไป 2 ชั่วโมงก็แยกย้ายกันกลับครับ แต่ตั้งแต่ตอนที่เลิกดื่มแล้ว รู้สึกปวดหัวตึ้บๆ ไม่รู้ว่าเพราะเมาหรือว่านอนไม่พอไง แต่ก็โอเค พอกลับไปบ้านแม่ เพื่อนรอพี่สาวมารับก็หลับสนิทเลย ฮิเดะถามด้วยนะ ตอนอยู่บนรถ ว่าดื่มแล้วเป็นไงมั่ง ตอนอยู่ที่ร้าเค้าก็คอยถามว่าเป็นอะไรมั๊ยด้วย*ถามเพื่อนเราด้วย* เราก็บอกเฉยๆ เค้าก็บอกว่าแปลก เค้าบอกว่าคนเมามีอยู่ 2 อย่าง ไม่ดีใจก็เศร้า ก็เราไม่เห็นเกิดอารายซักอย่างเลย อาจจะเป็นเพราะเรายังไม่เมามั๊ง แค่คลึ้มๆ เพราะเรารู้ตัวว่าควรจะหยุดเมื่อไหร่อ่ะ
ใช่ๆ ยังไม่เล่าให้ฟังว่า ไอ้ตอนที่นั่งแท็กซี่มา แบบว่าเบียดมาก แล้วเราบอกได้เลยว่านี่เป็นครั้งแรกที่นั่งใกล้ผู้ชายขนาดนี้*เพื่อนเรานั่งตักเรา ข้างๆทั้งสองข้างเป็นผู้ชาย* เราก็ไม่ได้ถืออะไรแต่แบบว่าอีกคนนึงเค้าถือวิสาสะมาแตะเรานิดหน่อย ไม่ค่อยชอบเลย อยากบ่น คงเป็นเพราะเค้าเมาแล้วก็ไม่คิดอะไรด้วยมั๊ง เราก็เอาว่ะ ช่างเหอะ แต่อีกข้างนึง ฮิเดะ♥ แหม ไม่ใช่อาราย ก็รู้สึกดี แบบว่า คุยกันใกล้ดี (ฮา) หลังจากนั้นเห็นเค้าอยู่กะแฟนก็รู้สึกว่า ฮิเดะนี่ เป็น ผู้ชายที่ดีทีเดียวล่ะ น่าอิจฉาแฟนเค้า o คือ มันให้ความรู้สึกว่า อบอุ่นอ่ะ เทคแคร์ดีด้วยแหละ กับจุนก็เหมือนกันนะ ดูแล้ว เทคแคร์ดีอ่ะ
อย่างตอนวาเลนไทน์เราเห็นสองคนนี้เหมือนกับคุยกันว่าจะหาอะไรเป็นของขวัญให้แฟน ดูน่ารักดีอ่ะ น่าอิจฉาเน้ออออ ตอนนี้เราก็อยากได้คนมารักเหมือนกัน อิอิ♥
พูดถึงแฟนพันธ์แท้นิดนึง ได้ดูอยู่ ถึงแม้จะอยากนอนแล้วก็ตาม คุณพี่นิรุตต์นี่เหมือนแมวเลยนะ♥ *เกาคอ* น่ารักง่ะ เก่งด้วย ในที่สุดเค้าก็ชนะ เอิ้กๆ ดีจายยย เจ้าเหมียวน้อยยยย
มาถึงวันนี้ *วันที่เหลือข้าม เพราะลืมไปหมดแล้ววว จำได้นิดนึงว่าพี่แก้วโทรมาบอกว่า ทาคิเพิ่งกลับจากเมืองไทย อ้อยยย แค้นเว้ยย เค้ามาถ่ายโฆษณาที่เชียงใหม่*
วันนี้ตื่นมาประมาณ 10 โมงครึ่ง สัก 11 โมงกว่าๆหลังจากอาบน้ำทำข้าวมากินเสร็จ ก็เปิดเน็ท เพราะกะว่าจะไปทำงานตอนประมาณ บ่ายๆ เปิดมาเจอเพื่อนทักมา บอกว่าให้ไป ม. จะคุยเรื่องพรีเซ้นต์ แต่เราก็อ้างไปเรื่อยๆจนไม่ไป ฮา ก็ขี้เกียจนี่♪ แต่ก็ดีแล้วที่ไม่ได้ไป เพราะไปแล้วก็แค่เอาหัวข้อรายงาน หลังจากนั้นก็... เล่นเน็ท นั่งเม้าท์กะเพื่อน เพื่อนชาวญี่ปุ่นที่แสนดีบอกมาไปญี่ปุ่นนะ ขอวีซ่ายากนะ *เรารู้แล้ววว* ก็คุยๆกันไปแล้วเค้าก็บอกว่า ถ้าจะไปแล้วมีอะไรที่เค้าช่วยได้ก็บอก หรือประมาณว่า ถ้าเค้าช่วยอะไรได้ เค้าจะทำให้ เป็นคนดีจัง♪ จากนั้นเราก็ลงไปทำงานสักตอน 4 โมงกว่าๆ มาถึงตอนนี้ก็หม่ำไปนิดนึงแล้ว ข้าวเย็นเป็นแกงจือผักาดขาวกะเต้าหู ทำเอง กินแค่นั้นก็พอ กินขนมทั้งวันเลยยย นี่เดี๋ยวต้องทำงาน แต่ ไม่สามารถออนเอ็มได้ OMGGGGG

รวบ 2 วันคร้าบบ

2005-02-18T13:16:00.000+07:00

โอ้เย้~~~~~ วันนี้เปิดโน้ตบุ๊คพี่มานั่งพิมพ์บล็อค เพราะว่าเจ้านู๋กิมันต้องทำการบ้าน อะเอิ้กๆ วันนี้เราก็มีเรื่องเม้ าท์ให้ฟัง มาเม้าท์อีกแล้นนน เรื่องที่บอกไว้เมื่อวานไง๊ RJM นั่นเอง♪ ไปนั่งอ่านมาแล้ว มีอะไรมาเม้าท์ให้ฟังเพียบ
เริ่มเลยคือ RJM จะเปนการแสดงมิวที่มีทุกปี*คือมีเมื่อปีที่แล้วด้วย* เนื้อเรื่องเรายังไม่ชัวร์เท่าไหร่ ก็คราวๆว่ามันเป็นการแงขันของนักร้องวงนึงกะร็อคเกอร์ชื่อดัง มาเริ่มกันเลยดีกว่า♪

อ๋อ อีกครั้ง อันนี้เราได้มาจาก LJ ไม่ได้ดูเอง ชัวร์สิ เฮอะ อยากไปดูเหมือนกัน ไม่แน่ช่วงปลายปีนี้เค้าจะจัด RJM2 ด้วย อยากไป>.< แต่ก็นะ เอ้าๆ มาฟังเนื้อเรื่องแล้วก็แก็กฮาๆกับความน่ารักของสองหน่มเทนนิมิวของเราดีกว่า
อา... มาแนะนำตัวละครกันดีกว่า
Shirakawa Yuujiroได้ชื่อว่าเป็นคนนำใน RMJ เลยทีเดียว เป็นหนึ่งในวงที่จะเอาชนะร็อคเกอร์ชื่อดังในการประกวด
Matsuoka Hideaki เป็นหนึ่งในงวงเช่นกันครับ
Nagayama Takashi นี่ก็หนูน้อยน่ารัก มือเบส(ละมั๊ง)ของวง ♪♥
Rolly คนนี้น่าจะเป็นนักร้องนำในวงนะ อ่านแล้วงงอ่ คนที่ไปดูมาเค้าก็ไม่ไดบอกละเอียด จบรรยายความน่ารักมากกว่า
Kimeru Rocker ชื่อดังนั้นเองงง (ฮา) ไม่ใช่ตัวร้ายนะ เพียงแต่เจ้าวงนั้นมันดูน่ารันทดนั้นเอง♥
เอาล่ะ เนื้อเรื่องกันซะที จะเล่าเฉพาะตอนตลกๆกะตอนน่ารักน่ารักนะ

ชิราคาว่าซังออกมาเปิดการแสดงด้วยการแนะนำตัวว่าป็น แบ ยอง จุน (พระเอกWinter love song อ่ะฮะ) เพราะว่าภูมิใจมากทีเดียวว่าข่าวปรกาศออกมาว่า พวกแม่บ้าน ชอบเค้ามากกว่า แบ ยอง จุน คิเมเองก็ได้รับจดหมายว่ามีคนชอบเค้ามากกว่า แบ ยอง จุน (แบ ยงจุนได้ชื่อว่าดังมากในหมู่แม่บ้านของญี่ปุ่น) ดูเหมือนคิเมะจะดีใจมากเลยล่ะ ♥ เรื่องราวย้อนกลับไปเมื่อยุค 80
นากายัน ชิราคาว่า มัตสึโอกะ ลและโรลลี่ (ขอใช้ภาษาไทยหมดนะ พิมพ์ยาก) เปิดวงด้วยกันแล้วนากายันที่เป็นมือเบสเน๊ย ก็แย่มากในการ เรียกว่า การประสานกะทุกคนละมั๊ง และมักจะทำลายพลงที่ร้องด้วยกันเสมอๆ เหมือนว่าจะร้องผิดคีย์ นากายันก็เครียดทีเดียว โรลลี่ให้กำลังใจนากายันด้วยการบอกว่า เสียงเค้าเมาะกะการร้องเพลงสไตน์ปาปัวนิกีนี แล้วก็ไปเถียงกะชิราคาว่าที่ดูเหมือนจะเป็นพวกบ้ากล้ามเนื้อ เจอนากายันกะโรลลี่ตอกกลับไปว่า เราร้องเพลงให้ดีด้วยกล้ามเนื้อไม่ได้ แต่ถ้าจะดี ต้องร้องด้วยใจ
หลังจากนั้นก็ บลาๆ คิเมะก็ออกมา ในฐานะนักร้องร็อคชื่อดัง เจอกะโรลลี่ก็หนีกลับไป แล้วเหมือนจะอกมาเจอชิราคาว่า คุยเรื่องอารายไม่รู้อ่ะแปลไม่ออก แล้วชิราคาว่าก็ทำเหมือนว่า คิมเนี๊ยเป็น จิบิจัง คิเมะโมโหมาก เดินไปที่ข้างหน้าของชิราคาว่า*ปราดเข้าไปตบ* แล้วบอกว่าชิราคาว่าหนะ ก็เป็นแค่ก้อนเนื้อเท่านั้นเอง (มันแปลไม่ใช่อย่างนี้ แต่เรานึกไม่ออกอ่ะ)
นากายันที่คิดว่าตัวเองไม่มีพรสวรรค์ทางด้านดนตรี ละไม่มีความสามารถในการจีบหญิงก็หนีไปใจแตก ประมาณนั้นอ่ะ แล้วก็มีเรื่องชกต่อย แต่โรลลี่ก็มาช่วยไว้ได้ทัน แต่ทั้งคู้ถูกจับเข้าคุก มันทำให้พวกเขาไม่สามารถไปงานแสดงคอนเสิร์ต(การประกวด)คืนนี้ได้ แต่แล้วเขาก็ด้โทรศัพท์มือถือช่วยไว้ *สมัยปี80 ยังไม่มีมือถือถือว่าพี่แกนอกเรื่อง อิอิ* แล้วทั้งคู่ก็ไปทันคอนเสิร์ต สามารถเชนะคิเมะได้ด้วยเพลง Keep yourself alive ของ Queen จากนั้นต่อด้วยเพลง We are the Champion ♪
แล้วก็กลับมาที่ยุคปัจจุบัน โรลลี่การเป็นนักร้องชื่อดัง ส่วนคิเมะกลายเป็นพวกร้องเพลงตามบาร์ จะมาร้องเฉาะวันศุกร์เท่านั้น
จากนั้น คิเมะเดินผ่านรลลี่ แล้เค้าก็วิ่งกลับมา ขอจับมือ *kirakira*♪ happy มองลงมาที่มือตัวเอง ก่อนจะยิ้มแล้วก็ทำหน้าเหมือนกับว่า จะไม่ล้างมือไปตลอดชีวิต แล้วเด็กผู้หญิงในบาร์ก็อยากจับมือด้วย *เรายังงงอยู่ว่ามือคิเมะหรือโรลลี่ แต่คิดว่าเป็นคิเมะ* ก็เอามือหนีแล้วบอกผู้หญิงให้ไปให้พ้น แล้วก็เดินหนีลงเวทีไป เด็กผู้หญิงไล่ตาม
จบช่วงแรกครับ การแสดงแบ่งออกเป็นสองช่วง ช่วงที่สอง น่าสนใจมากทีเดียว♪
ครึ่งที่สอง นักแสดงสามารถทำอะไรก็ได้ที่อากทำ สรุปก็คือ นอกบทครับ
เริ่มต้นด้วยโรลลี่ร้องเพลง We will rock you แบบ very energetic จากนั้นก็มีคนื่นมาร้องอีก (มีคนอื่นมากกว่าที่เราแนะนำนะ)
แล้วก็คิเมะและนากายันที่มากวนตอนเพลงของมัตสึโอกะ แบบว่า จับผมบ้าง ตัวบ้าง (คิดว่าหมายความว่าอย่างงี้นะ)
จากนั้นที่กรี๊ดมากเลยคือ เพลงเดี่ยวของคิเมะครับ คื่อเพลงก็ทำเอาตายไป 3 ตัว I want you to want me แบบว่ากรี๊ดดดดดดง่ะ เพลงนี้ ครึ่งญี่ปุ่นครึ่งอังกฤษ คิเมะออกมาในเสื้อแขนกุดสีส้มน่ารักทีเดียว♥
แล้วชิราคาว่าก็โผล่ออกมาท่ามกลางผู้ชม แล้วก็เริ่มามแฟนๆว่า พวกเค้ามาดูใคร ส่วนมากจะตอบว่านากายัน ไม่ก็คิเมะ พอมีคนบกว่ามาดูชิราคาว่า เค้าก็ร้องว่า yatta♥ แล้วก็กลับขึ้นเวทีแล้วก็เริ่มพูด
“ขอบคุณที่มาครับ ยินดีต้อนรับสู่Shirakawa Yuujirow’s 70-80’s hit concert เริ่มกันเลย”
แล้วเค้าก็เล่นกีต้าร์คอร์ดเดียวไปเรื่อยๆ คิมและนายันออกมา ปิดหูเพราะทนฟังไม่ได้ ตรงนี้ที่เริมนอกบทกัน
Script เดิมเราจะเอาเป็นอังกฤษมาแปะให้ ขี้เกียจพิมพ์ ♪

Nagayan: What are you doing?
Kimeru: You just keep playing the same chord. (Shirakawa keeps playing.) Ah~! That’s enough. That’s enough.
Shirakawa: What’s with you guys! Don’t interrupt my concert. Sit down!
Nagayan: Eh~
Kimeru: It’s impossible to have a concert by playing one chord.
Shirakawa: Shut up! I’m different than I was before (referring to last year’s RJM).
Kimeru and Nagayan: You haven’t changed!
Shirakawa: Ok, I know. Try and request songs from the 70s and 80s, then!
Kimeru and Nagayan: Fine, we will!
Nagayan: Ok, Michael Jackson’s “Thriller”
Shirakawa: Ah~, impossible, impossible, I’m bad at English so…
Kimeru: Eh, then, Ozaki Yutaka’s “I Love You”
Shirakawa: That’s no good, either.
Takashi: Oh, “I Love You” is also English.

นอกบทคือ คิเมะเรียกชิราคาว่าว่าเจ้าบ้า เพราะร้องเพลงI love you ไม่ได้เพราะแค่ชื่อเพลงเป็นภาษาอังกฤษ แต่ชิราคาว่าติดใจตรงที่คิเมะพูดว่า เจ้าบ้า ดังนั้นก็เลย ใช้เสียงดังตะโกนใส่คิเมะ บอกว่า ถ้าจะด่าใครว่าเจ้าบ้าก็พูดให้ถูก (baka) แล้วก็สอนคิเมะวิธีพูดที่ถูก คิเมะฟังแล้วเงียบไป จากนั้น กลับสู่บทอีกครั้ง

Shirakawa: Ok, how about Inoue Yousui?
Nagayan: Ah, that’s good. “Shounen Jidai.”
Shirakawa: That’s sold out.
Kimeru: No, how about the famous place “Riverside Hotel.”
Shirakawa: Ok, I got it! “Yume no Naka e,” it is then.

Kime and Nagayan: We didn’t say that. There you go deciding on your own again..

แล้วชิราคาว่าก็ร้องเพลง คิเมะกะนากายัน ประทับใจ♪

ถึงตานากายันบ้าง บอกว่าอยากฟังเพลง ทุกคนก็สงสัย เพลงอะไร? นากายันลุกขึ้น ใส่หมวก แล้วหันไปหาผู้ชมให้ร่วมด้วย ตะโกน เฮ้!!! ♪ ผู้ชมตะโกนกลับแล้วดนตรีฮิบฮอบก็เริ่มขึ้น นากายันร้องเพลง Usher♥ แต่รู้สึกเหมือนคิเมะจะบอกว่าเพลงนี้ไม่ใช่เพลงในยุค 70-80’s นี่ คิเมะจึงจะต่อด้วยเพลงโปรด Sex pistols♥ เค้าควักไมค์ของเล่นออกมาจากเสื้อ*เปลี่ยนชุดแล้ว*แล้วก็บอกให้วงเล่นดนตรีให้ นากายันแลชิราคาว่าก็ร้องวา ไม่นะ เค้าได้ไมค์แล้วจากนั้นคิเมะก็กรีดร้องงงงงงงงงงงเหมือนคนบ้า ทำให้ทั้งสองคนนั้นต้องลากตัวลงจากเวทีไป ♪♪

หลังจากนั้นเป็นฉากfitting room (มันคือห้องอารายง่ะ ยิมเหรอ?) นักแสดงทุกคน ใส่เสื้อผ้าที่เลือกเอ๊งงงงง น่ารัก ชิราคาว่าแต่ตัวออกมาเน พนักงานบริษัท แนะนำภรรยาของตน(นักแสดงอีกคน) แบ เคย์โกะ*จำได้มั๊ยว่าเค้าแนะนำตัวเองเปน แบ ยอง จุน* คิเมะใส่เสื้ออะไรไม่รู้สีม่วง (อาจจะเป็นตัวที่เห็นแล้ว ไม่แน่ใจ) แว่นกันแดดด้วย ส่วนนากายัน ใส่กางเกงขาสั้นคล้ายๆชุดนักเรียน แล้วนากายันก็ชวนคิเมะไปอุเอโนะ คิเมะตกลงแต่พอเห็นผู้หญิงเดินมาสองคน (นักแสดงอื่น) คิเมะก็บอกว่า “น่ารักจัง ไปจีบกันเถอะ♥” แล้วก็ถีบนากายันเข้าไป(ผลักเฉยๆ) นากายันก็... งี่เง่า เข้าไปแล้ว “เออ อยากไป... ไปสวนสัตว์อุเอโนะยังไงครับ” ผู้หญิงก็เลยจากไป (เป็นเราเจอน่ารักอย่างนากายันลากกลับบ้านแล้วววว) แล้วพวกผู้หญิงก็คุยถึงสเป็คผู้ชาย ก็เหมือนจะชอบคนที่เหมาะกะเหงื่อ แล้วก็ปกป้องตัวเธอได้ คิเมะเลยชวนนากายันไปยิม นากายันหันมายิ้ม ตอบ อื้น อย่างน่ารักที่ซู้ดดดดดดดดดดดด♥ (เป็นคนที่พูด อื้นได้น่ารักมากกก พิสูจน์จาก Golden pair ไง♪)
จากนั้นโรลลี่ก็ออกมาร้องเพลง เนื้อเพลงพูดถึงคิเมะด้วย แล้วคิเมะก็ขึ้นมาบนเวทีด้วยชุด หมอ♥ *กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด* พูดว่า “ช้นอยากจะเป็นหมอ อยากจะทำให้คนรู้สึกดีขึ้น” แล้วก็เอาถุงมือยางสีเขียวมาใส่ จากนันจะมีการเถียงกันิดหน่อยว่า คิเมะมองที่ใคร อะไรก็ไม่รู้
จากนั้น นากายันและคิเมะแสดงด้วยกั นากายันอยูในบท วิศวกรที่แบกม้วนกระดาษแผ่นใหญ่ๆอยู่ คิเมะที่เป็นหมอ ก็เอหูฟังแนบเข้ากับหน้าผากนากายัน เลยโดนนากายันเอากระดาษม้วนนั้นตีเอาๆ พูดว่า “bakayarou” “dame” แล้วก็คุยอะไรไม่รู้ แล้วนากายันร้องว่า “UNBELIEVEABLE” ด้วยเสียงน่ารักสุดๆ
ต่อด้วยเดี่ยวของโรลลี่อีกครั้งเพลง “La Vie En Rose” แล้วก็เริ่มคุยกันถึงเรื่องสมัยยุค 70-80’s คิเมะพูดว่าเคยสสมสติ๊กเกอร์แล้วก็ลูกกวาด นายันก็บกว่าเคยสะสมลูกกวาดเหมือนกัน แต่มักจะจัดการมันหมดทุกทีเลย *น่ารัก* ♥
แล้วนี่ก็เยี่ยยมมมมม นากายันกะคิเมะร้องเพลงคู่ (ซึ่งคิเมะชอบใจมากทีเดียว) เพลง Dancin’ in the street เพลงสุดท้ายคือเพลง Rock ‘n Roll all night แล้วช่วงที่ร้องเพลง จะมีเนื้อว่า I’ll rock ‘n roll all night!! ช่วง I ทุกคนก็จะกระโดดกัน คิเมะกระโดดได้น่ารักมาก♥ เวลากระโดดเขาขึ้นข้างนึง อิอิ จากนั้นก็จบด้วยการแนะนำตัวของทุกคนโดยชราคาว่า คนอื่นๆนั่งกันหมด มีคิเมะที่ลุกขึ้นมาเต้นเรียกความสนใจ
แล้วก็จบคร้าบบบบบ เฮ้ออออออออ ยาวมากเลยยยย ว่าจะตัดเป็นสองส่วน แต่ก็ไม่เอาดีกว่า ยังงคนอ่านก็มีไม่กี่คนอยู่แล้วว *น้อยใจ* แต่เอาเถอะ เราเขียนเพราะความสบายใจ

จบการเม้าท์ RJM แล้ว ใครสนใจ เม้าท์ต่อได้นอกรอบ♪ (ฮา) มาพูดถึงวันนี้ของเราบ้างดีกว่า เมื่อวานเข้านอนเกือบเร็ว แต่เกือบจะไม่ได้นอนเพราะ RJM นี่แหละ มัวแต่อ่าน อ่านไปแล้วก็ ถ้าอ่านอยู่อย่างนี้ไม่ได้นอนแน่ก็เลยเก็บไว้อ่านวันนี้ตอนอยู่ในห้องเรียน เมื่อเช้ตื่น ปรมาณหกโมง เกือบยี่สิบเหมือนเดิม อบน้ำแต่งตัวออกจากบ้าน ไปถึงมหาลัย เก้าโมงพอดี หวิดสาย ขึ้นห้องพร้อมอาจารย์เลยยย วันนี้นั่งกะเพื่อนหลายคนหน่อย มี่อะไรมากในห้องก็ได้คุยกะคนอื่นๆด้วย ดีใจ คนนึง น่ารักดี ชอบนะ♥ เค้าชอบเรียกเราว่าน้องวิล เราก็ไม่ได้ว่าไรหรอก รู้ตัวว่าไม่เหมือน เค้าถามนะ ชอบหรือป่าวเรียกอย่างนี้ ถ้าไม่ชอบจะไม่เรียก เราก็บอกไม่เป็นไรเฉยๆ แล้ววันนี้เค้าก็ถามเราว่ามีแฟนรึป่าวด้วย แฮะๆๆ คิดอะไรลึกไปรึป่าวนะเรา ป่าวนะๆ แค่เห็นน่ารักดีไง แล้ววันนี้ก็เขียนฟิคสั้นเสร็จไปอีกตอน ฟิคยาวจบไปด้วย อา... สบายใจ♪ สองวัน เขียนฟิคได้ตั้ง สามเรื่อง นอนไปอีกชั่วโมง นอกนั้นก็นั่งเบื่อ
กลับถึงบ้านทุ่มนึงไม่เจออะไรผิดปกติ ยกเว้นสายตาพนักงานเซเว่น มองแปลกๆ กัดหัวซะ
เข้าบ้านมา ดูทีวีแล้วก็เปิดโน๊ตบุ๊คพี่มาพิมพ์นี่แหละจบแล้ววว เย้ๆๆๆๆ ยังไงก็แค่นี้ก่อน เดี๋ยวจะยาวไปกว่านี้ ดูดิ พุดเรื่องตัวเองแค่นี้ พูดเรื่องอื่นยาวเชียววว แหม ถ้าอยากรู้เรื่องส่วนตัวโทรมาเลยก็ได้ ใช่ม้า...♪ เพราะงั้นไปก่อนนะ
กี๊ดดดดด ย้อนกลับมา นิดนึง เมื่อกี้ฟัง Valentine’s kiss ของ Yushi♪ อ๊ออยยยยยย ม่ายหวายแล้ววววว ละลายยย ยูชิ๊................... เซ็กซี่มากกกกกกกก♥ ใครยังไม่ได้ฟังลองดูน้า ของอาโตเบะว่าน่ารักแล้ว ยูชิกินขาด อ๊ายยย ระวังโดนปล้ำน้า ยูชิ ลาบุ ลาบุ♥

********************************

ข้างบนนั้นเป็นของเมื่อวานน้า พิมพ์แล้ว แต่ไม่ได้โพสต์ เพราะงั้นเปลี่ยนมารวบยอดวันนี้เลยยย นี้ชั้นอัพบล็อกบ่อยไปหรอ มีคนอ่านมั๊ยเนี๊ยย ช่างมานๆ วันนี้ เอาฟิคมาฝาก ก็ไม่ค่อยเหมือนฟิคเท่าไหร่ สั้นมาก อันนึงเป็นทอล์คอะไรก็ไม่รู้ที่ออกมาจากสมองเราตอนที่นั่งบนรถมั๊ง แล้วก็เป็นฟิคสั้นๆอีกเรื่องที่ออกมาบนรถอีกนั้นแหละ ทั้งนี้และทั้งนั้น ต้องขอบใจชั่วโมงหลับจิตวิทยาของเรา ทำให้เราเสร็จฟิคไปเพียบ ฮา ยังไงก็อ่านดูนะ♥ คอมเม้นท์ด้วยยย
อันนี้เป็นลิ้งค์ของฟิคเรื่อง Letter

http://spixymarmalade.blogspot.com/2005/02/letter.html

อันนี้เป็นของ Talk ครับ

http://spixymarmalade.blogspot.com/2005/02/talk.html

แล้วก็มาเม้าท์ถึงวันนี้กันหน่อย วันนี้นัดกะพี่แก้วตอนเที่ยง และเรามีเรียน เราก็เลยไปเรียนสายๆ*กะโดดตั้งกะยังไม่มีนัดแล้ววว* ไปถึงเกือบๆ 10 โมง เดินเข้าห้องไปเพื่อนทักว่า มาทำไมวันนี้เค้าเรียนกันครึ่งวัน เรานี่แบบว่า อ้าววว อ้าววว รู้งี้ตูไปหาเพื่อนดีกว่า ว่าจะไปแล้วล่ะ โธ่เว้ยยย วันนี้เราตัดสินใจอะไรผิดพลาดเยอะเลยยยย ก็นั่งๆไปจนถึง 11 โมง กลับแล้วน้า... เพื่อนมองหน้า ประมาณว่า มันมาทำอารายว่ะ แล้วก็ไป

นัดกับพี่แก้วไว้ที่สถานีรถไฟฟ้าพร้อมพงษ์ แล้วก็...ไป...ไหนน้า... อ๋อๆๆ ไปดูรอบหนังฮะ จากที่เล่นตลกกันไป ตลกกันมาก็สรุปกันได้ว่าจะดูหนังเรื่อง Kung fu hustle *ถ้าจำไม่ผิดนะ จำชื่อไม่ได้* แล้วซื้อตั๋วหนังเสร็จก็ไปหม่ำๆกันก่อนดูหนัง ดูหนังจบประมาณ 3 โมงกว่าๆก็ไปเดินเล่นแล้วจะเดินไปกินเค้กกัน เดินผ่านร้านหนังสือรถราคาที่สถานี่รถไฟฟ้าก็ได้ จัมป์เล่ม 8 มา อ๊า.... ภาพสีสวยงาม ราคาถูก ลากกลับบ้านมาให้นู๋กิ
จากนั้นก็ไปหม่ำเค้ก♥ *น้ำตาไหล* สตอเบอร์รี่ดีไลท์ อาหร่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก♥♥♥♥♥♥♥♥♥
สุดยอดดด ซอสสตอเบอร์รี่ที่ราดก็เปรี้ยวๆอร่อยยยยย แต่โกโก้ร้อนที่สั่งมา หวานเจี๊ยบบบ จากนั้นก็นั่งเม้าท์กะพี่แก้วจนประมาณ 5 โมงกว่าๆ ก็แยกกะพี่แก้ว*ที่ไม่ยอมกลับบ้าน*กลับบ้าน เราสับสนว่าจะนั่งรถไปลงหมอชิตหรืออนุเสาวรีย์ดี ไปๆมาก็ซื้อตั๋วไปลงหมอชิต แต่พอถึงอนุเสาวรีย์ก็ลง คือแบบว่า... หลายอย่างอ่ะ นะนะ เอาเถอะ ลงมาจากรถไฟฟ้าเจอรถ ว่างด้วย แต่...กวดไม่ทัน วิ่งตั้งไกล ลืมไปว่าป้ายรถมันไกล สรุปเหนื่อยฟรี อดขึ้น ก็รอต่อไปสัก 6 โมงครึ่งรถก็มาแน่นด้วย แต่ไม่มาก แล้วก็ขณะที่ยืนอยู่ ในมือจะถือถุงจัมป์อยู่ใส่กระเป๋างส์ไว้ด้วย แล้วดั๊นนน มีคนถือให้ คิดอยู่ในใจมันเอาถุงนั้นไปชั้นตายแน่นอน ฮะฮะ
แล้วก็กลับถึงบ้านมาอย่างปลอดภัยประมาณทุ่มครึ่ง แวะซื้อกับข้าวนิดนึงก่อนจะเข้าบ้าน เป็นอันจบวันนี้♥ เพราะงั้น พอแค่นี้เถอะ เป็นบล็อคที่ยาวเหลือเกินนน (ฮา) เจอกันเนอะ♥

Rock 'n Jam fever~~~~~

2005-02-16T08:13:00.000+07:00

เย้ วันนี้มาเร็ว เดี๋ยวจะไม่ได้เล่นแล้ว คืนนี้ จะ 5 โมงแล้ว ต้องไปรีดผ้า แต่ไงขอเขียนบล็อกก่อนนน เพราะวันนี้มีเรื่องอยากเม้าท์
หลายๆคนคงจะสงสัย หรือไม่สงสัย ช่วงนี้ มิวดูเงียบไป ใช่แล้ว ตอนนี้อยู่ระหว่างคลื่นมิวสงบสุข จะโหมอีกครั้งช่วงเกือบปลายเดือน มี.ค. หึหึ คลื่นลูกใหญ่ที่จะยาวไปถึงเดือนเมษา แต่คิดว่าอาจจะถึงพฤษภาได้ ฮาฮาฮา
แต่คลื่นที่แอบพัดมาช่วงนี้คือ RJM หรือ Rock ‘n Jam Musical เป็นอีกมิวที่น่าดูมาก ที่สำคัญ คิเมะและนากายันก็น่ารักสุดๆอีกตะหาก มีคนเอารูปมาลงให้ กะรายละเอียดยังไม่ได้อ่าน ไว้จะมาเม้าท์ให้ฟังคราวหน้าา รับรอง มันส์
รูปที่ได้มา คงไม่เอามาโพสต์ให้ ของชาาวบ้านเค้าา แต่จะเห็นได้ตามเอ็มเราหรือ อยากดูจริงๆก็ขอเลยย ไม่ว่า มีรูปเมะร้องเพลง เมะนั่ง น่าร๊ากทั้งน้านน ที่สำคัญ มีรูปน้องเมะในชุดกราวด์ Dr.Kimeru กร๊าาาาา น่ารัก ขั้นรุนแรงเลยย
ส่วนนากายันที่ตอนนี้ ทำให้เราตกหลุมรับเลี้ยงไปอีกคน มีรูปใส่ชุดหนาๆ น่าารักมากกก รูปใส่เชิ้ตผูกไทค์ก็น่ารัก แต่ที่ชอบที่สุดคือตอนร้องเพลง กิ๊วก๊าวว รักเมะ รักนากายัน
อา... มีความสุขได้นั่งเม้าท์ ไม่ได้นั่งเม้าท์มานานนน
เนี๊ยยยยยย เดือนหน้า เดือนวันเกิดเรา นากายันจะมีจัด Nagayan’s FC events ด้วยยย น่าไปมากเลย อยากไปแต่... แค่สมัครเข้าแฟนคลับยังทำไม่ได้เลย ชื่อแฟนคลับน่ารักดี *เหตุผลที่สมัครไม่ได้ 1. ไม่มีตังส์ 2. อ่านไม่ออก* เมื่อไหร่ตัวเองจะพัฒนาน้าาาา
ย้อนความถึงวาเลนไทน์นิดนึง ไหงวาเลนไทน์ชั้นอยู่คนเดียว แต่คนอื่นได้ไป The NaB’s Valentine Concert ฟร่ะ โธ่เว้ยย ชั้นก็ได้แต่นั่งนินทาอ.กะคนญี่ปุ่นกินขนมที่เพื่อนให้ไปพลาง เศร้า แต่อย่างน้อย ชั้นก็เขียนฟิคเสร็จไปหนึ่ง ถือเป็นของขวัญวาเลนไทน์ให้ทาคิกะเมะละกัน ถึงจะเขียนไม่ค่อยดีก็ตาม ทำไมเเขียนแล้วไม่ดีฟร่ะ
อื้มม วาเลนไทน์เมสเซจของคิเมะน่ารักมากก จำไม่ได้แล้ว รู้แต่มีจุ๊บด้วย *กระโดดรับ* มีบอกรักด้วย *กระโดดอีกที* แง๊วว ผมก็รักทุกคนครับบ แล้วก็อ่านไดเมะไปนิดนึง ยังน่ารักเหมือนเดิม
สงสรคิเมะที่ตอนนี้ไม่ค่อยได้จอกะเพื่อนมิวคนอื่นๆ เพราะต่างไม่มีเวลา
ได้ booklet ของ Futari no Samurai มา อยากดู แต่ว่า... นะ แต่หน้าแปลกมากเลยอ่ะ เห็นหล่อคนเดียวคือเรียวกะ ใช่ แล้วเจอารายไม่รู้ ของนากายันอีก ชื่เป็น birthday party อารายกันนั้น ภาษาญี่ปุ่นอ่านไม่ออก *เออ ชั้นโง่ แง่งงง*
ช่ายยย อยากจะบอกว่า

อยากได้หมีพูห์อ่าาาาาา

พวงกุญแจหรือที่ห้อยมือถือไม่รู้ ตัวประมาณ 7 เซ็นมั๊ง เป็นตุ๊กตาผ้ายืดอ่ะ ใครเจอบอกหน่อยย อยากได้ๆๆๆๆ สาเหตุที่อยากได้ก็เพราะ โคจังไง๊ อยากได้... เขียนขอโคจังไปแล้ว แต่เค้าคงไม่ให้ ถ้าให้มาจะรักษาสุดชีวิตเลย *เฮ้อออ ได้แต่ฝัน*
ใช่ๆ มาพูดถึงจดหมายถึงเด็กมิวที่เราเขียน ยังไม่ได้ส่งให้โคจังเลย *ขอโทษ* ส่งไปหาเมะ ใส่ช็อคโก้ไป 2 อัน บอกให้ไปกินกะทาคิ อิอิ แล้วก็จดหมายโคจัง ส่งหนังสือ UNSEEN THAILAND ไป พร้อมกับบอกว่า ถ้าอยากมาเที่ยวบอกนะ จะนำเที่ยวให้ ฟรีตลอดทริป ฮา ฮา ฮา ก็แหมมม ถ้าแค่นี้เลี้ยงโคจังไม่ได้ ต่อไปจะเอาที่ไหนเลี้ยง ใช่ม้าาา มาสิๆ *ฝันต่อไป*

อา มาถึงตรงนนี้แล้ว เดี๋ยวจะเอา last interview ของ อาเบะ โมริเอย์จิ กะนาโอยันมาลงให้ แบบสรุปๆ
โว้วว ศัพท์ยากจังแฮะ แปะไว้คราวหน้าละกัน อ๊ะ แต่ยังไงไม่ค่อยมีคนอ่านอยู่แล้วนี่... เพราะงั้น ไม่แปะแล้ว อิอิ

มาถึงเรื่องวันนี้มั่ง ไม่น่าไปเรียนเลย แบบว่าจริงๆ ตอนแรกว่าจะโดด แต่ถูกเรียกไปเรื่องรายงาย พอไปถึง ไอ้คนเรียกมันไม่มา ทำกันได้ จริงๆนะ คนพวกนี้ เราไม่อยากเรียกว่าเพื่อนเลยละ ก็แค่คนในห้องทั้งนั้น ไม่ใช่เพื่อนหรอก คราวก่อน เจอแบบว่า ไอ้คนที่นั่งอยู่ในห้องด้วยกัน ทุกวัน เรียนด้วยกัน กินข้าวด้วยกันเนี๊ยแหละ คือเราไม่มีใช่ม่ะ ก็ดันไปเซ็นชื่อให้เรา โดนอ.เช็ค ไม่รับผิดชอบครับ ปล่อยให้โดนไปทั้งอย่างงั้น ถ้าไม่มีปัญญารับผิดชอบก็ไม่ต้องเซ็น ชั้นไม่ได้ขอสักหน่อย พอหลังจากนั้น ใกล้สอบ อีกคนนึงก็เก็บเรื่องสอบไว้เงียบเลย มีอะไรสักอย่างที่ อ. ให้มา เธอก็ไม่บอก พออีกคนถามมันก็บอกว่า อ้าว ก็ไม่ถามเองนี่ แล้วชั้นจะฝากแกดูวันที่โดดทำไม พอตอนเย็นเค้าบอกข้อสอบ เราท่หลับอยู่ตื่นมาพอดี ก็ไม่คิดจะหันมาบอก เราก็แบบว่า โอเค คุณทำยังงี้กับชั้นนะ ได้ ต่อไปชั้นก็จะทำแบบนี้บ้าง เราจะไม่ยุ่งไรอีก แค่เรียนเฉยๆ ที่เหลือก็ช่วยตัวเองละกัน ฮึฮึ โกรธนะเนี๊ยยย
เอ้าา 5 โมงแล้ว รีบจบรีบไปดีกว่า ปรากฏว่าไปแล้วไม่ได้ทำอะไร นั่งเล่นเหมือนเดิม ไปถึงก็สายแล้ว แต่เจ๊เพิ่งเริ่ม ก็เลยไปหาซื้อขนมมานั่งินจนอิ่ม คุยๆๆๆๆ แล้วก็เลิกช่วงเช้าตอน 11 โมง เลย กลับบ้านดีกว่า แล้วก็กลับมานั่งเล่นเน็ทเนี๊ยแหละ แล้วนี่เดี๋ยวจะไปรีดผ้าแล้ว ดองมานานไม่มีจาใส่แล้วว
ยังไงก็มีความสุขเข้าไว้หน่ะดีแล้วว

2005-02-15T13:24:00.000+07:00

วันนี้วันวาเลนไทน์ เพราะฉะนั้นก็
Happy Valentine’s day แก่ทุกท่านคร้าบบบบ

เคอะๆ การ์ดสุดสยอง คิดไงเอารูปนี้มาลงนะ มัน แบบว่าบังเอิญวาเลนไทน์พอดีหนะ

มาๆ มาพูดกันถึงเรื่องความรักกันหน่อยก็วันนี้ก็เอาของแปลกมาฝาก เมื่อวันก่อนนู้นนน ลื้อชั้นหนังสือออกมา แล้วก็เจอกระดาษแผ่นนึง อ่านๆดูก็อมยิ้ม นี่มันงานเขียน essay 150 คำตอนยังไม่ย้ายมหาลัย
หัวข้อคือ How did you and your girl/boy friend met? มันออกจาฟิคไปนิดนึง แต่ก็เขียนเพราะความรักโคจัง อิอิ เน่าดีจัง ภาษาอังกฤษอาจจะเน่าไปนิดนึง แต่ก็สนุกดีนะ ตอนเขียนอ่ะ แบบว่า ได้จิ้นเอาเค้ามาเป็นแฟน เขียนตอนพบกันครั้งแรก กรี๊ดด อยากได้แบบนี้จริงๆ

How we met? My love and I? Ok, I’ll tell you. One night under the moonlight while I was walking along the street. I met a guy sit beside the street. He looked young and pretty. Yes, a guy but pretty. His face was sweet and tried. His skin was white like a powder, umm I think he was pale. At first I though I met a ghost -_- I heard a song from his lips. Oh… his voice was soft and sweet too. O looked in his eyes and I decided to talk to him. I asked him some question and he answered with a smile. How cute he was. And then we introduced ourselves to each other. So I know his name. He’s Kou-chan, 17 years old. Yep, he’s younger than me T^T *crying* I talked to him in many topics. After that I asked for his telephone number and yeah, he gave me!! And also got mine too. *lucky!* And he went back his home, me too.
A few day later, while I was boring about anything my phone rang. Yeahhh, Kou-chan called me. We had a met out side. He told that he wanted to meet me. O happy. Kou in the sunlight was like a little child. He smiled happily. When I got home that day, I was happy and the happiest thing that happened to me was Kou-chan called me and he asked me to be his girl-friend. Oh…God, how lucky I am. Sure, I accepted.
After that our relationship was stable until now. He always calls me and sometime we going out for a date together. He is very gentle and sweet. I’m so lucky. And that’s all, yes happiness come like this! Live happily ever after.

น้าาาา เป็นยังไงก็ไม่รู้ อ่านแล้วเม้นท์ได้แต่ห้ามด่า วันนี้ไปเรียนมามีสอบ ยากมาก แล้วก็แอบนั่งด่าอ.กับเพื่อนต่างชาติด้วย อิอิ นอกนั้นก็ไม่มีอารายเป็นพิเศษ นอกจากหลับๆอยู่แล้ว อ.เดินมา แต่ก็โชคดีตื่นมาก่อน อ.ไม่ว่าอารายย วันวาเลนไทน์ก็ไม่มีอะไรต่างจากปกติ ยังไงเราก็รักทุกคนเหมือนทุกวันอยู่แล้วว

แล้วก็อยากจะพูดถึงความรักกันสักนิดหน่อย อื้ม ไม่มีอารายมากน้า ก็แค่ เท่าที่เราเคยคบ ไม่สิ เรียกว่า เต๊าะจะดีกว่า ก็ไม่เห็นว่าจะมีความรักสักะครั้ง ตอนนี้ที่รักที่สุดก็โคจังนี่ แหละ เด็กเทนนิมิวด้วย วันนี้เลยไล่ไปตามบอร์ดของเด็กมิว ได้ค่ไม่กี่คนเอง ตัดสินใจแล้ว เลี้ยงนากายันอีกคนดีกว่า น่ารักน่าปล้ำจริงๆ พูดถึงวาเลนไทน์ก็... เกิดมาได้รับดอกไม้ครั้งเดียวมั๊ง ตอนม.ต้นอ่ะ ก็ดีนะ แต่ก็ไม่จำเป็นอ่ะเราว่า อย่างงี้แหละดีแล้ว จะซื้อกุหลาบให้ก็ได้ แต่อย่าเป็นช่วงวาเลนไทน์เลย เปลืองง่ะ ก็ถาอากให้เอาเป็นช่าวถูกๆล่ะกัน วันนี้อ่านหนังสือแล้วก็เจอวิธีทำชอคโก้ที่น่าสนใจ เอาไว้ลองทำดูดีกว่า สรุป ที่พูดมาเกี่ยวอะไรกับความรักเนี๊ย ก็พูดงงหน่อยวันนี้ สติไม่ดี

ช่วงนี้รู้สึกสุขภาพตัวเองไม่ค่อยจะดีเลย ผมก็แห้งหน้าก็ไม่ดี ก็เลยพยามที่จะรักษาอยู่น้า ผมคงเป็นเพราะมักง่าย สระผมไม่นวดผมมานานอ่ะ ช่วงนี้เลยหมักผมทุกวันเลย แถมยังปวดหัวอีก สงสัยจะนอนไม่พอ ไปเรียนก็นอนทุกวัน แต่ว่ามันคงไม่สมบูรณ์มั๊ง เมื่อคืนอ่านหนังสือถึงตี 3 เพราะสอบวันนี้ แต่ไม่ได้อารายเลยย ปวดหัวจริงๆ

ใช่อีกเรื่องที่อยากเม้าท์คือ ดู Gundum Z แล้วติด สนุกดีอ่ะ ทีดูซีดละไม่ติดก็เลยรอดูอยู่ นั่งดูนั่งหัวเราะ มันเหมือนซีดอ่ะ ตลกดี แล้วก็แบบว่านั่งจิ้น ร้องอั๊ยๆกันสองคนกะเจ้ากิ อิอิ สนุกดี แต่สงสัยจะไม่ได้ดูจนจบละ เพราะอานิแม๊กมีแค่เดือนเดียว อยากได้จางเลยย ไม่มีารายแล้วด้วย พี่สาวเราจะใช้โทรศัพทน์ด้วย เพราะงั้นวันนี้พูดมากไม่ได้เลย น่าเสียดาย แต่เอาเป็นว่าไว้เจอกันละกัน

ยังไงก็ขอให้ทุกท่านมีความสุขทุกวันนะคร้าบบ
ส่วนเราก็ขอส่งความรักให้ทุกคน ทุกวันเลยละ รักทุกคนครับ

มาแล้วก๊าบ กลับมาจากหัวหินแล้วว

2005-02-11T14:19:00.000+07:00

อา วันนี้น้องกิเพิ่งกลับมาจากหัวหิน ส่วนเรากลับมาตั้งแต่เมื่อวาน เพราะวันนี้มีสอบ เมื่อวานถึงบ้านประมาณ ทุ่ม
เอาล่ะ ก่อนอื่นเราก็...มารายงานเรื่องที่หัวหินกันก่อน 2 วัน 1 คืนของเรา

เริ่มที่วันไหว้ วันที่ 8 คืนวันที่ 7 กว่าจะได้นอนตี 3 ไปอยู่บ้านที่เจอริญกรุงมาเพราะต้องไปบ้านที่เพชรเกษม ค้างกันอยู่ 3 คนกะพี่อีกคน ที่นอนก็เลยไม่มี บังเอิญว่าวันนั้นน้องหมาที่บ้านนั้นไม่อยู่ เราก็เลยระเห็ด ผ้าห่มกะหมอนมานอนปลายเตียงได้ สบายกว่านอนเบียดๆกันอีก
คนอื่นๆเข้านอนกันหมดแล้ว เราซึ่งนอนอ่านการ์ตูนอยู่ก็อ่านบ้าง เขียนฟิคบ้าง เข้านอนตอนประมาณเกือบๆตี 2 แต่หลับไปประมาณตี 3
ตื่นมาอีกที 6 โมง แม่มาปลุกพี่สาวไปส่งพ่อก็เลยตื่นมา แม่ราเค้าก็ทำกับข้าว ต้องเอาไปไหว้ที่อีกบ้านฮะ เราก็แต่งตัว ไปถึงอีกบ้านนึงก็นอน ตอนไหว้ก็ขอข้าม แต่งตัว อย่างที่บอก อากิเตียมกระโปรงไว้ให้ใส่เรียบร้อย ใส่แล้ว รู้สึกว่า

พระเจ้า นี่มันตัวอารายฟร่ะเนี๊ยยย

น่าเกลียดจางงง มันดูประหลาดๆอ่ะ คราวก่อนที่ลองมันไม่เป็นอย่างเงี๊ยย แต่ก็ยังรักษาสัญญา เอารูปมาให้ดู แต่ 55 ไอ้น้องกิ รักมันก็งานนี้ ถ่ายไม่เห็นขาเลย อิอิ

นี่เราเอง เป็นงาย เอ๊ะ ท่าคุ้นๆ มันจะมีรูปที่นั่งเห็นกระโปรงนิดๆ แต่ก็นะ เปนตัวเดียวกะที่กิใส่ไปงานโดเฟสไง

แล้วนี่ก็เจากิ เอามาด้วย อิอิ

เสื้อจาเหมือนกาน แต่คนละสี อ๊ะ เอมาแต่รูปที่มองไม่เห็นแฮะ รูปนี้ ถ่ายแล้วนึกถึง แอลรู้มั๊ย ยมทูตกินแต่แอปเปิ้ลนะ 555

อันนี้ เอามาประจานตัวเอง อิอิ แก้มป่อง ตลกดี เห็นว่าไม่น่าเกลียดเลยเอามาให้ดู รู้สึกว่าจะเล่นกะเจ้ากิอยู่อ่ะ แล้วมันกดพอดี

รูปพวกนี้ ถ่ายตอนที่อู่บ้านที่เพชรเกษมฮะ

ต่อมา ขณะเดินทาง เดินทางประมาณ 2 ชั่วโมง( เท่ากะตูไปมหาลัยเลยนี่)

เรานั่งข้างคนขับ รถไป สองคัน คันแรกพี่สาวขับ มีพ่อ แม่กะพี่สาวคนโต+คนขับ(พี่สาวคนที่ 5) คันที่เรานั่ง พี่ชานคนโตขับ มีพี่ชายคนที่ 2 กะภรรยาร่วมด้วย แล้วก็เรากะเจ้ากิ

กินั่งอยู่ข้างหหลัง เอามือถือเราไปฟังเพลง แล้วก็

... หลับ ... ถ่ายซะ

พอขับมาเรื่อยๆ อีกประมาณ 60 กม. จะถึงก็เปลี่ยนคนขับ

เป็นจ้านี่

เจ้ากิ ขับรถน่ากลัวมาก โดยเฉพาะตอนเปลี่ยนเลน เพราะอากิขับรถเร็วอ่ะ เปลี่ยนเลนทีใจหายวู้บเลย ขับไปอีก ครึ่งทางก็เปลี่ยนให้เราขับ ทางตรงอย่างเดียวสบาย รถก็ไม่มีก็เลยขับได้ แต่ต้องพยามเร่งเครื่อหน่อย

เรื่องที่ต่างกันของเรากะเจ้ากิคือ กากิจะขับรถเร็ว ส่วนเราขับช้า เพราะกลัว นี่สินะ จุดต่าง คงจะเป็นเพราะนิสัยมั๊ง

ไปถึงก็ไม่ได้ทำอารายมาก เดินไปดูทะเลมา แต่ไม่ได้หยิบกล้องไป น่าเสียดายยยมากกก ทะเลตอนนั้นสวยมาก กลับมาที่บ้านพักก็กลิ้งๆเกลือกๆกินๆนอนๆ เล่นเกมส์ ประมาณเนี๊ยก็ไม่ได้ออกไปไหนอีก

พอตกดึกก็ไปอาบน้ำเปลี่ยนชุดนอนชุดใหม่ แม่ซื้อให้ แฝดอีกแล้วว แดงแป๊ด แบบว่าแม่ชอบให้ใส่สีแดงวันตรุษจีนอ่ะ

แล้วนี่ก็เป็นเรากะ น้องหมีที่อายุเกือบขวบนึงแล้ว คราวนี้ ยีดมันลงกระเป๋าไปด้วยเลยมีหมีนำโชคตอนนั่งเล่นไพ่ อิอิ

นอนประมาณเที่ยงคืนละ ง่วง ก็วันก่อนเล่นนอนแค่ 3 ชั่วโมงเอง ตอนขับรถมาก็ไม่ได้นอน

ตื่นอีกที เกือบๆ 7 โมง แม่มาปลุกเลยไปดูทะเลกัน ไปหวัดดัปีใหม่กะพ่อแม่ด้วย ได้แต๊ะเอียมา เอิ้กๆ

แล้วก็กลับมา เราเลยเดินไปหาไมโลมากิน

นี่ ชงเอง อิอิ

แล้วก็นี่ เป็นกับข้าว มื้อแรก แม่เราเค้าถือว่า มื้อแรกต้องกินเจ *แม่เมื่อเช้าไมโลเราไม่เจอ่ะ*

เราก็เดินมาจกๆๆๆๆ เสร็จก็ไปอาบน้ำ แล้วก็มานอนเล่นเกมส์ แต่แสบตามากเลย มุดตัวลงนอน

ตื่นมา ถูกเรียกไปกินข้าว เริ่มมีแววซวยมา ปวดท้อง เจ็บมากเลย ก็บ่นๆ ของกินเป็นพวกของทะเลของโปรดแต่ก็ไม่สามารถกินได้เยอะ แล้วหนีไปนอน เสียดาย อยากกิน มาถึงยังไม่นอนคนอื่นก็ตามมาแล้วก็นั่งเปิดวงไพ่ 555 ได้บ้างเสียบ้างตามอัธยาศัย มีน้องหมีแล้ว บางครั้งก็นำโชค จนอากิเอาไปแกล้งซะจนไม่นำโชคเลย ใครๆก็จ้องแกล้งน้องหมี เล่นไปตอนแรกๆได้ แล้วก็เสียหมดตัว เลย เลิกดีกว่า ก็ไม่หมดหรอก ได้นิดๆหน่อยๆ

อา..นี่ ใช่ๆ

น้องแฮมเตอร์ที่ได้มาจากพี่ชาย

พี่เราไปซื้อไอ้นี่มาด้วย เคยกินกันมั๊ย ไข่วุ้น

มันเป็นอย่งนี้

แกะออกมาเป็นแบบนี้

แล้วข้างล่างก็ไอ้นี่ด้วย ลูกนก อิอิ ล้อเล่นๆ เรียกว่าไรน้า ทองหยิบหรืทองหยอด อารายสักอย่างอ่ะ กินไปแล้ว หวานมากกกกกกกก แต่ก็กินจนหมด

บ่ายๆประมาณ 5 โมงเราก็กลับมา 2 คนกะพี่สาว เพราะว่ามีสอบทั้งคู่ พี่เราสอบสัมภาษณ์ไปอเมริกาอ่ะ เห็นว่าได้แล้ว จะไปเดือนหน้า ยินดีด้วยๆ เราก็ดีจาย มันไปซะที 555

แล้วนี่ อากิจังไปถ่ายทะเลมาให้ หลังจากเรากลับมาแล้วว

จบค้าบบ รีพอร์ทหัวหินของเรา ทั้งหมดนี้ ขอขอบคุณ

K Bank คับ กัยสถานที่สวยๆแบบนี้ ขอบอกจริงๆว่า ที่พักสวยมากๆ ดูหรูอ่ะ ชอบมากเลยย

อิอิ

เอ้าๆ มาพูดถึงการสอบวันนี้ ก็ทำได้บ้าง ไม่ได้บ้างอ่ะ เลิก 11 โมงก็กลับบ้านมาถึงเที่ยง ตอนนี้ยังอารมณ์ดีอยู่ ไม่อยากพูดถึงเรื่องน่าเบื่อ เพราะงั้น จบแค่นี้กว่านะ แล้วจะมาใหม่ ขอให้สนุกกะบล็อคเราจ้า อิอิ

Happy Birthday to P'Kaew+ Tuti ><

2005-02-07T14:00:00.000+07:00

วันนี้วันเกิด Tuti คร้าบบบ เพราะฉะนั้น

Happy Birthday for Tuti-san>.<

แล้วก็

Happy Birthday ย้อนหลังให้ P'Kaew ด้วยค้าบบ

เอาล่ะ เรื่องที่ติดกันไว้เมื่อวันก่อนคือ เรากะเจ้ากิทำเค้ก แหง่บๆ แบบว่า วันก่อนนู้น คุยกันกะพี่แก้ว กะเอ กะเหรียญ เห็นบอกว่าอยากกิน คนทำเลยมีกะลังใจฮะ เลยฮดทำขึ้นมา ตอนแรกจะซื้อแบบสำเร็จรูปมาทำ แต่แพง พี่สาวเราก็บอกว่า ทำเองก็ได้นี่... ก็เลยมาทำเองกะเจ้ากิ มีพี่สาวช่วยอีกคน ถ้าไม่มีพี่ มันคงไม่สำเร็จหรอก ขอบคุณค้าบบบ

ก็เลยเอาหน้าตาเค้กมาให้ดูกัน ตลกๆ แบบว่า หน้าตาดูไม่น่ากิน แต่ รสชาติก็โอเคน้า ใครๆก็บอกอาหร่อย อิอิ แต่ท้องเสียหรือป่าวไม่รู้ แต่คราวหน้าจะลองทำคุ้กกี้ดู อยากได้คุ้กกี้รูปเรียวมะ จะทำได้มั๊ยน้า

เค้กอันนี้ ทำแบบไม่ราดชอคโก้

วันนี้ตอนแรกทำเป็นก้อนใหญ่ แต่ดันไม่มีกล่องใส่ เลยแบ่งเป็นชิ้นเล็กๆแทน หน้าตาน่าเกลียด

อาทิตย์หน้าที่บอกว่าจะไปเที่ยว ไปหัวหินนะ ไม่ใช่ชะอำ เราบอกไปว่าอารายกัน แต่มีแววอาจจะไม่ได้ไป ต้องดูพรุ่งนี้ก่อน ยังไงถ้าได้ไปไม่ได้ไปจะมาบอกละกัน

มารีพอร์ทย้อนหลังกันหน่อย วันเกิดพี่แก้ว เราตกลงกันว่าจะไปบ้านพี่ปุ๊ก หลอกล่อด้วยเทนนิมิว แล้วก็กะว่าจะเซอร์ไพรส์ แต่คิดว่าพี่แก้วคงเห็นไปหลายทีแล้ว ตอนเขียนการ์ด เอาน่า ได้แค่นี้ก็ดีแล้วว

เหนื่อยเหมือนกันนะ รอเซอร์ไพรส์คนอื่นนี่ แต่ตอนเอาเค้กเข้าไป เทียนดันดับซะได้ แง่วเลย แต่ก็นะ ดีที่มี 2 อัน อิอิ ของขวัญคือดีวีดีคิเมะจากเราหลายๆคน แล้วก็มีเหรียญกะโชจังที่แยกออกมา แบบว่า สุดยอดเลย ของห่ออย่างดี เป็นเรา เราไม่สามารถ แต่สนุกดีนะ

คราวหน้า รอวันเกิดคนอื่นอีก สนุก ชอบ แต่น่าเสียดายต้องเป็นวันเกิดที่ติดเสาร์อาทิตย์ ไม่งั้นไม่มีปัญญา ต่อจากนนี้เราก็ห้ามออกไปเที่ยวอีก 3 อาทิตย์ แต่ว่าจะแว่บๆไปหน่อย ไม่รู้จะได้รึป่าว ไงวันนี้ไปก่อนดีกว่า เดี๋ยวพี่ด่า เซ้งๆๆๆ

ตอนนี้กะลังเซ็งชีวิตมาก วิ่งไล่กวดเท่าไหร่ โคจังก็ยิ่งห่างออกไป โอ้ยย สงสัยจะขาดความรัก>.< ทามมายยย

อีกวันนึงที่ผ่านไป

2005-02-05T11:56:00.000+07:00

วันนี้ เป็นวันไร้สาระของเราอีกแล้วว เอาแต่นอน ช่วงนี้เขียนบล็อคแบบว่าไม่มีอารายเกินไปหน่อยมั๊ยน้า ก็เลยว่าจะมาเขียนอะไรไร้สาระกะเค้าบ้าง *เอ๊ะ ยังไง ไร้สาระไม่พอรึ*
แต่ก่อนอื่นมาเรื่องของวันนี้ก่อน ชีวิตทุกวันนี้ มีแต่นอนกับนอน ก็ไม่ใช่ไม่ดี แต่สมองจะฝ่อตายอ่ะเด้ ทุกวันนี้ เรียนหนังสืออยู่ 2 ตัว ตารางเรียนแน่นพอสมควร เพราะเรียนติดๆกัน แต่ทว่า!! ทั้งสองวิชานั้น เป็นวิชาหลับ+โดดเลยทีเดียว ทำไมหน่ะเหรอ
วิชาแรกเป็นวิชาคอมเบื้องต้น เรา...ถึงแม้จะโง่ แต่ก็เคยเรียนมาแล้ว รู้บ้างไม่รู้บ้าง แต่ที่ทำให้มันแสนจาน่าเบื่อคือการสอน อ.ที่สอนเป็นคนไทย สำเนียงไม่ดีเท่าไหร่ แล้ววิธีสอน คืออ่านตาม PP แล้วก็บอกข้อสอบ คือถามคำถามแล้วคาดว่าเหล่านั้นคงจะเป็นข้อสอบ แล้วที่บอกมาล่าสุดคือ ข้อสอบมิดเป็นกากบาท+ถูกผิด แล้วจาให้เราเบื่อม๊ายยยย ก็เล่นสอนแต่อารายก็ไม่รู้น่าเบื่อนี่นา เวลาเราไปเรียน จะนั่งอยู่ที่ใกล้ประตู แล้วก็หลับ ตั้งกะต้นคาบ พักเบรค ยันพักเที่ยง ตอนบ่ายเข้ามาก็บบเดิมๆ เราก็เลยจดคำถามเสร็จทำแบบฝึกหัดเสร็จยังไม่ปล่อยก็เดินออกแล้ว แล้วนี่เดี๋ยวพฤหัสสอบ มีเรียนวันอังคารอีกที แต่ไม่ไป เพราะต้องไปกะท่านแม่ แต่ก็ไม่ได้คิดอารายมาก วิชานี้ง่ายอยู่แล้ว

มาถึงอีกวิชานึง นอกจากจะยากแล้ว ยังน่าเบื่อสุดๆ คือมันก็ไม่ได้ยากมาก แต่...ยังไงล่ะ วิชาจิตวิทยาครับ แล้วก็...อาจารย์สอนได้น่าเบื่อมากมาย เรียนกะฝรั่ง *แอปเปิ้ลแทนได้ม่ะ* ปกติเราเข้าใจว่า อ. ต่างชาติจะมีลูกเล่นการสอนเยอะ แต่คนนี้ น่าเบื่อมากมายยย พูดๆๆๆๆ ศัพท์ยากๆ น้ำเสียงน่าง่วง น่าเบื่อมากๆ เราเรียนแล้ว จับอารายไม่ได้เลย แปลออกบ้าง ไม่ออกบ้าง แต่ที่สำคัญ คือเราไม่สามารถจับได้ว่า แกพูดเกี่ยวกะอารายของแก เราจึงหลับไปโดยปริยาย วิชนี้เพิ่งเรียนวันนี้วันที่ 2 ตั้งแต่วันแรกก็สั่งงานมาแล้ว ส่งวันนี้ ก็เอาไปส่งจากนั้นเราก็หลับยาวววว จนเที่ยง ตื่นมากินขนมปังกะไมโลไปแก้ว จากนั้น ก็กะลังตั้งท่าจะหลับต่อ แต่เพื่อนเราที่ไปกินข้าวมา *เป็นคนจีนที่พูดไทยได้บ้างอ่ะ* มาถึงก็ กลับแล้วน้า ฟังไม่รู้เรื่อง เราก็เลยหาเรื่องกลับบ้าง เพื่อนอีกคนที่เป็นคนไทย กะลังปางตาย เพราะอ่านหนังสือกฏหมายที่จะสอบที่ ม.ธ. อยู่ ก็เลยกลับมาพร้อมกะเรา ฝากเพื่อนอีกคนดูงาน+เช็คชื่อก็กลับกัน มีคนอื่นนอกจากเรากลับอีกด้วย เห็นม๊าย ว่าน่าเบื่อ ต่อไปต้องโง่ตายแน่เลยเรา ถ้าไม่ตั้งใจเรียนแบบนี้ เราสัญญาว่าจะเป็นแค่ 2 วิชานี้เท่านั้น จากนั้นถ้าเราทำแบบนี้อีกคงแย่แน่ ค่าเทอมก็แพง เรียนก็ช้า แล้วยังไม่ตั้งใจ เป็นคนใช้ไม่ได้จริงๆ

พอออกมาจากมหาลัย เราก็รถกลับบ้น วันนี้กลับบ้านอีกบ้านนึง ก็เลยขึ้นรถเมล์ รถเมล์ว่าง เราก็นั่งแล้วก็หลับต่อ พูดตรงๆ ว่าหลับจนปวดหัวทีเดียว แต่มันไม่มีอารายใจให้ทำแล้ววว ไซโคตัวเองด้วยเพลง Stomy Love ของ NaB's ต่อไป

ตอนนี้เราชอบ The NaB's มากมายย น่าร๊ากกกกกกก เคนนไง น่ารักมากกก เพลงเพิ่งได้ฟังเพลงเดียว แต่ดู่รักดี เราก็จะหาเพลงของ NaB's มาฟังต่อไป

I Love NaB's *ปล้ำ KENNซะ*

แล้วมีเรื่องจาเล่าให้ฟังอีก แต่รออาทิตย์หน้าละกัน เดี๋ยวจะเล่าให้ฟัง อาทิตย์หน้าเรามีโปรแกรมไปเที่ยวรับตรุษจีนกะครอบครัวที่ชะอำ เค้าไปกัน 3 วัน โรว์ไปได้แค่สองเอง ต้องกลับมาสอบบบ เซ็งง วันศุกร์เค้าไปกัน ก็ต้องไปเรียน เซ็งกะลังสองเลย มันเป็นบ้านพักที่เล่นน้ำไม่ได้ เลยว่าจะชวนอากิไปเปิด แกลลอรี่ส่วนตัว อากิหาเสื้อผ้าแฝดเอาไว้ มันบอกไม่ใส่โกรธ แต่รู้ม๊ายยย ว่ามันเป็นกระโปรง ไงก็ตาม เพื่อ แม่ โรว์ใส่ก็ได้คับ แล้วจะเอารูปมาให้ดู ตอนนี้ใส่กระโปรงแล้วไม่น่าเกลียดมากนัก เพราะทรงผม ทำไมนะเหรอ? ปกติจะตัดทรงที่ไม่เข้ากะกระโปรง คือไม่หญิง แต่ตอนนี้ ทรงเดียวกะโคจัง ขนาดโคจังเป็นผู้ชายยังคล้ายๆผู้หญิงเลย เพราะงั้นโรว์ก็ย่อมไม่เป็นปัญหา อิอิแต่ถ้าน่าเกลียดเกินไป อาจจะไม่เอามาลงได้ อายนี่นา... เดี๋ยวนี้ให้ใส่กระโปรง น่าอายจะตาย เฮ้ออออ

วันนี้ว่าจะมาพูดเรื่องไร้สาระก็ไม่ได้พุดแล้ว แต่ไงบล็อคเราก็ไม่เคยมีสาระ *มี เทนนิมิวไง* เพราะงั้นก็ตามเลย แล้วค่อยมาเม้าท์ใหม่ ไปน้า ja ne~~~~

วันนี้เราโดนสตอค T^T

2005-02-02T14:53:00.000+07:00

เมี๊ยวววว.... T^T วันนี้ เจอเรื่องไม่เป็นเรื่องเพียบเลย มีแต่เรื่องน่าขายหน้าทั้งนั้นอีกตะหาก มามะจะเม้าท์ให้ฟัง เผาตัวเองไง๊ เปิดเผย เหมือนโคจัง ที่รัก *จุ๊บ* วันนี้เน็ทห่วยมากเลยล่ะ มันต่อแล้วก็ค้าง ต่อหลายรอบแล้วด้วย เฮ้ออออ เซ็ง
วันนี้*น่าอาย* ก็ตื่น 6 มง เช้ากว่าวันปกติที่ไปเรียนประมาณ 15 นาทีเพราะว่าเมื่อวานไม่ได้สระผมก็เลยต้องมาสระผม ก็แต่งตัวเรียบร้อย
เสื้อผ้าวันนี้ ยีนส์ เข็มขัด 1 เส้น เสื้อยืดคอวีสีขาวพอดีตัว หมวดเมะอีก 1 ใบ ลากเสื้อกันหนาวไปอีกตัว แต่ดั๊นลืมเอาไปซะได้ ก็คือหยิบแล้ว แต่ลืมหยิบขึ้นรถ ซวยมากมาย เลยเพราะแต่งตัวแบบนี้มั๊งถึงเป็นเหตุให้เจอเหตุการณ์ประหลาดๆ คือปกติไม่หวานขนาดนี้มั๊ง เสื้อตัวนี้ดูหวานๆอ่ะ อืมม แล้วก็ออกจากบ้านไปนั่งรถตู้ หลับ...หลับ...พอเกือบๆถึงประมาณสัก 8 โมงเกือบครึ่งเริ่มสะดุ้ง เฮ้ยย มีตังส์ป่าวว่ะ ไปๆมาๆเปิดกระเป๋าตังส์ดู แย่แหล่วว มีตังส์แค่ 1020 แบงค์พัน ค่ารถ 25 บาท ซวย ซวย สรุปแล้วก็...จ่ายค่ารถไปแค่ 20 คนขับมองหน้า เลยบอกเค้าไปว่า มีแบงค์พันมีทอนมั๊ยคะ โดนเขม่นเล็กๆ แต่เค้าก็ปล่อยๆมา ขอโต๊ดน้าาา แต่เราไม่มีจริงๆ ไม่ได้ตั้งใจจะโกงงง หลังจากนั้นก็เข้าเรียนไป วิชานี้เปิดใหม่พอดี เป็นคอมเบื้องต้น อาจารย์ไทยสอน อยากจะบอกว่าห่วยมาก ก็คือ สอนเนื้อเรื่องน่าเบื่อแล้ว ภาษาอังกฤษยังไท๊ยย ไทยอีกตะหาก ก็งี้แหละนะ ครึ่งบ่ายเข้าเรียนปุ๊ปเราหลับเลย จนเกือบเบรกก็ตื่นมานิดนึง ทำแบบฝึกหัดเสร็จก็ปล่อยกลับ ช่างเป็นวิชาเรียนที่ไร้สาระมากมาย ก็เลยได้กลับบ้านมาเร็วหน่อย
ตอนกลับนี่สิ โรว์ขอโทษ โรว์สัญญาว่าจะไม่ทำอย่างงี้อีก ก็จะพยามนะ คือวันนี้โรว์ขึ้นรถตู้ นั่งอยู่แถวที่ 2 จากข้างหลังเป็นที่นั่งตรงกลาง แล้วก็ด้วยความนิสัยไม่ดีของเรา เราก็หลับ ก็คือ เมื่อวานนอนดึกด้วยแหละ จริงๆเราว่าไม่เกี่ยว เราหลับเป็นประจำอยู่แล้ว แต่เราจำได้ว่าเราไม่เคยหลับไปพิงใคร วันนี้เราก็ว่าเราไม่ได้พิง
แต่ แต่ วันนี้มีคนบอกว่าโรว์ไปนั่งพิงมัน แต่โรว์ว่าโรว์ป่าวนะ หรืออาจจะยังไงก็ตาม ไม่มีสิทธิมาตามสตอคตรูเฟร้ยย เราเรียกมันว่าเป็นการสตอค ถึงแม้จะรู้ว่าไม่ใช่ก็ตาม
เรื่องมันมีอยู่ว่าเราที่หลับอยู่บนรถ ไม่รู้ว่าไปพิงใครรึป่าว ตื่นมาแล้วเห็นสติ๊กเกอร์แปะอยู่ที่กางเกงว่า – หลับสบายมั๊ยครับ – เออ จะจีบจะอะไร ไม่ว่าเลยนะ แต่บอกตรงๆ ว่า อายว่ะ จากนั้นก็ลงรถ *ตื่นแบบพอดีลงอ่ะ ก็มันไม่มีอารายทำนี่หว่าา* กะลังจะจ่าย ไอ้บ้านั้นมันกระโดดจ่ายแทนเลยครับ ตรูก็อ้าววว ค่ารถตรูมีปัญญาจ่ายเว้ย ไม่ชอบติดหนี้ใคร พยามคืน มันก็ไม่เอา ก็คุยกันนิดหน่อย โรว์ซึ่งกะลังเอ๋อก็ตอบบ้างไม่ตอบบ้าง คิดไม่ออกว่าจะทำยังไง แต่บอกมหาลัยกะคณะไปแล้ว ที่สำคัญเบอร์โทรก็ได้ไป แต่ที่ไม่รู้คือชื่อ เอาฟร่ะ ต่อก่อน เบอร์ที่ได้ไปเพราะต่อขึ้นรถอีกคัน(ต่อรถเข้าคลอง บ้านเรา)มันก็ตามมา จ่ายค่ารถอีกแล้ว พอเราจะคืนตั้งแต่ก่อนขึ้นคันนี้มันก็บอกว่า หาตังส์ยังไม่ได้ ไม่ต้อง ตรูก็บอก ตรูหาเงินเองเป็น มันก็ถามทำงานอาราย *คิดในใจ เรื่องของตรู อย่ายุ่งได้มั๊ย* แต่ก็ไม่ได้ตอบไป ตอนอยู่บนรถมาขอยื้มมือถือ เราก็ไม่รู้จะปฏิเสธยังไง ก็เลยให้ๆไป มันก็เลยยิงเบอร์เข้าเครื่องตัวเอง พอถึงบ้านลงรถก็ซื้อน้ำแครอทมาให้ *ใครจากิน* รู้สึกว่า คาดหวังอารายในตัวตูรึป่าว เราไม่ได้เป็นอย่างที่คิดนะ เพาะแค่วันนี้เราแต่งตัวแบบนี้แค่นี้เอง เราป่าวเป็น...หญิง(แล้วเป็นอาราย) ก็คือสรุปง่ายๆ ชอบคนหล่อเท่านั้นเว้ยยย ชัดเจนมั๊ย *ดูหนังช่อง 3 ชอบพระเอก หันไปพูดกพี่ ทำไมไม่มีคนแบบนี้ตามเราบ้าง่ะ เจอพี่พูดกลับมาว่า แล้วแกหน้าเหมือนเจนนี่มั๊ยอ่ะ เงียบเลยยย* แล้วเราก็กลับ้านมา มันก็โทรมา แต่เรา ไม่ได้รับ เมสเซจมา แล้วก็โทรมา ในี่สุดเราก็ เมสเซจกลับไป ขอบคุณแล้วก็ขอโทษ แต่ไม่ต้องโทรมาแล้วนะ มันก็เมสเซจกลับมา แล้วดั๊นโทรมาอีก เราให้กิรับ กิไร้ความสามรถในการปฏิเสธเราเลยเอามาคุยเอง คุยๆไปเริ่มลามปาม เราโมโหก็เลยพูดแรงๆห้วนๆไป รำคาญจนได้ที่ก็แค่นี้นะแล้ววางสายไปเลย เราว่ามันคงไม่กลับมาน้า ที่สำคัญคือเรียนม.เดียวกัน อย่าได้เจอกันอีกเลย เราจะกรวดน้ำไปให้ อิอิ
แต่ที่ติดใจมากที่สุด มันถามเราว่า ถ้าอยากทำงานสายการบิน (JALด้วย) บอกมันได้นะ อ๊ากกก สนใจ แต่ไม่นิยมนำตัวเองเข้าแลกว่ะ ก็เลย ตัดสัมพันธ์ไปแหละดีแล้ว จากนั้นก็มาเมามัน เปิดทีวีที่เมื่อคืนอุตส่าห์เปิดยูบีซีทิ้งไว้ทั้งคืนขึ้นมา เรียงช่องใหม่เสร็จแล้ว เปลี่ยนๆๆๆ
กรี๊ดดดดดดดดด อานิแมก ที่ใฝ่ฝันมานาน มีให้ดู 1 เดือน ยังดีฟร่ะ บนเรื่องแพคเกจนิดหน่อย ก็แบบถูกมันได้ดูนี่หว่า แต่ตูไม่ได้ดู เซ็งๆๆๆ เฮ้ออ วันนี้ก็แค่นี้ดีกว่า เพราะต้องหารายงานวันนี้ให้เสร็จไม่งั้น ซวย

Dojin Festa Report

2005-02-01T12:57:00.000+07:00

Report Dojinshi Festival คร้าบบบบ
ก่อนวันงานเราก็นั่งผสมแป้งแพนเค้ก และนอนเตรียมตัวเอาไว้เรียบร้อย คือแบบว่า จะทำแพนเค้กไปกิน อัดเทนนิมิวกันเรียบร้อย พอถึงวันงาน อากิจังตื่นก่อนเพราะว่ามันต้องไปทำผม หลังจากที่มันอาบน้ำเสร็จก็เดินมาเขี่ยๆเราให้ไปอาบ เราตื่นมาก็... ง่วงง่ะ... แต่ก็ลุกไปอาบน้ำแต่โดยดี เดี๋ยวสายคนรอกันเพียบ ก็อาบน้ำเสร็จก็มานั่งปลุกปล้ำกะแพนเคก ทำไว้เยอะมาก เพราะซื้อกล่องใหญ่มา ใส่ลงกล้องข้าวเซเว่นที่เมื่อวานอุส่าห์ไปซื้อมากินเต็ม 2 กล่อง แต่ไม่อยากจาบอกเลยยย มันไหม้ไปประมาณเกือบครึ่ง คือเราทำเสียไปเยอะมาก เพราะเจ้าอากินั้นแหละ แนะนำให้เขียนชื่อลงบนแพนเค้ก ระหว่างที่เราผสมแป้งสีที่ 2 ก็เลยไหม้ไปหลายอัน และระหว่างที่เราพยามเขียนก็เสียไปอีกหลายอันเหมือนกาน พอทำเสร็จประมาณ 8 โมงกว่าๆเกือบ 9 โมงเราก็ออกจากบ้านไป... โทรหาอากิ อากิบอกว่าเปลี่ยนที่นัดเป็นร้านทำผมร้านใหม่ เพราะร้านเก่าปิด ก็ไป เจออากินั่งอยู่ในร้าน เราแบบว่า หัวเราะขั้นรุนแรง นั้น ทรงอารายว่ะ คอสมิสึกิ แต่ทรงอาคาบาเนะมาก อากิก็บ่นๆๆ ไม่คอสแล้วอย่างงู้นอย่างงี้ เราก็บอก เดี๋ยวแก้ให้ๆ ก็บ่นอยู่นั้น เจอเอที่ทำผมอยู่ทรงชินจาก seed destiny เราก็ว่า เอ๊ะ นั้นทรงอาราย คุ้นๆ แต่นึกไม่ออก แล้วอากิก็ทำเรากระจ่าง อ๊ะ ทรงเจ้าหนูอะตอมนี่ *หัวเราะกันลั่นร้าน* ที่มาเจอกันที่ร้านทำผมมีเรา อากิ โชจัง เอ พี่แก้ว แล้วก็พี่ชิง *ทาคิกะเมะของเรา* หลังจากนั้นก็โบกแท็กซี่ไปงานโดยเรากะเอเถียงกันแทบตายว่าใครจะนั่งตักใคร ไปๆมาๆ อากิที่ทนไม่ได้ก็เลยมานั่งตักเรา
ไปถึงที่งานก็แต่งตัวกัน เราก็เอาโดไปให้พี่ติ่งขาย แวะไปแวะมาแป๊ปนึง บลาๆๆๆ *คือช่วงที่ซีดแต่งตัว* เราก็นั่งถ่ายรูปเล่นไปบ้าง ทำอย่างอื่นไปบ้าง จำได้แต่ว่า ร้อนนนนน ซีดแต่งตัวกันเสร็จก็... กี่โมงไม่รู้ เพราะไม่มีนาฬิกา อ๋อ นึกออกแล้ว ไอ้ช่วง บลาๆๆ นั้นคือ เรานั่งทำให้ผมอยู่ ที่ปลื้มมากมายคือ พี่แก้วกะพี่ชิงเรา ทำมออกมาแล้ว คิเมะกะทาคิมาก *จ๊วบบ*

แล้วนี่ก็เป็นรูปรวมของปุริที่ไปกันคร้าบบบ ผมมิสึกิได้รับความช่วยเหลือจากสต๊าฟมั๊ง ที่นั่งหนีบผมที่ข้างเวที ขอบคุณที่ให้ยื้มที่หนีบผม เฉพาะพี่ผู้ชายนะ ส่วนผู้หญิงก็เลิกเขม่นได้แล้ว

อันนี้รูปซีดเดสคร้าบบบ

หลังจากนั้นก็ ร้อนนนนน จำได้แค่นี้ 555 คิเมะจังเราเลยทนม่ายหวาย ก็อพยพ ปุริอพยพ เรียกสามล้อพากันไปสวนลุม(แบบว่าขยันเกินไป)
จากนั้นก็

อา.............. สงบสุข แบบว่า สวนลุม แสนสบายยย เช่าเสื่อมานั่งกัน ลมพัด พักเหนื่อย สบายมากมาย นั่งพักกันไปสักพักก็เริ่มฟื้นตัว ลุกขึ้นมาถ่ายรูปเล่นกันอย่างสนุกสนาน และนี่คือผลงาน ซึ่งไม่อยากจะบอกเลย ว่ามุมกล้องไม่ค่อยดี ขอโต๊ดก๊าบบ คนถ่ายคือตรูเองง

ชื่อรูป – กินม่ะ?
แต่กินลงไปแล้วคง... ก็นะ อย่ากินเลย กินอย่างอื่นดีกว่า อิอิ จริงๆมันมีรูปอื่นด้วย รอดูทีเว็บน้าา

อันนี้ น่าร๊ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกก feeling ดีมากๆเลย ชอบ *จ๊วบไปอีกฟอดด*

อันนี้ มาจากมิว แต่เหมือนม๊ายย ม่ายรุ ก็แบบเราก็พยามแล้ววว ><

หลังจากนั้นประมาณ 4โมงกว่าๆเราก็กลับไปที่งาน คราวนี้ แท็กซี่กลับ ก่อนกลับเราก็ไปเปลี่ยนเสื้อผ้ากันเรียบร้อย ออกมาเหมือนอาบนน้ำเสร็จ 555 ใสปิ๊งเลย
หลังจากกลับไปที่งาน ทีมซีดเริ่มเปลี่ยนเสื้อผ้า ส่วนเรากะเจ้ากิไปเคลียร์เงินก่อนแล้วก็รอประกาศผล
จากนั้นก็ไปนั่งหม่ำข้าวกันที่เวิร์ดเทรด กินซิสเลอร์ เราอยู่ได้ไม่นานก็ต้องรีบกลับก็เลยจบวันด้วยประการฉะนี้ แต่บ่นนิดนึง ทำไมแท็กซี่ชอบพาเราอ้อมตอนดึกๆว่ะ แบบว่า ชอบอ้อมแล้วรถติดก็ติด เซ็งมากมาย กลับถึงบ้านก็ง่วงมากเลยแหละ แต่ก็กลิ้งๆเกลือกๆอย่ยังไม่หลับ เพราะพี่สาวจะโทรมาถามเรื่องงาน แต่ในที่สุดก็เผลอหลับไป ไม่รุกี่โมง

มาถึงเรื่งวันนี้ นาฬิกาปลุกก็เลยตื่นกะลังจะนอนต่อ แต่มองเห็นเมสเสจพอดีก็เลยอ่าน อ่านแล้วตื่นเลย อิอิ ดีจาย เลยได้ตื่นเช้าเลย 8 โมงกว่าๆแน่ะ เช้าแล้ววว นอกจากนี้ก็ไร้สาระ แต่บอกไว้เลยว่า วันนี้ร้อนนนมาก เราแบบว่าเครียด อากาศร้อน ไม่ชอบ ร้อนจริงๆ ร้อนมากมายเลยด้วย แต่อย่างน้อยก็มีเรื่องให้ดีจาย อิอิ เรื่องอารายนะหรอ ม่ายบอกหรอก555 แต่แล้วก็กลับมนั่งเศร้ากะตัวเองเรื่องการบ้านและวันเรียน เฮ้ออออ เอาฟร่ะ สู้... *อ่อยจัง*

ที่เหลือก็ไว้วันอื่นละกานน เจอกานน้า

ลืมมม วิ่งกลับมา Edit ของสำคัญ เราไปเจอไอ้นี่มาที่สวนลุม แบบว่า เห็นไกลๆ เอ๊ะ นั้นอาราย อากิบอก เต่ามั๊ง ก็เลยวิ่งไปดูด้วยความสงสัย ลักษณะการว่ายน้ำมันไม่ใช่นิ แล้วก็ไปถึง โอ๊ะ จะเข้(คิดได้ยังไง สมองอันน้อยนิดของเรานี่) เอ๊ย หรืองู นี่ตรูควรจาแจ้งตำรวจมั๊ย ตอนแรกไม่เห็นขาไง เห็นว่ายน้ำอยู่ ก็คิดๆแล้วล่ะว่ามันคงจะเป็นเนสซี่ ล้อเล่นๆ เป็นไอ้นั้นนะแหละ แต่ก็ไม่ชัวร์ก็เลยหันไปถามคนมี่อยู่ใกล้ๆเค้าก็บอกว่า ไอ้นั้นแหละ เราก็ถามต่อ ไม่อันตรายใช่มั๊ยคะ แบบว่า เพื่อความชัวร์ ตอนแรกมันทำท่าจะวิ่งขึ้นมาหาเรา ด้วย อิอิ เราก็ถอยนิดนึง กลัวเหมือนกาน แต่ก็สนุกดี น่าเสียดายมันไม่ขึ้นมาบนบก อ๊ะ พูดตั้งนาน มาดูรูปดีกว่า

ตัวนี้แหละ อิอิ น่ารักดีนะเราว่า...
ก็แค่นี้แหละที่อยากพูด บาย

วันนี้มาแบบเรื่อยเปื่อย แบตเตอร์รี่จาหมด

2005-01-29T09:06:00.000+07:00

ซาหวาดดีคร้าบบ ทุกท่าน(มีกี่ท่านกัน) วันนี้ ตอนนี้โรว์ปวดคอมาก เพราะว่าย้ายจากบ้านรังสิตมาแล้วขนของหนักมากกกกก เมื่อคืนนอนตี 3 ตื่นตอนประมาณ 8 โมง จาตายเสียให้ได้ แบบว่าเมื่อคืนไม่มีคนอยู่อากิก็เลยเล่นนานมาก แล้วเราก็ต้องไปนั่งทำตราเซย์รูแบบห่วยๆให้ด้วย ออกมา น่าเกลียดจริงจัง 555 แล้วเราก็เลยถือโอกาสสแกนรูปนอดหน่อย หลังจากทำไดรเวอร์สแกนเนอร์หายไป เราก็ไม่ได้สแกนมานาน จนในที่สุดเราก็ไปหาโหลดมาจนได้บะฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า~~ หัวเราะอย่างบ้าคลั่งจะได้สแกนโดลงเว็บอีกแล้วว สุขใจกะการแจก มีโดน่ารักเยอะแยะ
เออช่าย ยังไม่ได้เล่าให้ฟังเลยยย จำได้มั๊ย งาน 750 คำอันแรกของเรา ทำประมาณ 3 ชั่วโมง เมื่อวันนั้นอาจารย์ก็แจกคืน เพื่อนเราได้ก่อนคะแนนที่ได้คือ B/B+ ซึ่งไม่เข้าจายว่าคืออาราย คนญี่ปุ่นข้างๆก็ได้แล้ว ไมตูยังไม่ได้ซักที ดูไปเก็ได้เท่ากะเพื่อนเราอีกคน พอของเรามาเนี๊ย เราก็เปิดไปหน้าสุดท้ายเพื่อดูคะแนน ระหว่างที่เปิด เรียกว่าค่อนข้างซีด แบบว่า โห... อารายมันจะแก้เยอะปานฉะนี้ ไปๆมาๆ ก็หาคะแนนที่ควรจะอยู่หน้าหลังสุดไม่เจอ นี่ตูแย่ขนาดเค้าไม่ให้เลยรึ เปิดมาดูหน้าแรกอีกที อ๋อออ อยู่นี้ ได้ เอ ค้าบบบ แอบดีจายยย แถมยังได้รับคำชมในกระดาษว่าเขียนได้ดี เลือกคำศัพท์ได้ดีด้วย แอบดีใจ เพื่อนคนญี่ปุ่นถามเขียนยังไงถึงได้เอ ตรูจาไปรู้ม๊ายยยย แล้ววันนั้นก็ได้เม้าท์เรื่องไร้ท์สาระกะคนญี่ปุ่น ที่เราเอาแต่หัวเราะกลบเกลื่อนแล้วไม่พูด พูดไม่ออกอ่ะ ฟังรู้เรื่อง แต่พูด... เรื่องไร้สาระที่คุยกันก็ได้แก่ เรื่องของกิน เรื่อง Johnny Jr. เป็นเกย์กันซะหมดแล้วก็เรื่อยๆเปื่อยๆ นินทาเพื่อนคนข้างๆ 555 สนุกดีนะ แต่ก็วันสุดท้ายแล้วที่จะได้นั่งเม้าท์อย่างงี้ เพราะเรียนห้องนั้นครั้งสุดท้าย ย้ายห้องจะไม่ได้นั่งใกล้อีก ก็เสีดายนิดนึง แต่ไม่เป็นไร แถมวันนั้นใส่เสื้อเซงาคุไปเรียน เพื่อนข้างหลังก็ทัก หนุ่มเทนนิสคลับตรงนั้นอ่ะ แล้วเค้าก็ถามว่าไปเอามาจากไหน แบบว่า ดีใจมีคนรู้จักด้วย ผู้ชายกลุ่มนี้น่าคุยมาก แต่เราไม่ถนัดคุยอ่ะ แบบว่า ถ้าเค้าไม่คุยเราก็คุยไม่ออก ตอนบ่ายเราเห็นคนนึงนั่งอ่านโฮชิน กรี๊ดด อยากเข้าไปเม้าท์
แล้ววันนี้ เมื่อเช้าตื่นมาก็ต้องเคลียร์งานบ้านให้เสร็จ หนักพอดูทีเดียว นัดเจอกะกิที่เมเจอร์รังสิต แล้วไปกินฟูจิกันแบบว่าไม่น่าไปกินเลย กินเหลือเยอะ ของไม่ค่อยอาหร่อยอ่ะ แบบว่าเซลมอนในเบนโตะเนี๊ย ไหม้ ดำปี๋เชียว ไข่ตุ๋นก็แปลกๆเซ็งเลยอ่ะ เสียดายของ รู้งี้กินเชสเตอร์ดีกว่า ประหยัดพอนั่งรถกลับมาก็แบบว่า 2 ชั่วโมงกว่าๆ อารายจะติดปานนี้ แถมในรถก็ร้อนซะยังกะอารายดี ขนาดรถแอร์น้า ร้อนมากมายย เฮ้อออ วันนี้ไม่ว่างเม้าท์นาน งั้นไปก่อนดีกว่า เจอกันเดือนหน้าเลยแหละนะ หรือไม่วันสิ้นเดือนอาจจะมา เจอกานน

ミュージカル　テニスの王子様 in winter 2004-2005: side 山吹

2005-01-27T13:38:00.000+07:00

ミュージカル　テニスの王子様 in winter 2004-2005: side 山吹
วันนี้เรามารีพอร์ทเทนนิมิวต่อคราวนี้เป็นของยามาบูกิ ที่มีการเปลี่ยนแปลงนักแสดงยกเซ็ท เซงาคุเปลี่ยนนักแสดงหมดนะคร้าบ

หน้าตาอาจจะสู้ทีมเก่าไม่ได้ ก็ช่ายอันนี้ใครๆก็ยอมรับ แต่ได้ยินมาว่า การแสดง การเต้น การร้อง ไม่แพ้เลยทีเดียว อันนี้โรว์เองก็รับประกันครับ เพราะเด็กส่วนมากมาจาก WE แล้วเราก็ยืนยันเอามากๆเลยทีเดียว ว่าเด็ก WE เต้นได้ร้องได้แน่นอน โดยเฉพาะเต้นอ่ะ แล้วก็จากที่ได้ยินศัพท์คุณจากคนที่ไปดูมาแล้ว การแสดงดีมากๆ คือเห็นบอกว่ามัน ความสัมพันธ์ ความสอดคล้องดีมากมาย โดยเฉพาะ Golden pair (หรือมันจะมีออร่าเลิฟเลิฟแบบนากายันกะสึจจิ) ตอนแรกที่อ่านเลยนะ ฮามากมาย ก็แบบว่า คนเขียนเค้าก็บอกว่าเนี๊ย เค้ามองก้นเคนนตลอดเลย(คนเล่นยูตะ) ว่าเคนนนะเวลาเล่นเค้าใส่กางเกงขาสั้นใช่ม้าาา แล้วเหมือนกะว่าเคนนไม่ใส่กางเกงใน คือใส่แค่บ๊อกเซอร์ (ฮา) เพราะว่าเค้ามองไม่เห็นขอบกางเกงใน นอกจากนั้นเค้ามองก้นคนเล่นนู๋เป็ดอีก ปรากฏว่า ใส่จ้า แล้วก็เล่าถึงการแสดงอ่ะ ที่นั่งเค้าใกล้มากกก แบบว่าแถวที่ 2 อ่ะ เค้าก็เลยยนยันมาสุดๆเลยว่า make up บนหน้ายูยะเยอะมากกก (ปากเสียจัง) เราก็รู้อยู่แหละว่านู๋ๆพวกนี้ หน้าเด้งเพราะ make up หน้าปกติะไม่ค่อยดีนัก แต่โคจังผิวดีกว่ายูยะนะ

เล่าถึงว่าการแสดงเค้ารวม 2 โรงเรียนไว้ยังไง ก็แบบว่า เมนจะเป็นยามาบูกิ ส่วนเซย์รูจะเป็น flash back เพลงรู้สึกว่าจะเปลี่ยนทั้งหมดยกเว้นของ เซย์รู เนื้อร้องของเซงาคุจะประมาณว่า We’re running forever สำหรับเพลงหลักอ่ะนะนอกนนั้นก็จะเน้นว่าไม่แพ้ (หรือเราจะไม่ชนะนะ คิเมรุคุง) เพลงของ Golden Pair ก็เป็นเพลงใหม่ เห็นบอกว่า Good combination good relationship มากมาย อิอิ
นอกนั้นขอเล่าแค่ที่จำได้แบบฮาๆ ฉากที่เป็นอาคุสึกะทากะซังที่คอฟฟี่ช้อปป์ มีพวกอิจิเน็นทรีโอ้มาเล่นเป็นสาวเสริฟ เห้นว่าใส่กระโปรงสีชมพู ที่ดูท่าทาง ตลกมากมาย แล้วก็ฉาก flash back ไคโดกะเป็ด เป็นฉากหน้าเน็ทว่า ไคโดไปพูดกะเป็ดว่า Urusai ahiru *Shut up duck* เป็ดก็ถาม เอ๊ะ เป็ด ไหนเป็ด ใครเป็ด แล้วเม็มเบอร์ของเซย์รูก็ทำท่าเป็นเป็ด 3 คน ยูตะเป็นหัวแล้วอาคาซาว่าเป็นหางคาเนดะอยู่ตรงกลางมั๊ง
แล้วก็ฉากแข่งระหว่างฟูจิเรียวมะ ไอบะทำได้ดีค้าบบ แล้วก็จะตลกตรงที่ว่า พอฝนตด อินูอิบอกให้เลิก
เรียวมะก็
แต่ว่า.. ผม..
อินูอิ.. ไม่
เรียวมะ แต่..ว่า ผม..
อินูอิ.. ไม่
คือแบบว่า ตลกง่ะ เราอ่านแล้วฮามากมายมีฉากยูติคุยโทรศัพท์กะฟูจิด้วย สมาชิกในทีมก็ นั้นผู้หญิงเหรอออออออออออ~~~ ประมาณเนี๊ย น่ารักดี

แล้วก็มีฉากว่าบาคาซาว่า(อาคาซาว่า+บากะ) เอา อาคาซาว่าจิรุ(จุ๊ยส์) ให้คาเนดะ น้ำสีแดง แล้วคาเนดะก็กิน บอกว่า ก็ไม่เลวนี่แล้วล้มตึงลงไป น่าสงสารจริง
อื้มมม แล้วก็มีฉากที่อาคาซาว่าถามคาเนะว่า ทำไมมิสึกิถึงไม่มาล่ะ คาเนดะขาดผึ่ง แล้วโวยวายออกไปแบบในหนังสือว่า มันจะอะไรถึงจะต้องมาถามคำถามแบบนี้กับผม ผมจะไปรู้ได้ยังไง โวยเสร็จก็ขอโทษ ตามแบบคาเนดะ 555

ส่วน ดะ ดาดา ดัน ก็น่ารัก คนเล่นมันน่ารักอยู่แล้วอ่ะ บทไม่มีอารายมาก
แล้วมันก็จะมีอารายอีกไม่รู้เยอะแยะ ใครอยากรู้เพิ่มเติม ส่วนตัวกันได้เลยย อิอิ เราคิดไม่ค่อยออกอะ จำไม่ได้

วันนี้ขอแบบยาวเป็นพิเศษ มีของเล่นมาเพียบ 68 คำถามกะปริ๊นท์ อันนี้จิ๊กมาจาก LJ น้าา ใครอยากเล่นเอาไปต่อได้เลย

1. Did you watched all tenipuri episodes up to the newest?
No, the latest episode I watched was Chibi

2. You like tennis?
After I read Tenipuri I love it ans also tennis too.^^

3. Up to now, which scene(or line) that you remember most?
All!! Ok, ok I'm kidding but I like it all (except some scene with Sakuno or Ann)

4. What made you start watch(read) Tennis No Oujisama?
Tezuka and Ryoma, I saw him manga magazine in my country and I think wow, he is cool so I read it!! And yes! perfect for me^^

5. After watch(read) tenipuri did you start play tennis?
I tired to but not work I'm not good at any sports-_-

6. To you... what's the best part about tenipuri?
All character also the story and yeah Konomi-sensei too. I told you all is perfect!!

7. Who do you think is Fudomine's All UKE?
um... I think Kamio.

8. Then who should be the seme?
Many..., like Atobe, Sengoku, Momo etc.

9. Who is the last person that you want for his seme?
uhu... very hard may be Momo

10. What's your Fudomine Dream CP?
Couple, you mean that? If yes, Ithink ShinjiXKamio but if not ah... let it be heh heh no one gonna do anything with me heh heh

11. Can you accept them Seme <-> Uke?
I can't understand what you mean? By my understood I think you mean who can be Seme and also uke isn't it right? Who will answer my question. I'm very idiot!! Ok ok I answer by my understood The answer is sure Fuji anyway!!

12. Do you know what's Hyotei?
Sure, I'm I don't know I'm not the fan of Tenipuri ans also not answer all this question.

13. hey~ what's the relationship between Oshitari and Gakuto?
Just friend or may be more than that how could I know!! And I prefer OshiXAto!!

14. Does Kabaji knows human language?
Yeah, he said. Not too much but I think he may be not have his own idea.

15. What do you think about Otori?
I like him very cute. And He always comw with Shishido-san!! Very lovely couple!

16. In your mind... what kind of school is Hyotei?
Very rich! And sure that all of student came from very rich home too. They all look very ah... how can I say.. I dunno!!!

17. Sengoku is Yamabuki's ... what?
Student. What did you expect for? He's a lucky guy that never win. My poorT.T

18. Akutsu is Yamabuki's ... what?
Student. Or problem?

19. Sengoku and Ryoma, who is more... Cute?
What?!! -_- Sure, Ryoma!!

20. Seigaku's most match doubles?
Sure, Golden pair!!

21. Seigaku's Allseme is?
ah... Taka Inui and Momo

22. Seigaku's Alluke is?
Kaido?

23. Favorite Seigaku oudou CP?
Answer by my understood again TeXFu and also FuXTe

24. How old is Tezuka?
He is only 15 !! Not old!!

25. Who you think is his best match?
Fuji and also Atobe!!

26. What do you think about Oishi's hair?
Lovely!!

27. Is Fuji Syusuke Handsome?
Sometime he very smart!! And sometime beauty

28. Do you think he is smileSeme or QueenUke?
All!!

29. Who is he's best match?
With Fuji isn't right? Sure Tezuka and Ryoma!!

30. What about Taka-san? what do you think about him?
Not really I'm not like him.

31. What do you think about TakaxFuji?
No way!!!!!!!!!!!!!!!!!

32. Who you want be the most in Tenipuri?
May be Ryoma for now.

33. Why?
Because he's never give up for anything!! I like him^^ So cute.

34. Who you want play doubles with?
Double... um.. may be Kikumaru.

35. If everyone is a pet, which one do you want!!!
Tezuka, a rabbit Tezuka!!

36. Who looks like "stupidest"?
Ichinentrio and Sasabe^^

37. Then who looks like "smartest"?
Tezuka, sure he is my love^^

38. Who is most evil?
Fuji? Not for a bad meaning just… um he likes a little cute devil

39. If everyone falls in to ocean, who will you save? (if you are a swimmer, and u can only save one person?)
No… I can’t choose. I.. I’ll die with them ><

40. Who most likely to hurt himself?
Arai

41. Who loves himself too much?
Sasabe?

42. Who you want go out with?
Um… all we’ll go together but if only one I choose Tezuka but I still want to go out with Ryoma and Fuji

43. Who you want see turns to girl?
No way, I don’t like girl Xp

44. Who do you think will be bald first?
Um… Yamabuki’s Coach

45. Who will be the best friend?
Oishi

46. Who eats the most?
Momoshiro

47. Who will be a good father?
Tezuka and Tachibana a little bit of Yushi heh heh oh…yes and Sanada too

48. Who will be a good mother?
Oishi, you can see from Chibi ^^

49. If you can, in seigaku who you want talk to the most?
Tezuka

50. If you can, in Hyotei who you want talk to the most?
Atobe, I love him!!

51. If you can, in Fudomine who you want talk to the most?
Shinji

52. If you can, in Yamabuki who you want talk to the most?
Sengoku

53. If you can, in St.Rudolph who you want talk to the most?
Mitsuki

54. If you can, in Rikkai who you want talk to the most?
Yagyuu, Megane guy^^

55. Which school is your favorite?
Seigaku St.Rudolph Hyoutei and Rikkai

56. Which school is the one you want to go?
Seigaku Hyoutei and Rikkai

58. Who you don't want to have a match with?
Taka-san and Momo

59. Did you start to watch real tennis match because of Tenipuri?
Yes, but not too much. Because I’m waiting for the act like Tenipuri but it didn’t have so I bored.

60. Who you think'll be a good teacher?
Fuji and Yagyuu also Mitsuki

61. Who is your dream affair lover? (can't be the one you choose for boyfriend)
ummm...Atobe?

62. What kind of ending you wish Tenipuri have?
I don’t want it end T^T but I know it have to! My perfect ending is they live happily ever after hahahah

63. Say something to Konomi Takeshi-san!
Thanks for give all of Tenipuri born!!

64. Becides Seigaku, who do you think should win?
Rikkai

65. When do you think Tezuka will comeback?
He is back now,am I too late?

66. How do you show your love towards your favorite character?
Write fiction!!

67. Anything want to say about the Seiyuus?
I love them >< Gretttoooo

68. At last, who you think is the PRINCE?
All^^ heh heh

ตอนแรกว่าจะเอา 100 คำถามมาลงด้วย เยอะเกิน วันหลังค่อยลง
ว่าจะไม่เม้าท์แล้ว แต่ขอเม้าท์ต่ออีกนิด คือแผนการไปญี่ปุ่นของเรา ตอนแรกชอบมากเลยโปรแกรมของโดเฟ ถูกด้วย ก็ว่ายากไปนะ แต่ตอนนี้ก็อยากไปดูเฮียวเทซะแล้วล่ะ ก็เลยยังสับสนกะตัวเองอยู่ ไปไหนดี แงก็ต้องถามคนจะไปด้วยซะก่อนอ่ะ เฮ้ออ อยากไปจังเลยยย

ใช่ วันนี้อ่านฟิคพี่แก้ว น่าร๊ากมากกกกก *กระโดดกอดซะ จู๊บบบบ* น่ารักซะจนเราอยากเขียนบ้างงง ว่าแล้วก็คิดๆๆ เพื่อไปเขียน
ตอนแรกคิดได้อันนึง แต่ก็สั้นเกินกว่าจะเป็นฟิค เลยเดี๋ยวเอามาแปะไว้ดีกว่า อิอิ
ตอนนี้กะลังรอโหลดไดรเวอร์สแกนเนอร์อยู่ ไม่รู้จะใช้ได้อ่ะป่าว เซ็งจัง ทำหายเนี๊ยย จะใช้ซะด้วย เฮ้อ งั้นไปก่อนนะ แล้วเจอกาน ถ้าพิมพ์ฟิคสั้นๆเสร็จจะเอามาแปะให้ อิอิ

มาเขียนนิดหน่อยอ่ะ จะไปทำอย่างอื่น

2005-01-25T13:15:00.000+07:00

พรุ่งนี้มีเรียน แต่ว่าวันนี้ทำการบ้านเสร็จแล้ว เลยมีโอกาสมานั่งนิดหน่อย พี่สาวก็ดั๊น จะใช้คอมซะอีก เออๆ เอาไป วันนี้ไปขอ LJ มาแย้ว ต่อไปจะได้มีไดภาษาอังกฤษกะเซะที ตอนแรกว่าจะเขียนที่นี่เป็นอังกฤษแหละ แต่ก็มัวแต่เม้าท์อ่ะ วันๆเม้าท์กันแบบไม่เกรงใจใคร 555 ต่อไปก็มีได 2 ที่แล้วเนอะ ต้องเพิ่มความรับผิดชอบกันหน่อย แต่ก็ยังงๆกะการใช้อยู่นะ ต้องฝสึกษารอวันอังคารนี้ก่อน
อ๊า ในที่สุดเราก็ได้คอสเรียวมะแล้ววว ก็ดีใจนิดนึงเสียใจนิดนึง เอาเถอะๆ คิดไปคิดมาแล้ว กี๊ด ต้องใส่กางเกงขาสั้นโชว์น่องอวบๆ แย่แล้ววว T^T ช่วงนี้ยิ่งกินกันสุดฟทธิ์ทีเดียว อ๊ายยย
แบบนี้คงต้องไปซื้อหมวกใหม่ด้วแหละ จะได้ไปเมื่อไหร่น้า เบื่อร้านปักที่ MBK แต่ถ้าจะเอาก็ต้องไป
มาถึงเรื่องวันนี้บ้าง วันนี้กว่าจะตื่นมาก็ เที่ยงครึ่งแนะ แล้วก็รีบทำงานที่ค้างไว้ เมื่อคืนกว่าจะได้นอนตี 2 ทำการบ้านเสร็จก็ดีแล้ว บ่ายๆดั๊นโดนลากออกไปข้างนอก เซ็งเลย ก็ไปซื้อของเข้าบ้านอ่ะ สนุกสนาน
ไปอ่านไดโคจังมา น่ารักอีกแล้ว เขียนเมื่อวานว่ายังไงนะหรอ
เอากันแบบง่ายๆเลยน้า เพราะอ่านแล้วลืมแล้ว เขียนไว้สองครั้ง
ครั้งแรกพูดถึงซิงเกิลใหม่ของKimeru The pleasure of love ที่จะออก วันที่ 23 Feb 05 นี้ เหมือนกับว่าเค้าไม่เคยฟังเลยจนกระทั่งอาทิตย์ที่ผ่านมาเนี๊ย ได้ฟังตั้ง 3 รอบ ดฆษณาเยอะจังนะ แล้วก็อย่าลืมซื้อล่ะ เค้าเองก็ซื้อเหมือนกัน(เยอะด้วยมั๊ง) ประมาณนี้มั๊ง
อีกอันก็จะเป็นว่า ไปเที่ยวกะเพื่อนสมัยม.ปลายมา เหมือนกับว่าเพราะประสบอุบัติเหตุเลยไม่ได้จบม.ปลายหรือไม่ได้ไปพิธีจบมั๊ง ไม่รู้อ่ะ อ่านแล้ว งง (โง่อีกแล้วตรู) ขอโต๊ดดด แล้วก็บอกว่าอาทิตย์ที่ผ่านมา(มั๊ง 3 6 มันหมายถึงอารายยย โคจางงง) ไปเที่ยวมาแบบสุดๆ ไปคาราโอเกะ ไปกินอาหารไทยด้วย ไปร้านอาหารแบบครอบครัว แล้วก็นอนตื่นสายๆ ประมาณเนี๊ย พูดถึงสมัย ม.ปลายที่เรายังงๆอยู่ แต่สรุปได้ว่า ช่วงนี้กะลังเมามันกะการเที่ยว สมาชิกเทนนิมิวคนอื่นๆยุ่งกันอยู่เลยไม่ได้เจอ แล้วก็เหมือนกับว่าขึ้นรถไปโดยๆไม่จ่ายตังส์ประมาณนั้น มั่วเยอะเลย อ่านแล้วงง
อ่ะนะ งั้นวันนี้ไปก่อนละ พี่สาวจะใช้ เจอกานนน
เออ ยังติด 63 คำถามกะเทนนิปุริอยู่ ตอบยังไม่เสร็จ ฮุฮุ ไปก่อนนะ

ไปซื้อของมา

2005-01-24T13:49:00.000+07:00

ง๊า.... เน็ทหมดยังไม่ได้ซื้อลืม วันนี้ก็มานั่งเขียนแบบไม่ออน เผอิญต้องทำการบ้านอ่ะ เดี๋ยวไว้แปะวันหลังอีกแล้ว อิอิ เมื่อวานไปนั่งที่ร้านเน็ทมา แต่ก็ไม่ได้เขียน เพราะว่ามัวแต่เล่นอย่างอื่นอยู่ ก็ไอ้ 63 Tenipuri questions ไง๊ ตอนนี้ว่าจะไปขอ LJ มานั่งเขียนไดเป็นภาษาอังกฤษบ้าง คนอื่นๆจะได้อ่านกันได้ด้วย ถ้ามีคนอ่านน้าาา แต่ไงก็จาทำ ก็ชอบนี่ฟร่าาาา แต่ไม่รู้เหมือนกันว่าจะได้ทำเมื่อไหร่ เซ็งตัวเองจัง ต้องทำเว็บใหม่ด้วย วันนี้เปิดคอมมาทำการบ้าน 750 คำอีกอันนึง พรุ่งนี้จะได้ไม่ต้องเร่งอ่ะ ก็นะ อยากเล่นเน็ทนี่หว่าาาา
มาที่เรื่องเมื่อวานกันก่อน เมื่อวานมีนัดกันว่าจะซื้อของไปให้ฟ้าครับ ฟ้าที่ร้านตัดเสื้อ ขอบคุณที่รบกวนมานาน อิอิ แต่เราก็ไม่ได้ไปให้นะ เพราะต้องกลับมาก่อน ก็ไปเจอกันที่ Mc เวิร์ดเทรดตอนเที่ยงๆอ่ะ เราที่จะออกจากบ้านก็ต้องทำงานของตัวเองให้เรียบร้อยอีก ก็เลยตื่นมาเช้าหน่อย ก่อนจะออกจากบ้าน แถมยังทำผมให้เจ้ากิอีก เฮ้อออ....
โชคดีที่พี่สาวไปส่งก็เลยสบายหน่อย ไปถึงก็เจอเต้กะพี่ปุ๊กอยู่สองคน เราเลยหนีไปคิโนะกะเจ้ากิกัน
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดด แบบว่า ไปถึงก็เดินเข้ามุมเดิม ทำไมเดี๋ยวนี้มันกลายเป็นกิจวัตรฟร่ะ มุมหนังสือดารา ทามมมายยยยยยยยยย ม่ายอยากเล้ยยยยย เจอจนได้หลังจากยืนส่องอยู่นานสองนาน ก็เจอ หนังสือ Look at Star 12 มี Tennis no ouji sama Musical ด้วย กร๊ด แล้วลากไปเปิดทันควัน ก็มี interview ของ Fudo กะ Yama อ่ะ น่าเสียดายไม่มีคิเมะแล้วก็ไม่มีรูปของ Fudo ด้วย สัมภาษณ์ แค่ 6 คน เอง มีโคจัง ทาคิ สึจจิ นากายัน โคนิตัน ใครอีกคนน้าาาา อ๋อ โมริเอย์จิ ลืมเลย แล้วก็เดินไปดูโดปริ๊นท์มา ตอนแรกว่าจะไม่ซื้อแล้ววววว แต่เปิดๆไป หัวข้อมันเป็น Dream Pairอ่ะ มีหลาย Pairing น่ารักเลย โรงเรียนก็ Rikkai Hyouteiประมาณเนี๊ย แน่นอนว่า Seigaku ก็มี Pairing น่ารักๆอย่าง RyomaXKaido FujiXTezuka KabajiXAtobe SanadaXKirihara แล้วก็ตลกๆอย่าง Megane pair ต้องลองอ่านดูน่ารักมาก อ่านแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า หัวเราะไม่หยุด ที่น่ารักก็คูซานะคิริอ่ะ อ๊ออยย น่าร๊ากกกก >x< แต่ก็เล่นเอาหมดตัวเลยแหละ วันนี้ไปรับค่าจ้างมาแท้ๆ ยังไม่ได้ก็ผลาญหมดตัว -_-“ ไปนั่งกินฟูจิมาด้วยกัน กินกันนานมาก คราวนี้มีแค่บัตรลดราคา 10 เปอร์เซ็นต์ แต่ก็กินกันไม่ยั้ง อิอิ นั่งไปนั่งมา ฝรั่งโต๊ะข้างๆก็ยื่นบัตรแสตมป์มาให้ 10 ดวง โอ้ ขอบคุณค่า รับกันมาด้วยความอึ้งและงง แต่ก็ดีจายยยย เอิ้กๆ กว่าจะเสร็จกันก็สี่โมงกว่าๆ แวะไปคิโนะอีกรอบ แล้วก็จะไปซื้อของให้ป้ากัน แต่เรา ริว แล้วก็พี่ปุ๊ฏก็ขอตัวออกมาก่อน เพราะว่าเย็นพอสมควรแล้ว เราก็ข้ามมาขึ้นรถกลับบ้าน กลับมากินขนม นอนอ่านการ์ตูนสักพัก ก็ไปร้านเน็ทกันเนี๊ยแหละ กลับบ้าน 4 ทุ่ม มีไอ้บ้าใส่เสื้อเซงาคุที่ยืมมาไปนั่งเล่นเน็ท ตอนเดินกลับบ้านมีพวกบ้าๆด้วย ช่างเหอะ แต่ก็รู้นะ ว่ากลับดึกไปแล้ว อันตราย!! ขอโต๊ดก๊าบบบบ
มาถึงเรื่องวันนี้กันบ้าง วันนี้... อยู่อีกบ้านนึงคับ แล้วก็มีโปรแกรมว่าจะกลับรังสิตวันนี้ แต่ก็ต้องไปซื้อของหลายที่ เพราะต้องซื้อของสำหรับชุดนักเรียนรูดอร์ฟให้อากิ ก็ไป MBK มา ตั้งใจจะไปซื้อหมวกด้วย แต่ไอ้คนที่ร้านปักก็นะ ไม่น่าคบเลย ไม่น่าอุดหนุน เราก็แค่อยากได้หมวกเรียวมะเท่าน้านนนน เชอะๆๆ ก็ไปซื้อเทรดดิ้งการ์ดปุริมาด้วยย อ๊าบบบ ได้มาแย้ว ไม่ได้ไปนานอ่ะ ที่ได้มาก็สองชุด ซื้อเฉพาะชุดที่ไม่เคยซื้อ จนอ่ะ เป็นของริคไคอันนึงที่มันเป็น winter หรืออะไรซักอย่างอ่ะ กะ Jr.Senbesu เขียนนี้ป่าวน้า ลืม ชุด Jr. สวยมากมาย ว่าจะต้องตัดซะแล้วววว (ฮา) รอก่อนนะจ๊าาาาา....
พอซื้อการ์ด ตอนแรกซื้อมาอย่างละซอง แล้วก็เดินไปกดตังส์เพิ่ม แล้วก็มาเอาอีก เพราะแบบว่า อยากได้น้า แต่ว่า.... จน แต่ที่ซื้อเพราะว่ากลัวมันจะไม่มีอีก เราไม่ได้ไปบ่อยด้วย ตอนนี้อยากได้ memorial ver.4 กะอันใหม่ ว่าจะฝากพี่ปุ๊กดูๆไว้อ่ะก็บอกไปทั้งหมด 4 อัน รบกวนหน่อยน้าค๊าบ ไงเดี๋ยวจะไปบอกอีกที
พอไปก็ไปซื้อเสื้อแพงมากๆเลยเราว่า เราอ่ะ ชอบงี้เรื่อยเลย ซื้อของทีไรแพงทุกที เสื้อนักศึกษากะกางเกงแสลค แบบว่าซื้อโดได้เล่มนึงเลย แล้วก็เดินวนไปวนมา หาเน็คไทค์อยู่นาน หาซื้อของที่ MBK อย่างเดียวเลย ขี้เกียจ+เหนื่อยด้วยยยย เลยได้มาแต่ของแพงๆ เซ็งเฟ้ยยยย โชคดีไม่ใช่ตังส์ตู แต่วันนี้เราเองก็ออกอีกแล้ว all trip อากิจะตามมาปลดหนี้ทีหลัง นอกนั้นก็แวะไปนั่งกินไอติมที่ swensen มา La petite Fondue อร่อยดี ไม่มีปัญญากินอันใหญ่ แพง ไอติมจิ้มชอคโก้อร่อย แล้วก็กิน Something strawberry สั่งมาสามลูก เค้าให้ผิดมาอันบอกว่าจะไปเอามาให้ใหม่ อีกลูกนึงแถม แล้วมันก็ไม่เอามา ผลคือเรากะกิไม่กินอีกลูก โกงงงงงเฟร้ยยยยยย เสียดายของ แต่ก็หนาวมากทีเดียว สั่นแล้ว เลิกกิน เดินไปซื้อของให้พี่สาว ไปๆมาๆกว่าจะได้กลับก็ บ่ายสามกลับถึงบ้านก็ประมาณ 4 โมงอ่ะ เหนื่อยน่าดูเลย ไปเดินที่ตลาดหน้าปากซอยซื้อโบว์ราคาแพงมากมา ก็รู้ว่าซื้อที่อื่นถูกกว่า แต่ไม่มีเวลาไปนี่หว่า เส้นละ 5 บาทซื้อมา 12 เส้น จะเอามาเย็บกะเน็คไท์ก็หาร้านเย็บแถวนั้นเลย เดี๋ยววันอังคารเราไปเอา เพราะกลับเย็น มีเรียนพอดี อาทิตย์หน้า โชคดีเรียนแค่วันเดียว เลยมีโอกาสทำชุดให้กินานหน่อย ไม่งั้นแย่แน่ เปิดไปเจอเรียน 4 วัน 5 วัน ติดกันเลย แต่อาทิตย์ 5 วันเราโดดไป 3 ตรุษจีนอ่ะ ต้องไปกะแม่ ปีก่อนไม่ได้ไปติดแล็ป ปีนี้โดดได้ก็โดดให้เค้าหน่อย เจอจิตวิทยาไป 1 วัน คอมไป 2 วัน คิดว่าไม่น่าจะมีปัญหานะ
กลับบ้านมาก็ต้องมาตากผ้าที่ตั้งซักไว้ แล้วก็ทำอื่นๆนิดหน่อย ตอนแรกที่เดินอยู่เราว่าจะซื้อหมวกคิเมะมาด้วย ที่ MBK แต่ก็ไม่ได้ซื้อ กลับบ้านมาพี่เราที่ไปไหนมาไม่รู้ก็ซื้อมา (คิดว่าเป็จตุจักร) ดีจาย ไม่ต้งซื้อเองแล้วววว ตอนนี้ยังบ้านั่งใส่อยู่เลยยย ชอบบบบ อ๊า... จะ 5ทุ่มแล้ว ไปทำการ์บ้านดีกว่า เจอกานน

2005-01-22T14:29:00.000+07:00

อา... คุณพี่นิรุตต์ในแฟนพันธุ์แท้กะลังแข่งอยู่เลย สู้ๆๆ ชอบ อิอิ นิดนึง
วันนี้มาพิมพ์ไว้ก่อน แบบว่ามีเรื่องอยากเล่า แต่ว่าเน็ทหมดอ่ะ ก็เลยอด คืออากิเล่นจนหมดไปแล้วว ตอนนี้รอไร้ท์แผ่นอยู่ก็เลยมานั่งพิมพ์เล่น อิอิ
วันนี้มีเรียน เพิ่งรู้เมื่อวานเอง ปกติวันศุกร์จะไม่มีเรียน แต่เค้าเปลี่ยนมาเปิดวิชาใหม่วันนี้พอดี จริงๆมันเปิดวันที่ 31 อ่ะ แต่เอาเหอะ อาทิตย์หน้าเรียนวันอังคารวันเดียว เมื่อวานไปเรียนมา ได้การบ้านอีกแล้ว เป็น last assignment ของ course นี้ เหมือนเดิม essay 750 คำ ที่เขียนคราวก่อนเป็น ให้อ่านเรื่องๆนึงแล้วก็ให้ summary แล้วก็ opinion อะไรประมณนี้ คราวก่อนเป็นเรื่องของผู้ชายคนนึงที่แก่แล้ว แต่อยู่ในร่างของเด็กอายุ 12 ปี แล้วก็ย้ายไปอยู่กะครอบครัวที่ไม่มีลูกไปเรื่อยๆ เค้าคงอาจจะสื่อถึงการจากลามั๊ง แต่ไหงคนอื่นถึงชอบคิดว่าเมนน์มันเป็นความแปลกที่ผู้ชายคนนี้ไม่โต ทำไม้น้าาา หรือเราอ่านผิดเองอ่ะ งงเหมือนกัน อ่านอะไร ความหมายไม่ค่อยจาตรงกะอาจารย์เลยยย
ส่วนงานคราวนี้ก็เขียนเหมือนเดิม วันก่อนเพิ่งเขียนไป 200 คำ หัวข้อว่า หวังอารายจากมหาลัย เรื่องคราวนี้ เราก็คงเข้าใจไม่ตรงกะคนอื่นๆอยู่ดี มันเป็นเรื่องของผู้ชายคนนึงที่ว่า ได้ยินเสียงผู้หญิงสาวร้องไห้ ผู้ชายคนนี้คิดว่าคงจะมีอายุแล้วสัก 40 มั๊ง พอได้ยินเสียงผู้หญิงร้องไห้ก็เหมือนกับรู้สึกอะไรบางอย่าง ทำให้เขาเฝ้ารอการมาของผู้หญิงคนนี้อีกครั้ง แล้วเธอก็มาอีก ในที่สุดชายคนนี้ก็เห็นหน้าของเธอชัดเจน แล้วว่า เธอเป็นแม่ของเขาตอนสมัยที่ยังสาวๆอยู่ หลังจากนั้นเขาก็เลยลองเข้าไปคุยดู ปรากฏว่า เธอเหมือนกับว่า มีใครเรียกออกมาก็เลยเดินมาเรื่อยๆ แล้วชายคนนี้ก็รู้ว่าใครเป็นคนเรียกก็เลยคุยกันอยู่แล้วบอกสถานที่ๆเธอควรจะไป ก่อนที่จะบอกเนี๊ยก็คิดอิจฉาบ้านของชายคนนั้นอยู่เหมือนกัน แต่ก็ไม่สามารถที่จะปิดบังได้ (ไม่งั้นตูอาจจะไม่ได้เกิด) ก็บอกไปแล้ว ทั้งสองคนก็แยกกัน
ไอ้เนี๊ยแหละ คือประเด็น ตกลงใครเป็นวิญญาณ ผู้หญิงหรือผู้ชาย ก็นะ ไม่สามารถรู้ได้ ฮ่าฮ่า คนอื่นๆเค้าจะคิดประมาณว่าฝันไป ไอ้เราว่าเรื่องแบบนี้ในการ์ตูนมีเยอะออก เลยให้ความรู้สึกเหมือนกะว่า ชายคนนี้คงจะประสบอุบัติหตุแบบสาหัสอยู่มั๊ง แล้วเลยฝัน ประมาณนั้น แต่ก็คิดแลับกันได้ว่า ผู้หญิงคนนี้กำลังจะคลอดเด็กผู้ชายคนนี้พอดี แล้วเหมือนกับว่ามันมีปัญหาทางการคลอดก็เลย มาตามหาวิญญาณคุณลูกกัน ให้มาเกิดอย่างสบายใจ ประมาณนั้นอ่ะ หรือยังไง ใครคิดยังไงบอกได้น้าาา เร็วก็ดี เราจะได้เอาไปทำการบ้าน ฮ่าฮ่า

มาถึงเรื่องวันนี้วิชาที่เปิดวันนี้คือจิตวิทยา เรียนแล้วใช้พลังงานเยอะมากกก ปวดหัว แล้วก็ง่วง เราเคยเรียนเวอร์ไทยมาแล้ว ไม่เหมือนกันเท่าไหร่เพราะเราต้องเรียน 2 ตัว ตอนนี้เรียนตัวที่ 2 แต่ก็พอๆกันไปกันได้ ได้แต่นั่งฟังเอ๋อๆ ไม่รู้จะจดยังไง ฟังรู้เรื่องแต่รูสึกเหมือนมันไม่ตรงกะหัวข้อที่เค้าพูดเท่าไหร่ น่าเบื่อมากจริงๆ จนเราก็มีฟุบลงกะโต๊ะบางช่วงบ่าย ตอนเช้าก่อนเบรกเราง่วงมากจนะพอเบรกปุ๊ปต้องนอน โชคดีหลับไปได้เกือบครึ่งชั่วโมงง่ะ ตื่นมาเลยดีขึ้นหน่อย แต่ตอนนี้ก็ยังปวดหัวนิดๆ สงสัยจะง่วง เดี๋ยวว่าพิมพ์เสร็จจะไปนอนแล้ว พรุ่งนี้ค่อยออนทีเดียว

วันนี้กว่าจะเลิกเรียนก็ 5 โมงเย็น เหนื่อยแทบตาย กลับบ้านมาก็หลับบนรถแล้ว บนรถอีก ให้ตายสิ ไม่ถึงสักที มาถึงฟิวเจอร์ก็ประมาณ เกือบๆทุ่มนึงแล้ว ก็ขึ้นรถต่อเข้าบ้านมา ไอ้รถนี่สิ พอเราเดินขึ้นไปก็เจอผู้ชายสองคน (เราสวมหัวฟังอยู่เลยอาจะเข้าใจว่าเราไม่ได้ยินมั๊ง)
“เฮ้ย นี่มันคนเดิมนี่หว่า” ซึ่งเราจำได้ว่าเราไม่เคยเจอพวกมัน แล้วเราวันนี้ก็ใส่หมวกด้วย ปิดหน้านิดๆ แล้วก็เล่นหันมามองกันแบบไม่เกรงใจ เราก็ไม่สนใจนั่งร้องเพลง (เพลงอาร้ายน้า...) ไปเรื่อยๆ พอถึงป้ายบ้านเราก็ลง ลุกเดินผ่านไอ้พวกนั้นมา มันก็
“เฮ้ยๆ คนเดียวกันจริงๆด้วยว่ะ ลงแล้ว ลงแล้ง” แล้วมันก็ตามลงมาครับ โอ้..... ในใจเริ่ม ซวยแล้วตรูงานนี้ ข้างนอกมืดแล้ว ประมาณ ทุ่มเกือบครึ่งอ่ะ เราก็ขึ้นสะพานลอยมา มันยังตามมาอยู่ ทิ้งระยะห่างไว้นิดหน่อย พอเริ่มถึงกลางสะพาน(โดยที่เราจ้ำเอาจ้ำเอา) มันก็เริ่มเดินมาใกล้ขึ้น เราเลยยิ่งเดินหนีเข้าไปใหญ่ เราก็ไม่รู้หรอกว่าโดนเรียกหรือป่าว ก็เดินไปเรื่อยๆลงมาปุ๊ป รีบเรียกมอเอร์ไซต์เข้าบ้านเลย ไม่ปล่อยจังหวะใดๆทั้งสิ้น หลังจากนั้นก็ไม่รู้เหมือนกันว่าไอ้บ้าสองตัวนั้นทำไง แต่แบบว่า นี่ถ้าเราเดินกลับบ้านเราจะโดนทำอารายม๊ายเนี๊ยยย ก็ช่าย ท่าทางมันไม่อันตรายขนาดนั้น แต่เราพอดึกๆแล้วจะตใจกะเวลามีคนมาทักได้ คือมันจะ alert ง่ายอ่ะ มืดแล้วกลัวด้วยแหละ ของแบบนี้ไม่อยากเจอหรอก น่ากลัวะตาย แถมม่มีคนปลอบเราอีก เซ็ง ปีนี้ร้องไห้มาพอแล้วเฟร้ยยยย

ใช่ๆเมื่อวันก่อนก็ใส่หมวกไปเรียนแล้วเพื่อนเราลื้อกระเป๋าเรามาดูเห็นรูปโคจังในโทรศัพท์ เค้าบอกว่าเหมือนกันด้วยยย *ปลื้มมมม* อยากคอสเรียวมะอ่ะ รู้สึกว่าตัวเองผมยาวเร็วจัง แบบว่า ผมข้างหน้า เข้าตาตลอดเลย เจ็บอ่ะ แต่จะเอามาไว้อ่ะ
ตอนนี้คุณพี่นิรุตต์ก็แข่งเสร็จแล้ว เล่นอยู่นั้น ได้แค่ 70 คะแนนเอง อยากจะกระโดดถีบจริงๆ เฮอะ เอาเหอะ วันนี้ขอตัวไปนอนก่อนดีกว่า... ง่วง -_-
23.29 pm

วันนี้มาแบบสนุกๆ

2005-01-19T06:32:00.000+07:00

อ๊า.... วันนี้มาเขียนตอนบ่าย อิอิ การบ้านมีไม่รู้จักทำ การบ้านวันนี้หัวข้อว่า คิดว่าจะได้อะไรหลังจากจบจากที่นี่ 200 คำ เฮ้อออออ น่าเบื่อ ให้เขียนเกี่ยวกะเทนนิมิวสิ 1000 คำยังเขียนได้เลย (ฮา) ช่างเหอะ การบ้านไว้ทำตอนดึก

ที่วันนี้มาเขียนแล้วเพราะข้างคาใจมาตั้งแต่เมื่อวาน คือเมื่อวานตอนดึกเนี๊ยย เราก็อ่านการ์ตูนอยู่ อ่าน Fun fun Factory แล้วก็ เนี๊ย ชุดน่ารักจัง อ่านไปอ่านมาก็เกิดอารมณ์อยากคอส แล้วตัวละครก็มี 12 ตัวด้วย ซึ่งกลุ่มเรา(เรียกว่ากลุ่มคงได้นะ) ก็เลย กี๊ดก๊าดๆ คุยกะกิ แล้วก็ลองวางวตัวกันดู ไม่ได้เอาจริงหรอก เพราะว่าคงไม่ไหว เราเองก็ไม่ชอบง้อใครอยู่แล้ว แล้วก็ไม่อยากไปฝืนใจใครมาคอสด้วย พักนี้ก็หงุดหงิดบ่อยเพราะเรื่องคอส เป็นคนเลวจริงๆเรานี่ ก็เลย ลองดูสนุกๆนะ ไม่เครียด ก็เห็นว่าน่ารักดี ออฟชั่นเรื่องนี้เป็นเค้กด้วย ชอบ(กิน)
มาลองดูตัวละครที่เรา cast อากิกันดีกว่า

ก่อนอื่นก็มาเรื่องย่อกันก่อน
เรื่องมันมีอยู่ว่า นางเอกของเราดั๊นไปกินแม่มดเบอร์รี่เข้าแล้วโดนแม่มดสิง ถ้าหากว่ามีชายหนุ่ม 10 คนกินผลแห่งดวงดาว(หรืออารายหว่า จำไม่ได้) แล้วก็ดันว่าครบ 10 คน โซโนโอะ เจ้าของร้าน fun fun factory วางยา 555 ทำให้แม่ดสาทั้ง 10 คนนี้ 10 คนนี้เป็นองครักษ์แห่งดวงดาว เป็นองครักษ์ของเจ้าชายแมว แล้วโซโนโอะซังที่กินปริ๊นท์เมล่อนไปเพราะเห็นว่าคำพอดีปาก(-_-) ก็เลยถูกเจ้าชายแมวสิง แล้วก็สู้ๆกันนิดหน่อยน่ารักๆ หลงัจากนั้นเจ้าชายและแม่มดก็เลิฟๆกัน คือมันเลิฟๆอยู่แล้ว แต่ด้วยทิฐิไง เลยซวยที่องครักษ์ ที่ชอบขัดชวางไม่ให้แม่มดพบกะเจ้าชาย อิอิ
เพลงที่ใช้ในเรื่องนี้คือ
พิริตโตะพาเร็ตโตะ โพโพเรฮะพุคารน
พาเร็ตโตะ....(จำไม่ได้) โพโพเรเฮะ พุคาเรน ประมาณนี้มั๊ง มั่วเยอะเลย
เอาน่า ไปอ่านเองละกัน

นางเอก ไม่มีง่ะ...
เป็นผู้หญิงที่ไม่น่ารำคาญนะ ออกจะเป็นคนดีซะด้วย ก็คือเป็นนางเอกดีๆอ่ะ ไม่จ๊องแจ๊งกะผู้ชายเรา 555

เจ้าของร้าน โซโนะโอะซัง ให้พี่แก้วคร้าบบบบ คาร์แรคเตอร์ตัวนี้ บางทีก็ดูเอ๋อๆ เจ้าเล่ห์ แล้วก็จิตนิดๆ ชอบวางยาชาวบ้าน แล้วอยู่ๆก็หันมา หัวเราะหึหึหึหึ ในความมืด หึหึ น่ารักน้า โดนเจ้าชายแมวสิงอยู่

พี่น้องคนทางขวาให้พี่หนิง(คนน้อง) คนพี่ให้เต้(คนพี่)
สองพี่น้อง (จริงๆมี 3 ) 2 คนนี้รักกันมากเลยแหละ คนพี่บ้าขนมหวานมากมายคนน้องเกลียดขนมหวานเข้าไส้ แต่สองคนก็รักกันดี หลังจากโดนคำสาปของแม่มดทำให้องครักษ์ 2 คนนี้ คนพี่ตัวจะมีกลิ่นหอมหวาน แล้วก็รสหวานด้วย ส่วนคนน้องที่เกลียดขนมหวาน กลับขาดขนมไม่ได้ เพราะจะเป็นลมเอา

คนนี้ให้เหรียญ น่ารักคร้าบ น่ารัก เหมาะดี คุอนคุง(คนนี้จำชื่อได้) ดูแล้วเป็นเด็กหน้าสวย(มาก) ดูท่าทางอ่อนแอๆ มีพี่ชายไม่แท้(เรียกว่าพี่ชายน่าจะได้)เป็นบอร์ดี้การ์ด หรือเรียกง่ายๆคือ หมาเฝ้า เพราะดุมาก ใครเข้าใกล้ไม่ได้เชียว จะฆ่าซะ ฮะฮะ หลังจากถูกสาปทำให้เวลากินขนมหวานแล้วจะมีพลังมหาศาล

คนนี้ให้พี่ปุ๊ก ลูกชายเจ้าของศาลเจ้า ใสทั้งชุด นักเรียนแล้วก็ชุดมิโกะ คาร์แรคเตอร์น่าสนใจทีเดียว ดูเอ๋อๆ แต่พลังแม่มดมากทีเดียว ดูเป็นคนเฉยๆด้วย เยมาก ขนาดเห็นตุ๊กตาน้ำตาล(ที่มักจะวางไว้บนเค้ก) บินมาก็หิบเข้าปากได้หน้าตาเฉย พลังที่ได้มาตอนถูกสาปคือ สามารถใช้พลังแม่มดได้ ก็เลย ขี่ไม้กวาดไล่จับปีศาจซะเลย

นักร้องดัง พาราคีท อันนี้คนผมยาวให้ริวคร้าบบ แต่เราว่าคาแรคเตอร์ไม่ค่อยเหมาะ คนผมสั้นให้อากิ
พาราคีท ที่เราว่าคาร์แรคเตอ์ริวไม่เหมาะกะคนผมยาว เพราะมันจะดูเอ๋อๆ ซุ่มๆซ่ามนิดๆอ่ะ แต่ริว เราว่า ไม่ใช่คาร์แรคเตอร์นี้อ่ะ ส่วนอีกคนจะเป็นนักร้อง(อ๋อ คนผมยาวเป็นมือเบส) หลับได้ทุกที (เป็นโรคอย่างนึง) ถึงขึ้นเคยหลับกลางถนนมาแล้ว แต่พออยู่บนเวทีแล้วจะเปลี่ยนเป็นคนละคนทีเดียว คนผมยาวถูกสาปทำให้เวลาได้กลิ่นขนมหวาน จะจาม ส่วนอีกคนจะเห็นคนทั่วไปเป็นฟักทอง องครักษ์เป็นแมว แล้วก็จะสามารถเห็นเจ้าชายแมวและแม่มดได้

อันนี้ให้พี่นุชเหมาะดี อั๊ยย ดูเป็นพี่ชายที่ให้ความรู้สุกอบอุ่น น่ารักดี หลังจากโดนสาปถ้าร้องเพลงๆนึงจะกลายเป็นด็ก จะหายก็ต่อเมื่อได้กินขนมหวาน

อันนี้เราเอง กิบอกว่าเหมาะมาก แง๊ววว ไม่เป็นราย โอเค นี่เอง หมาเฝ้าบ้าน ของคุอนคุง เป็นดีไซน์เนอร์ที่ ออกแบบเฉพาะเสื้อผ้าและสินค้าที่เหมาะกะคุอน ดุมาก เป็นรุ่นพี่ของโซโนโอะซังมากก่อนจ้า ไม่ถูกกันมากๆด้วย แต่อย่างที่บอกนะ ดุมากกกกกกก แต่ก็รักคุอนที่สุดอ่ะ ไม่โดนสาปอะไรมาก ตอนแรกโดนสาปให้อยู่ในรูปร่างองครักษ์สมัยก่อน (น่าคอสมาก แต่คนเขียนไม่ให้เห็นชัดเลย) แต่ด้วยแรงโกรธของคุอน ทำให้แม่มดกลัวเลยต้องถอนคำสาป

คนนี้ให้เอจ้า ดูเงียบๆ ขรึมๆ ไม่ค่อยยิ้มเหมาะกะเอมากกกกกกก แต่เวลายิ้มก็น่ารักนะ คำสาปคือ ถ้าแตะต้องขนมหวานแล้วจะหายไป ว่าแต่ ขนมหายไปไหน... หึหึ เดี๋ยวรู้

ส่วนนี่ของโช เพื่อนของพี่น้องคู่นู้น (โทษง่ะ จำชื่อไม่ได้) เป็นเพื่อนของคนพี่ รักกันมากทีเดียว โดนสาปแล้วซวยมาก เป็นอีกคนที่เกลียดขนมหวาน สุดชีวิต แต่ขนมที่โดนคนข้างบนแตะ(คนที่ให้เออ่ะ)มันจาหายมาที่คนนี้นะสิ มาทีไรก็หล่นใส่หัวปุ ทุกที น่าสงสารรรร

คนนี้ให้พี่โน เพื่อนนางเอก แต่ยังไม่มีนางเอกเลยยยย ทำไงดี เหมาะคร้าบบ สาวสวยแบบนี้ต้องยกให้พี่โน เป็นคุณเพื่อนแสนดีของนางเอกจ้า คอยช่วยเหลือเรื่องต่างๆอยู่เสมอ

เอ้า จบแล้ว เรื่องพูดเล่นของเรา ก็สนุกดีนะ (หรือป่าวว)

มาแล้วนี่ก็กะลังคุยกะพี่แก้วอยู่เลยเอาบทสัมภาษณ์ก่อนและหลังการแสดงของหนุ่มๆเทนนิมิว ขอบคุณทุกคนมากนะครับที่ให้ความสนุกกะพวกเรามาตั้ง 2 ปีแน่ะ เราก็รักเทนนิมิวแล้วก็เทนนิปุริไม่แพ้พวกคุณเหมือนกัน อยู่ด้วยกันตลอดไปนะ

ของโคจัง

ของโคจังก็ประมาณว่า เค้ามาสายไป 1 ปี ทำให้สต๊าฟ เพื่อนๆที่แสดงแล้วก็แฟนๆทุกคนลำบากสินะ ขอโทษด้วย ขอบคุณมากที่ให้เค้าได้แสดงเทนนิมิวไซด์ฟุโดฯ....ก็อย่างที่ว่ามาแหละ ขอบคุณมาก!

ผมเองนะ! ยานางิไง! ความรู้สึกรักเทนนิมิวน่ะผมไม่แพ้ใครหรอก! จากนี้ไปก็ขอฝากทั้งเทนนิมิวแล้วก็ยานางิไว้ด้วยนะ!
(มั๊ง กลัวรบกวนพี่แก้วอ่ะ เกรงใจ เป็นเว้ยเป็น เกรงใจเป็น เดี๊ยะเหอะ)

ยูยะ

ดีจริงๆครับที่ได้เล่นแมทช์ฟุโด! ดูเหมือนว่าความฝันที่อยากจะยืนอยู่บนเวทีของแมทช์ฟุโดฯตั้งแต่ตอนที่ได้เล่นดรีมไลฟ์ของผมจะเป็นความจริงแล้วล่ะนะ แล้วผมก็ดีใตจมากที่ได้ยืนอยู่บนเวทีเดียวกันกับยานางิ แล้วก็ที่ได้แรลลี่( ? ...หรืออะไรซักอย่าง)กับโคนิตันก็สนุกมากจริงๆนะ! แล้วก็พวกรุ่นพี่ที่เล่นแมทช์นี้ด้วยกันทุกคนจะอยู่ในความทรงจำของผมตลอดไปครับ

คิเมรุ

ขอบคุณทุกคนมากที่ช่วยตามเชียร์เทนนิมิวมาจนถึงตอนนี้ ผมได้มองดูใบหน้าของทุกคนจากบนเวทีทุกเวทีที่ขึ้นแสดง แล้วก็เจอแต่คนที่ร้องไห้ พอคิดว่าทุกคนช่างรักเทนนิมิวของพวกเราจริงๆนะก็รู้สึกมีความสุขมากเลยล่ะครับ

สำหรับท่านที่มาดูไม่ได้ก็ขอบคุณมาก!คราวนี้ได้แสดงร่วมกับยานางิที่หายดีแล้วในแมทช์แก้มือกับฟุโดมิเนะแล้วก็ได้ยินคอมเมนต์ที่เข้มแข็งของยูยะในวันสุดท้ายสำหรับผมแล้วถือเป็นการแสดงที่ไม่มีอะไรติดค้างในใจแล้วล่ะครับ

พอคิดว่าจะไม่ได้เป็นฟูจิ ชูสึเกะอีกแล้วก็รู้สึกเหงาขึ้นมาจริงๆนะ แต่ผมเชื่อว่าเทนนิมิวที่พวกผมทุกคนทุ่มเทแสดงมาจะอยู่ในใจของทุกท่านตลอดไป และความผูกพันธ์ของเหล่าตัวจริงของเซงาคุทุกคนที่จบการศึกษาในครั้งนี้ สำหรับผมแล้วเป็นสิ่งมีค่าที่สุด และจะไม่มีวันลบเลือนไปชั่วชีวิต

เพราะงั้นผมอยากให้ทุกท่านช่วยกันเชียร์สมาชิกที่จบการศึกษาในครั้งนี้ทุกคนต่อไปด้วย และเมื่อทำเช่นนั้น ผมรู้สึกว่าพวกเราทุกคนจะยังเชื่อมโยงถึงกันและกันอยู่เสมอ หลังจากนี้แม้ว่าการงานของพวกเราแต่ละคนจะแตกต่างกันไป แต่พวกเราก็จะพยายามด้วยกันเสมอ ถึงแม้ว่านี่จะเป็นช่วงเวลาที่สั้นเสียเหลือเกิน แต่ก็ขอบคุณที่ช่วยเชียร์เทนนิมิวของพวกเรานะครับ
และจากนี้ไปเวทีการแสดงที่ชื่อว่าเทนนิมิวก็จะเป็นเวทีที่ยอดเยี่ยมแน่ๆ ผมเชื่อเช่นนั้นและอยากจะติดตามดูต่อไปด้วยความคาดหวังครับ

ทาคิงาว่า

เรียวมะที่คิเมรุแสดงน่ะ แน่นอนว่าผมชอบนะแต่ความรู้สึกว่าอยากจะเล่นกับยานางิมันมีมากกว่า อย่างฉาก"เสาหลักของเซชุน" ผมคิดว่าในฐานะคนแสดงบทของเทะสึกะแล้ว ถือเป็นฉากที่สำคัญมากทีเดียว ตั้งแต่แสดงครั้งแรกผมก็รอที่จะได้แสดงฉากนี้มาตลอด...รึจะเรียกว่าอยากตั้งแต่ตอนที่อ่านคอมิกแล้วล่ะ....

ยานางินั้น...ในความรู้สึกส่วนตัวของผมแล้วก็มองเขาคล้ายๆกับที่เทะสึกะมองเรียวมะ ในความรู้สึกแบบรุ่นพี่รุ่นน้องน่ะก็เค้าอวดดีเล็กๆด้วยนี่(ฮา) ก็เป็นเพราะส่วนที่สำคัญที่สุดของเอจิเซ็น เรียวมะ มีอยู่ในตัวของยานางิ โคทาโร่ด้วยนันล่ะนะ

เค้าเองเมื่อขึ้นไปยืนอยู่บนเวทีก็คงไม่นึกอยากให้ใครมาสงสารหรือเห็นใจ และคงจะพยายามแสดงให้ดีที่สุดมากกว่าคนอื่นๆเท่านึงด้วย มันทำให้พวกผมอยากจะช่วยเป็นแบคอัพให้กับเค้า ฉากนั้นเป็นฉากที่เทะสึกะย้ำกับเรียวมะว่า "จงแข็งแกร่งขึ้น" ความรู้สึกที่ว่าอยากจะให้ยานางิ โคทาโร่ได้มีบทบาทมากกว่านี้(ประมาณว่ามีงานมากขึ้น ได้เป็นที่รู้จักมากขึ้นอ่ะ)ก็มีอยู่ในตัวผมเช่นกัน ก็เลยคิดว่าเป็นส่วนที่สำคัญมากน่ะครับ

รู้สึกเป็นเกียรติมากที่ได้จบการศึกษาโดยมีทุกท่านคอยมองส่งอย่างอบอุ่น ผมคิดว่าสุดท้ายแล้วจะให้จบลงด้วยใบหน้ายิ้มแย้ม แต่วันสุดท้ายตอนช่วงNOW & FOREVERดันไปสบตากับสึจิยะเข้า...ก็เลยเผลอ... ดันมองเห็นรองกัปตันโออิชิเป็นซึจิยะซะได้ คงเป็นเพราะผมต้องพึ่งพาเค้าในหลายๆเรื่องล่ะมั้งก็เลยเผลอไป ว่าแต่กัปตันของเซงาคุเนี่ยได้รับความช่วยเหลือจากสมาชิกและแฟนๆมากจริงๆนะ ตอนนี้ผมเต็มไปด้วยความรู้สึกขอบคุณจริงๆครับ

อ่านแล้วจะร้องไห้ เราคิดว่าถ้าใครที่รู้สึกเหมือนเรา คือรักจริงๆ ชอบจริงๆก็คงจะอยากร้องไห้นะ
การแสดงและความรู้สึก ของนักแสดงเทนนิมิวทุกคนก็จะไม่เลือนไปจากใจเราเหมือนกัน ไม่ว่าจะยังไง ทุกๆคนก็คือเซงาคุของเราครับ โคทาโร่คือเรียวมะ คิเมะคือฟูจิ ทาคิคือเทะสึกะ ไม่มีทางลืมแน่นอน
All of you are the perfect Tenimyu Team for everyone. I'll love you forever

นี่... เขียนเสร็จแล้วไม่อยากเขียนไรต่อแล้ว อาจจะมีมั่วๆบ้าง คือ สัมภาษณ์จะมีรวมกันนะ ทั้งก่อนหลัง เรามั่วเอง ขออำภัย คืนนี้ทำการบ้านอาจจะไม่ได้มาเขียนแล้วก็ติดไว้วันอื่นเลยนะ ชีวิตเราก็ไมมีอารายมากอยู่แล้ว แล้วค่อยเจอกานนน สนุกกะบล็อกเรานะ!!

Thanks all photo and Info to MMV and P'kaew for translation^^
And Bongkoch Comic for Fun fun factory Translation and photo too.